Chapter Title : നീർമാതളത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവർ [Smitha]
"എനിക്കും … ടീ..എനിക്കും പോയെടീ..."
"അറിഞ്ഞു ..അറിഞ്ഞു ...കുണ്ണപ്പാലിന്റെ ചൂട് എന്റെ പൂറിൽ നിറഞ്ഞു കെടക്കുവാ...ഹാ അത് ഒലിച്ചറങ്ങുവാ തൊട വഴി..."
അവർ രണ്ടു പേരും വസ്ത്രങ്ങൾ ശരിക്കിട്ട് സ്റ്റോർ റൂം തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങിയപ്പോൾ മുമ്പിൽ റോണി, അവരുടെ മകൻ, നിൽക്കുന്നു.
"നീയെന്നാടാ ഇവിടെ ഇപ്പം?'
പാപ്പച്ചൻ മകനോട് ചോദിച്ചു.
"ഞാൻ എന്റെ ഷെഡ്ഡി എടുക്കാൻ വന്നതാ...പപ്പേം മമ്മിയും സ്റ്റോർ റൂമിനാത്ത് എന്നാ എടുക്കുവാരുന്നു?"
അർത്ഥഗർഭമായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് റോണി ചോദിച്ചു.
"അതിനാത്ത് ഒരു കൊല പഴുപ്പിക്കാൻ വെച്ചാരുന്നു. ആയോന്ന് നോക്കാൻ പോയതാ,"
റോണിയുടെ മുഖത്ത് നോക്കാതെ സൂസൻ പറഞ്ഞു.
“എന്നാ കൊലയാ? പൂവൻ പഴവാണോ ഞാലിപ്പൂവനാണോ?"
പാപ്പച്ചൻ അത് കേട്ട് പുഞ്ചിരി മാറ്റി അവനെ നോക്കി.
"എന്നിട്ട് കൊല പഴുത്തോ?"
ആവശ്യത്തിലധികം ഊന്നലും നീട്ടവും സ്വരത്തിൽ കൊടുത്ത് അവൻ ചോദിച്ചു.
"ആ ഒരുമാതിരി പഴുത്തു...നീയെന്നാ സി ബി ഐയിൽ ചേർന്നോ?"
പാപ്പച്ചൻ ഗൗരവത്തിൽ ചോദിച്ചു.
"ഇങ്ങനെയാണേൽ ചേരേണ്ടി വരും,"
അവരെ ഇരുവരെയും മാറി മാറി നോക്കികൊണ്ട് റോണി തുടർന്നു.
"അസമയത്ത് ഒരു കൊല പഴുത്തോന്ന് നോക്കൽ! അവടെ രണ്ട് വരിക്കച്ചക്കേം കാച്ചിലും ഒക്കെ ഒണ്ടാരുന്നല്ലോ! അതുംകൊടെ ഒന്ന് നോക്കാംമേലാരുന്നോ?"
"ചെറുക്കാ രാവിലെ തന്നെ നീ എന്റെ കൈയ്യീന്ന് മേടിക്കും കേട്ടോ!"
അയയിൽ കിടന്ന തുണികൾ ഓരോന്നായി കുടഞ്ഞെടുക്കുന്നതിനിടയിൽ സൂസൻ പറഞ്ഞു.
"നിന്റെ വിചാരം എന്നാ? ഞാൻ പൊട്ടിയാണെന്നോ? നീ കുത്തും കോളും വെച്ച് പറയുന്നതൊന്നും എനിക്ക് മനസ്സിലാകുന്നില്ലന്നോ?"
റോണി ചിരിച്ചു.
"ഏത്തക്കൊല നോക്കാനാണേലും പാളയംകോടൻ നോക്കാനാണേലും സ്റ്റോർ റൂമിനാത്ത് ഞാൻ കേറീത് കരക്കാരുടെ കൂടെയല്ല. നിന്റെ അപ്പന്റെ
💬 Comments
View all comments