Chapter Title : നീലികാവിലെ കാവൽക്കാരൻ [Shan1994]

പോലും നീ വന്ന് നിൽക്കാൻ പാടില്ല. അനാഥയായ നിനക്ക് കുറച്ചെങ്കിലും അന്നം തരുന്നത് ഈ അമ്പലമാണ്. അത് മുടക്കാൻ എന്നെക്കൊണ്ട് വിചാരിക്കരുത്!"

അകലുന്ന ദൂരങ്ങൾ

മുത്തശ്ശിയുടെ ആ വാക്കുകൾ വിപഞ്ചികയുടെ ഹൃദയം പിളർക്കുന്നതായിരുന്നു.

ഇത്രയും കാലം അനുഭവിച്ച സകല വേദനകളേക്കാൾ വലിയൊരു അപമാനഭാരം അവളിൽ നിറഞ്ഞു. താൻ വിശ്വസിക്കാൻ തുടങ്ങുകയാണോ എന്ന് കരുതിയ ഒരാളുടെ മുന്നിൽ വെച്ച് അത്രയും വലിയൊരു നിന്ദ കേൾക്കേണ്ടി വന്നത് അവൾക്ക് സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അവൾ നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ സാമിനെ ഒന്ന് നോക്കി.

ആ നോട്ടത്തിൽ സാമിനോടുള്ള കടുത്ത പുച്ഛവും ദേഷ്യവുമുണ്ടായിരുന്നു.

സാമിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ തന്നെ സഹതാപം കൊണ്ട് മൂടാനാണെന്നും,

ഈ വലിയ തറവാട്ടുകാർക്ക് താൻ വെറുമൊരു കളിപ്പാവ മാത്രമാണെന്നും അവളുടെ ഉള്ളിലെ അസുരഗണം ചിന്തിച്ചു.

ഒരു വാക്ക് പോലും തിരികെ പറയാതെ, മുഖം പൊത്തിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് അവൾ അമ്പലമുറ്റത്തുനിന്നും ഓടിമറഞ്ഞു.

തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ടവൾ വീണ്ടും അപമാനിക്കപ്പെട്ടത് കണ്ട് ഒന്നും ചെയ്യാൻ കഴിയാതെ സാം നിസ്സഹായനായി നിന്നു.

അജ്ഞാതനായ ആ അക്രമിയെക്കുറിച്ചുള്ള സത്യം അവളെ ബോധ്യപ്പെടുത്താൻ ലഭിച്ച അവസാന അവസരവും അങ്ങനെ നഷ്ടപ്പെട്ടു.

അവർക്കിടയിലുള്ള അകലം മുമ്പത്തേക്കാൾ പതിന്മടങ്ങ് വർദ്ധിച്ചിരിക്കുകയാണെന്ന് സാമിന് മനസ്സിലായി.

അമ്പലത്തിന് പിന്നിലെ തന്റെ ചെറിയ മുറിയിൽ കയറി വാതിലടക്കുമ്പോൾ വിപഞ്ചികയുടെ നെഞ്ച് വല്ലാതെ വിങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

എന്നാൽ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ അപ്പോൾ സങ്കടത്തേക്കാൾ വലിയൊരു തീപ്പൊരിയായിരുന്നു.

മുത്തശ്ശിയുടെ ആ വാക്കുകൾ അവളുടെ കാതുകളിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും മുഴങ്ങി.

"അശുദ്ധി... അനാഥ... തറവാട്ടിലെ കാരണവരെ മയക്കാൻ നടക്കുന്നവൾ..."

യാതൊരു തെറ്റും ചെയ്യാതെ താൻ എന്തിനാണ് ഈ അപമാനങ്ങളെല്ലാം സഹിക്കുന്നത്?

അവളുടെ ഉള്ളിലെ