Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 11 [കാവൽക്കാരൻ]

വല്ലാത്തൊരു സമാധാനം...

സുരക്ഷിതബോധം...

​മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാൻ ഞാൻ നിന്നില്ല.

​ഞാൻ എന്റെ കൈകൾ അവളുടെ ഇടുപ്പിലൂടെ ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു.

മുഖം ആ ചൂടിലേക്ക് ഒന്നുകൂടി പൂഴ്ത്തി, ആ സുഗന്ധം ശ്വസിച്ച് ഞാൻ കണ്ണുകൾ അടച്ചു.

​പുറത്തെ ഇരുട്ടിനെയോ, കണ്ട ദുസ്വപ്നത്തെയോ പറ്റി ഓർക്കാൻ ഞാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടില്ല.

ഇപ്പോൾ ഈ നിമിഷം... ഈ ചൂട്... അത് മാത്രം മതി.....

കുറച്ചു നിമിഷത്തെ മൗനത്തിന് ശേഷം, എന്റെ കാതുകൾക്ക് തൊട്ടരികിലായി അവളൊന്നു മന്ത്രിച്ചു.

​"നിനക്ക്... നിനക്ക് പെട്ടെന്ന് എന്ത് പറ്റിയെന്ന് എനിക്കറിയില്ല..."

​അവളുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ ഇടറുന്നുണ്ടായിരുന്നു. തൊണ്ടയിൽ കരച്ചിൽ കുരുങ്ങിയത് പോലെ...

​"പക്ഷേ... ഒരു കാര്യം നീ എന്നോട് സത്യം ചെയ്യണം. ഈ ജീവിതത്തിൽ ഇനി എന്താണെങ്കിലും... അത് എന്നോടും ആമിയോടും പറയാതെ നീ ഒന്നും ചെയ്യരുത്..."

​അവൾ ഒന്ന് നിർത്തി, ശ്വാസം വിലങ്ങുന്നത് പോലെ എന്നെ ഒന്നുകൂടി അവളിലേക്ക് അമർത്തിപ്പിടിച്ചു.

​"എല്ലാ തവണയും പോലെ... ഈ പ്രാവശ്യവും ഞങ്ങളെ ഒറ്റക്കാക്കി നീ പോവരുത്... അത് സഹിക്കാനുള്ള ശേഷി ഇനി എനിക്കില്ല..."

​ആ വാക്കുകളിൽ നിറഞ്ഞത് വെറും സ്നേഹമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് എന്നെ നഷ്ടപ്പെടുമോ എന്നുള്ള വലിയൊരു പേടിയായിരുന്നു.

​എന്റെ നെഞ്ചിൽ വലിയൊരു ഭാരം വന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. എന്തോ മറുപടി പറയണമെന്നുണ്ടായിരുന്നു, പക്ഷേ വാക്കുകൾ പുറത്തേക്ക് വന്നില്ല. പകരം മറുപടിയെന്നോണം ഞാൻ അവളെ കൂടുതൽ മുറുകെ പുണർന്നു.

ആ സുഖത്തിൽ എന്റെ കണ്ണുകൾ എപ്പോഴോ അടഞ്ഞിരുന്നു...

എത്ര നേരം ഉറങ്ങിയെന്ന് അറിയില്ല...

​കണ്ണുതുറക്കുമ്പോൾ ജനലിലൂടെ സൂര്യപ്രകാശം മുറിയിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

പുറത്ത് കിളികളുടെ ശബ്ദം കേൾക്കാം.

നേരം നന്നായി വെളുത്തിരിക്കുന്നു.

​കണ്ണിന്