Chapter Title : നീലികാവിലെ കാവൽക്കാരൻ [Shan1994]
അവനടുത്തേക്ക് വന്നത്.
"ഭയപ്പെടേണ്ട സാം... നിന്റെ ഉള്ളിൽ ഇപ്പോൾ നടക്കുന്ന ഈ മാറ്റങ്ങൾ ഈ നിയോഗത്തിന്റെ ഭാഗമാണ്," സ്വാമിജിയുടെ ഗാംഭീര്യമുള്ള ശബ്ദം ആ കാവിൽ മുഴങ്ങി.
"മനുഷ്യസഹജമായ വികാരങ്ങളെയും ദൗർബല്യങ്ങളെയും ഇല്ലാതാക്കിയാൽ മാത്രമേ നിനക്കീ കാവിന്റെ യഥാർത്ഥ കാവൽക്കാരനാകാൻ കഴിയൂ. നിന്റെ ജന്മനക്ഷത്രം 'അനിഴം' ആണ്. അനിഴം നക്ഷത്രത്തിൽ ജനിച്ചവന്റെ ഏറ്റവും വലിയ സവിശേഷതകൾ അവന്റെ അങ്ങേയറ്റത്തെ ഭക്തിയും, കൂറും, മറ്റുള്ളവരെ സംരക്ഷിക്കാനുള്ള മനോഭാവവും, പരാജയം സമ്മതിക്കാത്ത പോരാട്ടവീര്യവുമാണ്.
ഒരു ക്ഷേത്രപാലകന് വേണ്ട ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഗുണങ്ങളാണത്. ആ നക്ഷത്രത്തിന്റെ ശക്തി നിന്റെ സിരകളിൽ ഉള്ളതുകൊണ്ടാണ് ഈ മഹാവിപത്തിൽ നിന്ന് ഈ മണ്ണിനെ സംരക്ഷിക്കാൻ കാലം നിന്നെത്തന്നെ തിരഞ്ഞെടുത്തത്.
ഇതൊരിക്കലും ഒരു യാദൃശ്ചികതയല്ല സാം, നിന്റെ ജനനം തന്നെ ഈയൊരു വലിയ ലക്ഷ്യത്തിന് വേണ്ടിയായിരുന്നു."
സ്വാമിജിയുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ സാമിന്റെ ഉള്ളിലുണ്ടായിരുന്ന ഭയവും ആശയക്കുഴപ്പവും മാറി, പകരം തന്റെ നിയോഗത്തോടുള്ള വലിയൊരു സമർപ്പണം അവന്റെ കണ്ണുകളിൽ തെളിഞ്ഞു.
അമ്പലമുറ്റത്ത് വീണ്ടും സന്ധ്യ മയങ്ങി. കാവിലെ ആദ്യ ദിവസത്തെ കഠിനമായ പരിശീലനത്തിന് ശേഷം ചുറ്റമ്പലത്തിലേക്ക് വന്ന സാമിന്റെ കണ്ണുകൾ തിരഞ്ഞത് അവളെയായിരുന്നു—വിപഞ്ചിക.
ചുറ്റുവിളക്കുകളിൽ എണ്ണ പകരുകയായിരുന്ന അവളുടെ അടുത്തേക്ക് സാം പതുക്കെ നടന്നുചെന്നു.
അവളുടെ മുഖത്തെ ആ ശാന്തത അവനെ വല്ലാതെ ആകർഷിച്ചിരുന്നു.
"വിപഞ്ചിക..." സാം മൃദുവായി വിളിച്ചു.
അവൾ ഞെട്ടിത്തിരിഞ്ഞു നോക്കി.
അവൾ എന്തെങ്കിലും പറയുന്നതിന് മുൻപേ പിന്നിൽ നിന്നും കോപത്തോടെയുള്ള മുത്തശ്ശിയുടെ വിളി കേട്ടു.
"വിപഞ്ചികേ!"
മുത്തശ്ശി വേഗത്തിൽ അവർക്കരികിലേക്ക് വന്നു. ദേഷ്യത്തോടെ സാമിനെ മാറ്റിനിർത്തിക്കൊണ്ട് അവർ അവൾക്ക് നേരെ തിരിഞ്ഞു.
"നിനക്കെന്താ ഇവിടെ കാര്യം? ഇവൻ കഠിനമായ വ്രതത്തിലാണ്. ഈ തറവാടിന്റെ പ്രതീക്ഷയാണിവൻ,"
മുത്തശ്ശിയുടെ വാക്കുകൾക്ക് മൂർച്ചയുണ്ടായിരുന്നു.
"ജനിച്ചുവീണ സമയത്തെ ദോഷം കൊണ്ട് സ്വന്തം കുടുംബത്തിന് പോലും വേണ്ടാതായവളാണ് നീ. ഒരു ഭാഗ്യമില്ലാത്തവൾ! ആ അശുദ്ധിയും പേറി ഇവന്റെ വ്രതം
💬 Comments
View all comments