Chapter Title : നീലികാവിലെ കാവൽക്കാരൻ [Shan1994]

കേട്ട് സാം ഒന്ന് നടുങ്ങി. സ്വാമിജി തുടർന്നു,

"നിന്റെ മനസ്സിന്റെ നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെടുത്താൻ ശത്രു ഏത് രൂപത്തിലും വരാം. ഈ വ്രതത്തിൽ എന്ത് വീഴ്ചവന്നാലും, അത് നിന്റെ ജീവന് മാത്രമല്ല, ഈ നാടിന് തന്നെ വലിയ ആപത്തായി മാറും.

പരിശീലനം തീരുന്നത് വരെ നിന്റെ ഓരോ ചുവടും സൂക്ഷിച്ചായിരിക്കണം."

സ്വാമിജിയുടെ ആ താക്കീത് സാമിന്റെ ചെവികളിൽ മുഴങ്ങിക്കൊണ്ടിരുന്നു.

ഇന്നലെ അമ്പലത്തിൽ വെച്ചുകണ്ട വിപഞ്ചികയുടെ മുഖം പെട്ടെന്ന് അവന്റെ മനസ്സിലേക്ക് ഒരു മിന്നൽപോലെ കടന്നുവന്നു. വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റിന് മുമ്പുള്ള നിശബ്ദതയാണ് ഇപ്പോൾ തനിക്ക് ചുറ്റുമുള്ളതെന്ന് സാമിന് അപ്പോൾ ഉറപ്പായി.

ആദ്യത്തെ ദിവസത്തെ പരിശീലനം സാം കരുതിയതിലും എത്രയോ അപ്പുറമായിരുന്നു. സൂര്യനുദിക്കുന്നതിന് മുൻപ് തുടങ്ങിയ കളരിയിലെ ചുവടുകൾ അവന്റെ ശരീരത്തെ വല്ലാതെ തളർത്തി.

ഓരോ പേശികളിലും പറഞ്ഞറിയിക്കാനാവാത്ത വേദന പടർന്നു. ഇത് വെറുമൊരു ശാരീരികമായ അഭ്യാസം മാത്രമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് ശ്വാസത്തെയും മനസ്സിനെയും ആത്മാവിനെയും പൂർണ്ണമായി നിയന്ത്രിക്കേണ്ട കഠിനമായൊരു തപസ്സായിരുന്നു അത്.

ഇത്രയും ദുഷ്കരമായ ഒരു വഴിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുക എന്നത് ഒട്ടും എളുപ്പമല്ലെന്നും, ഒരല്പം ശ്രദ്ധ തെറ്റിയാൽ സ്വന്തം ജീവൻ തന്നെ നഷ്ടപ്പെട്ടേക്കാമെന്നും അവന് ആദ്യദിനം തന്നെ ബോധ്യമായി.

വികാരങ്ങളുടെ മരവിപ്പ്

അന്ന് വൈകുന്നേരം കാവിലെ പ്രത്യേക പൂജകൾക്കും ഹോമത്തിനും ശേഷം, അഗ്നികുണ്ഡത്തിന് മുന്നിൽ ധ്യാനനിമഗ്നനായി ഇരിക്കുമ്പോൾ സാം തന്നിൽ സംഭവിക്കുന്ന വലിയൊരു മാറ്റം തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

അവന്റെ ഉള്ളിൽ വല്ലാത്തൊരു ശൂന്യത നിറയുന്നതുപോലെ അവന് തോന്നി. നഗരത്തിലെ ജീവിതം, തന്റെ സുഹൃത്തുക്കൾ, എന്തിനേറെ പറയുന്നു... ജീവന്റെ പാതിയായ അനിയത്തി ശ്രേയയോടുള്ള ആ തീവ്രമായ അടുപ്പം പോലും എവിടെയോ മാഞ്ഞുപോകുന്നതുപോലെ.

കഴിഞ്ഞകാലത്തെ വൈകാരികമായ ബന്ധങ്ങളെല്ലാം അവനിൽ നിന്ന് അടർന്നുമാറുകയായിരുന്നു.

വികാരങ്ങൾക്ക് അടിമപ്പെടാതിരിക്കാനുള്ള ആ 41 ദിവസത്തെ ബ്രഹ്മചര്യ വ്രതം അവന്റെ ആത്മാവിനെ പൂർണ്ണമായും ഗ്രസിച്ചു തുടങ്ങിയിരുന്നു.

സ്വാമിജിയുടെ വെളിപ്പെടുത്തൽ

തന്നെത്തന്നെ നഷ്ടപ്പെടുന്നതുപോലെയുള്ള സാമിന്റെ മുഖത്തെ അമ്പരപ്പ് കണ്ടിട്ടാവണം സ്വാമിജി