Chapter Title : നീലികാവിലെ കാവൽക്കാരൻ [Shan1994]

നടുങ്ങി. അവൻ ശ്രേയയെ നോക്കി.

"ഇന്നലെ അമ്പലത്തിൽ വെച്ച് അവൾ എന്നെ വഴക്ക് പറഞ്ഞപ്പോൾ ചേട്ടൻ ഇടപെട്ടതാണല്ലോ അവിടെയുണ്ടായ പ്രശ്നം," ശ്രേയ തുടർന്നു,

"അതിന് ശേഷം ചേട്ടന്റെ മുഖം ശരിയല്ല. അവൾ ചേട്ടനോട് വേറെ എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞോ?"

സാം ദീർഘമായി ഒന്നുകൂടി ശ്വാസമടുത്തു. വിപഞ്ചികയെ ആക്രമണത്തിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കാൻ ശ്രമിച്ചതും, എന്നാൽ ഇരുട്ടിൽ അയാൾ ഓടിമറഞ്ഞപ്പോൾ അവൾ തന്നെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചതുമായ ആ വലിയ സത്യം അനിയത്തിയോട് എങ്ങനെ പറയണമെന്ന് അവനറിയില്ലായിരുന്നു.

താൻ അനുഭവിക്കുന്ന വൈകാരിക സംഘർഷങ്ങളും ഗ്രാമത്തിലെ നിഗൂഢതകളും അവൾക്കിതുവരെ പൂർണ്ണമായി അറിയില്ല.

"അവളോട് എനിക്ക് യാതൊരു ദേഷ്യവുമില്ല വാവേ," സാം പതുക്കെ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി.

"പക്ഷേ, ചിലപ്പോൾ നമ്മൾ ഒരാളെ ആത്മാർത്ഥമായി സഹായിക്കാൻ ശ്രമിക്കുമ്പോൾ, സാഹചര്യങ്ങൾ കാരണം അവരുടെ മുന്നിൽ നമ്മളൊരു വില്ലനായി മാറും. സത്യം എന്താണെന്ന് അവരെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ നമുക്ക് കഴിയാതെ വരും. അങ്ങനെയൊരു നിസ്സഹായതയിലാണ് ഞാൻ."

ശ്രേയയ്ക്ക് കാര്യങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലായില്ലെങ്കിലും, തന്റെ ചേട്ടന്റെ ഉള്ളിലെ സങ്കടത്തിന്റെ ആഴം അവൾക്ക് മനസ്സിലായി. അവൾ സാമിന്റെ കൈകൾ ചേർത്തുപിടിച്ചു.

"ചേട്ടൻ തെറ്റൊന്നും ചെയ്തിട്ടില്ലെങ്കിൽ പിന്നെ എന്തിനാ ഇങ്ങനെ വിഷമിക്കുന്നത്? സത്യം ഒരിക്കലും അധികകാലം മറച്ചുവെക്കാൻ കഴിയില്ല ചേട്ടാ.

ചേട്ടനെ തെറ്റിദ്ധരിച്ചവർ ഒരുനാൾ ആ സത്യം മനസ്സിലാക്കും.

അന്ന് അവർക്ക് ചേട്ടനെക്കുറിച്ചോർത്ത് വലിയ കുറ്റബോധം തോന്നും," അവളുടെ വാക്കുകളിൽ സ്നേഹവും ആശ്വാസവും നിറഞ്ഞുനിന്നു.

അനിയത്തിയുടെ ആ സ്നേഹത്തിന് മുന്നിൽ സാമിന്റെ മനസ്സിലെ ഭാരം പതുക്കെ കുറയുന്നതുപോലെ തോന്നി. അവൻ അവളുടെ നെറുകയിൽ തലോടി.

ശ്രേയയുടെ ആശ്വാസവാക്കുകൾ കേട്ടിട്ടും സാമിന്റെ മനസ്സ് ശാന്തമായില്ല.

നാൽപ്പത്തിയൊന്ന് ദിവസത്തെ കഠിനമായ വ്രതത്തിലൂടെ