Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 17 [കാവൽക്കാരൻ]

പിടിച്ചെടുത്തു. ശേഷം രാഹുലിന് നേരെ തിരിഞ്ഞു.

ആമിയുടെ കയ്യിലെ ആ ആയുധം കണ്ടതും രാഹുലിന്റെ കണ്ണ് തള്ളി. അവൻ പേടിച്ചുകൊണ്ട് "അരുതേ... വേണ്ട..." എന്ന രീതിയിൽ കൈകൾ വീശി കാണിച്ചു.

പക്ഷേ ആമി വിടാൻ ഭാവമില്ലായിരുന്നു.

"നീ എന്നെ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞതാടാ തെണ്ടി... എന്നിട്ടിപ്പോ എന്റെ ദോശ കൂടി കട്ട്ത്തിന്നാൻ നാണമില്ലേടാ നിനക്ക്...?"

പറഞ്ഞുകഴിഞ്ഞതും ആമി ആ കുപ്പി സർവ്വ ശക്തിയുമെടുത്ത് അവന് നേരെ ഒരൊറ്റയേറ്!

ലക്ഷ്യം പിഴച്ചില്ല... അത്യാവശ്യം ശബ്ദത്തോടെ അത് കൃത്യം അവന്റെ തലയിൽ തന്നെ കൊണ്ടു.

ഏറ് കൊണ്ടെങ്കിലും, തന്റെ ചൂടുള്ള ദോശ പോയ സങ്കടം അപ്പോഴും ആമിക്കുണ്ടായിരുന്നു.

അവൾ ദേഷ്യത്തോടെ പോയി ഒരു സീറ്റിലേക്കിരുന്നു....

കൈകൾ രണ്ടും മാറോടു ചേർത്ത് കെട്ടി, മുഖം വീർപ്പിച്ച്, എല്ലാവരോടും തെറ്റി എന്ന മട്ടിൽ ജനലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് നോക്കിയിരുന്നു കളഞ്ഞു കക്ഷി.

അവളുടെ ആ ഇരിപ്പ് കണ്ട് ചിരി വരുന്നുണ്ടെങ്കിലും, കൂടുതൽ പ്രകോപിപ്പിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി എല്ലാവരും വായടച്ചു.

മുഖം വീർപ്പിച്ച്, പുറത്തെ ഇരുട്ടിലേക്ക് നോക്കി ഇരിക്കുന്ന അവളുടെ അടുത്തേക്ക് ഞാൻ ചെന്നു.

ശേഷം മെല്ലെ അവളുടെ അരികിലായി ഇരുന്നു.

ഞാൻ വന്നിരുന്നത് അറിഞ്ഞിട്ടും അവൾ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയില്ല. അവളുടെ ആ കുഞ്ഞു പിണക്കം മാറ്റാൻ, ഞാൻ പതിയെ അവളുടെ തോളിലൂടെ കയ്യിട്ട് അവളെ എന്നിലേക്ക് ചേർത്തുപിടിച്ചു.

അവൾ ഒന്ന് കുതറാൻ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും ഞാൻ വിട്ടില്ല.

എന്നിട്ട് അവളുടെ കാതുകളോട് ചേർന്ന്, കൊച്ചു കുട്ടികളോട് എന്ന പോലെ ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"സാരമില്ലെടോ... പോട്ടെ..."

അവൾ മറുപടിയൊന്നും പറഞ്ഞില്ല.

"നമ്മൾ കുറച്ച് നേരം കൂടി കഴിഞ്ഞാൽ ഇറങ്ങാനുള്ള