Chapter Title : നീലികാവിലെ കാവൽക്കാരൻ [Shan1994]

വിശ്രമിച്ചു.

നഗരത്തിലെ തിരക്കുകളിൽ നിന്ന് വന്ന് ഈ തറവാട്ടിലെത്തിയതിന് ശേഷം അവന് ലഭിക്കുന്ന ഏറ്റവും സമാധാനപൂർണ്ണമായ ദിവസമായിരുന്നു അത്.

തുറന്നിട്ട ജനലിലൂടെ വരുന്ന തണുത്ത കാറ്റ് അവനെ തലോടിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം അവൻ അനിയത്തി ശ്രേയയെ ഫോണിൽ വിളിച്ചു.

തന്റെ ഭയങ്ങളെല്ലാം മാറിയെന്നും,

ഈ നാട്ടിൽ താൻ സുരക്ഷിതനും സന്തോഷവാനുമാണെന്നും അവൻ അവളോട് പറഞ്ഞു.

അവളുടെ സന്തോഷം നിറഞ്ഞ ചിരി കേട്ടപ്പോൾ സാമിന്റെ മനസ്സിലെ അവസാനത്തെ അസ്വസ്ഥതയും ഇല്ലാതായി.

വൈകുന്നേരം ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ, ദൂരെ അമ്പലമുറ്റത്ത് നിൽക്കുന്ന വിപഞ്ചികയെ അവൻ കണ്ടു. അവളുടെ മുഖത്തും ഇന്ന് വല്ലാത്തൊരു ശാന്തതയുള്ളതുപോലെ അവന് തോന്നി.

പിറ്റേന്ന് അതിരാവിലെ, പതിവുപോലെ കാവിലെ വലിയ ആൽമരച്ചുവട്ടിൽ സാം എത്തുമ്പോൾ സ്വാമിജി ഹോമകുണ്ഡത്തിന് മുന്നിൽ അവനെത്തന്നെ കാത്തിരിക്കുകയായിരുന്നു.

സാമിനെ കണ്ടയുടനെ സ്വാമിജിയുടെ കണ്ണുകളിൽ ചെറിയൊരു വിസ്മയം മിന്നിമറഞ്ഞു.

സാമിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വമിക്കുന്ന പുതിയൊരു പ്രഭയും അവന്റെ കണ്ണുകളിലെ വല്ലാത്തൊരു തിളക്കവും അദ്ദേഹം പെട്ടെന്ന് തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

"നീലിക്കാവിലെ യാത്ര നിന്നെ പൂർണ്ണമായും മാറ്റിയിരിക്കുന്നു സാം," സ്വാമിജി ഗാംഭീര്യത്തോടെ പറഞ്ഞു.

നീലിക്കാവിലെ അനുഭവങ്ങളും, ആദിവാസി മൂപ്പൻ തനിക്ക് നൽകിയ ആ പുരാതനമായ മാന്ത്രിക ജലത്തെക്കുറിച്ചും സാം സ്വാമിജിയോട് വിശദീകരിച്ചു.

അത് കേട്ടയുടനെ സ്വാമിജിയുടെ മുഖത്ത് അത്ഭുതത്തോടൊപ്പം കടുത്ത ഒരു ഗൗരവവും വന്നുനിറഞ്ഞു.

ജീവജലവും പുതിയ പരീക്ഷണവും

സ്വാമിജി തറയിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് സാമിനടുത്തേക്ക് വന്നു.

"സാം, നീ കുടിച്ചത് സാധാരണ വെളളമല്ല. നൂറ്റാണ്ടുകളായി ആ കൊടുംകാട്ടിലെ ആദിവാസികൾ മാത്രം രഹസ്യമായി കാത്തുസൂക്ഷിക്കുന്ന 'ഗന്ധർവ്വതീർത്ഥം' ആണത്. അവരുടെ ഗോത്രത്തിന് പുറത്തുള്ള ഒരാൾക്ക് അവരത് നൽകിയിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, നീ