Chapter Title : നീലുവിന്റെയും കുടുംബത്തിന്റെയും കളികൾ [Hafiz Rehman]

ചെക്ക് ചെയ്യാൻ, ഇന്നും വീട്ടിൽ പോകാൻ വൈകും. നിന്റെ ഫയൽ ക്ലിയർ ആയോ.നീലു മറുപടിയായി ചോദിച്ചു.

സുലോചന :- കുറെയൊക്കെ ചെയ്തു ഇത്രയൊക്കെ മതി. ആളിപ്പോ ചൂടിലാണോ?
നീലു :- (സുലോചനയുടെ കയ്യിലെ ഫയൽ മറിച്ചു നോക്കിക്കൊണ്ട് ) ഇതിലൊന്നും കംപ്ലീറ്റ് അല്ലലോ.അപ്പൊ നീയും ലേറ്റ് ആയിട്ട് ഇറങ്ങു അല്ലേ, സമാധാനം സുലോചന :- പിന്നെ ഓഫീസ് ടൈം കഴിഞ്ഞ് ഇവിടിപ്പോ നമ്മൾ മാത്രെ ഇരിക്കുന്നുള്ളു. പിന്നെ പ്യൂൺ നാരായണേട്ടൻ ചായ വാങ്ങാൻ പോയി. പിന്നെ നേരത്തെ ഇറങ്ങാനുള്ള വഴിയൊക്കെ എനിക്കറിയാം. ഇതും പറഞ്ഞു സുലോചന ഇടതു കയ്യിൽ നിന്നു ഒരു സേഫ്റ്റി പിൻ എടുത്ത് നീലുവിന്റെ ഫയലിനു മേലെ വെച്ചു.ഇത് ഞാൻ തിരിച്ചു വരുമ്പോ തരണേ. ഇതും പറഞ്ഞു സുലോചന ക്യാബിനുള്ളിലേക്ക് കയറി. ഒന്നും മനസിലാവാതെ നീലു ഫയലും പിന്നുമായി ടേബിളിലേക്ക് പോയി.

ഈയിടെയായി ബോസിന് തന്നോട് മാത്രം വല്ലാത്ത ദേഷ്യം, അയാളുടെ നോട്ടം ആണേൽ സഹിക്കാനും പറ്റുന്നില്ല.ആളെയും കുറ്റം പറയാൻ പറ്റില്ല.നാല് പെറ്റിട്ടും തന്റെ സൗന്ദര്യത്തിന് കോട്ടമൊന്നും പറ്റിയിട്ടില്ല. പിള്ളേരുടെ പേരെന്റ്സ് മീറ്റിംഗിന്നും കമ്പനി ഫങ്ക്ഷനുകൾക്കും പോകുമ്പോ എല്ലാവരുടെയും നോട്ടം തന്നിലേക്ക് വരുന്നത് ഒരു അഭിമാനം തന്നെയാണ്.ഫയൽ നോക്കി 5 മിനിട്ടായതും ബോസ്സിന്റെ ക്യാബിൻ തുറന്നു സുലോചന വെളിയിലേക്ക് വരുന്നു.

കയ്യിൽ ഫയലുമായി വരുന്ന സുലോചനയുടെ വേഷം ശ്രെദ്ധിച്ചപ്പോ സാരി നന്നായി താഴ്ത്തിയാണ് ഉടുത്തേക്കുന്നെ. അല്ലേലും സുലോചന അടിവയറിനു തൊട്ട് മേളിലെ സാരി കുത്താറുള്ളു. എന്നിട്ട് സാരി സൈഡിൽ പിൻ കുത്തി നിർത്തും. ഇന്നിപ്പോ അങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടില്ല. ഏഹ് ഇനിയിപ്പോ ആ പിൻ ആണോ