Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 11 [കാവൽക്കാരൻ]

ഇടയിലൂടെ, എന്റെ നെഞ്ചിൽ ഉരസി അവൾ ഉള്ളിലേക്ക് നുഴഞ്ഞു കയറി....

​എന്റെയും ആമിയുടെയും ശരീരം അവളുടെ മാറിടത്തിൽ അമരുന്ന രീതിയിൽ ഉരസി നീങ്ങി, അവൾ ചുമരിനോട് ചേർന്നുള്ള ആ ഇത്തിരി സ്ഥലത്ത് എങ്ങനെയോ കയറി ഇരുന്നു....

​ഇപ്പോൾ എന്റെ ഒരു വശത്ത് ആമിയും മറുവശത്ത് നിധിയുമാണ്..

​രണ്ട് പേർക്കുമിടയിൽ സാാൻഡ്‌വിച്ച് പോലേ ഞാനും

ഇതെല്ലാം നോക്കികാണുകയാണ് സച്ചിനും രാഹുലും...

​"ഇതെല്ലാം യാരാലേ..." എന്ന മട്ടിൽ ഞാൻ അവരേ നോക്കി ഇരുന്നു...

​പക്ഷേ അവിടം കൊണ്ടും കാര്യങ്ങൾ തീർന്നില്ല.

​ഇതെല്ലാം കണ്ടപ്പോൾ എന്റെ കൃതികയ്ക്കും തോന്നി ഒരു പൂതി, എന്റെ അടുത്ത് വന്നിരിക്കാൻ. റോസിനെയും കൂട്ടി അവളും ഞങ്ങളുടെ അടുത്ത്‌ വന്നിരുന്നു..

​ഇതൊക്കെ കണ്ട് കണ്ണ് തള്ളി, വായും പൊളിച്ച് ഇരിക്കുകയാണ് സച്ചിനും രാഹുലും. "ഇവനിതെന്തുവാ ഈ കാണിക്കുന്നത്" എന്നൊരു അമ്പരപ്പ് അവരുടെ മുഖത്ത് വ്യക്തമാണ്....

​ഇനി അവന്മാരായിട്ട് എന്തിന് മാറിനിൽക്കണം, പാവങ്ങളല്ലേ എന്ന് കരുതി ഞാൻ അവന്മാരെയും ബെഞ്ചിലേക്ക് വിളിച്ചു.

​"വാടാ... ഇവിടെ ഇരിക്കാം..."

​ആദ്യം "വേണ്ടടാ, സ്ഥലമില്ല" എന്നൊക്കെ പറഞ്ഞ് ജാഡ കാണിച്ചെങ്കിലും, രണ്ട് പച്ചത്തെറി വിളിച്ചപ്പോൾ അവന്മാർ ഇരുന്ന സ്ഥലത്തുനിന്നും ചാടി എഴുന്നേറ്റ് വന്നു...

​പക്ഷേ വന്നപ്പോഴാണ് ഒരു കാര്യം മനസ്സിലായത്. അവർ പറഞ്ഞപോലെ ബെഞ്ചിൽ രണ്ടുപേർക്ക് ഇരിക്കാൻ സ്ഥലമില്ല... കഷ്ടിച്ച് ഒരാൾക്ക് ഇരിക്കാനുള്ള സ്ഥലം മാത്രമേ ബാക്കിയുള്ളൂ!

​അത് മനസ്സിലായതും, "നിന്നോട് പറഞ്ഞതല്ലേ മൈരേ സ്ഥലമില്ല എന്ന്" എന്ന ഭാവത്തിൽ അവന്മാർ എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് കണ്ണുരുട്ടി!

🙂

എന്ത് ചെയ്യും...

​ഞങ്ങൾ എല്ലാവരും ആ ഇത്തിരി പോന്ന സ്ഥലത്തേക്ക് നോക്കി കുറച്ചു നേരം ചിന്തിച്ചു.

​സച്ചിനും രാഹുലും 'ഞങ്ങൾ പൊയ്ക്കോളാം' എന്ന രീതിയിൽ തിരിയാൻ തുടങ്ങിയതായിരുന്നു...

​എന്നാൽ ആലോചിച്ച് സമയം കളയാൻ ആമി തയ്യാറായിരുന്നില്ല.

​തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം...

​എല്ലാവരെയും ഞെട്ടിച്ചുകൊണ്ട് അവൾ എന്റെ അടുത്ത് നിന്നും എഴുന്നേറ്റു....