Chapter Title : നീലികാവിലെ കാവൽക്കാരൻ [Shan1994]

വഴിക്ക് വരാതിരിക്കുക എന്നത് മാത്രമാണ് അവന് എന്നോട് ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഏറ്റവും വലിയ സഹായം," സ്വന്തം കണ്ണുനീർ അമർത്തിത്തുടച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ഉറപ്പിച്ചു.

യാതൊരു തെറ്റുമില്ലാതെ കേൾക്കേണ്ടി വന്ന ആ വലിയ അപമാനം അവളുടെ ഉള്ളിലെ അസുരഗണത്തെ കൂടുതൽ വാശിയുള്ളവളാക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നു.

അവന്റെ ന്യായീകരണങ്ങൾക്കോ മുന്നിൽ ഒരു കാരണവശാലും താൻ കീഴടങ്ങില്ലെന്ന് അവൾ തീരുമാനിച്ചു.

ഇരുളടഞ്ഞ ആ ചെറിയ മുറിയിൽ, സാമിനോടുള്ള കടുത്ത വെറുപ്പും ദേഷ്യവും അവളെ കൂടുതൽ കഠിനഹൃദയയാക്കി മാറ്റുകയായിരുന്നു.

രാത്രിയുടെ നിശബ്ദതയിൽ തറവാട്ടിലെ തന്റെ മുറിയിലെ ജനലരികിൽ ഒറ്റയ്ക്ക് നിൽക്കുകയായിരുന്നു സാം.

പുറത്ത് നിലാവുണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും അവന്റെ മനസ്സിൽ കടുത്ത അന്ധകാരമായിരുന്നു.

അമ്പലമുറ്റത്ത് വെച്ച് മുഖം പൊത്തിക്കരഞ്ഞുകൊണ്ട് ഓടിമറഞ്ഞ വിപഞ്ചികയുടെ രൂപം അവന്റെ മനസ്സിൽ നിന്നും മായുന്നില്ല.

ഒപ്പം മുത്തശ്ശി അവളെ വിളിച്ച ആ അധിക്ഷേപ വാക്കുകളും ഒരു തീപ്പൊള്ളൽ പോലെ അവന്റെ ഉള്ളിൽ കിടന്നു നീറി.

തന്റെ ഇരു കൈകളിലേക്കും അവൻ നോക്കി. അമാനുഷികരായ ഇരുണ്ട ശക്തികളെയും ദുർമന്ത്രവാദികളെയും വെറും കൈകൊണ്ടും ഇച്ഛാശക്തികൊണ്ടും തോൽപ്പിച്ച കൈകളാണവ.

നാൽപ്പത്തിയൊന്ന് ദിവസത്തെ കഠിന വ്രതം നോറ്റ് പ്രകൃതിയുടെ വലിയ പരീക്ഷണങ്ങളെപ്പോലും അതിജീവിച്ചവൻ.

ഈ ഗ്രാമത്തിന്റെയും തറവാടിന്റെയും യഥാർത്ഥ 'കാവൽക്കാരൻ' ആണെന്ന് സ്വാമിജി പറഞ്ഞ അതേ സാം! എന്നാൽ യാതൊരു തെറ്റും ചെയ്യാത്ത, അനാഥയായ ഒരു പെൺകുട്ടിയെ സ്വന്തം മുത്തശ്ശിയുടെ അപമാനങ്ങളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ തനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോ എന്ന വലിയ കുറ്റബോധം അവനെ വല്ലാതെ വേട്ടയാടി.

"എന്ത് കാവൽക്കാരനാണ് ഞാൻ?" സാം തന്നോട് തന്നെ ചോദിച്ചു. "ഈ നാടിനെ മുഴുവൻ അദൃശ്യശക്തികളിൽ നിന്ന് രക്ഷിക്കാൻ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞേക്കാം, പക്ഷേ അപ്പോഴും