Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 17 [കാവൽക്കാരൻ]

കണ്ടില്ല. ഉറക്കം കൊണ്ട് കലങ്ങിയ കണ്ണുകളും, യാത്രയുടെ തളർച്ചയും മാത്രം...

ചിലപ്പോൾ എല്ലാം വെറും തോന്നലായിരുന്നിരിക്കാം.

കൂടുതൽ നേരം അതിനുള്ളിൽ നിൽക്കാതെ, ​ഞാൻ മുഖം തുടച്ച് പുറത്തിറങ്ങി തിരികെ സീറ്റിലേക്ക് നടന്നു.

​സീറ്റിൽ ചെന്നിരുന്നതും ട്രെയിൻ നീങ്ങുന്നതിന് മുന്നോടിയായുള്ള ആ നീണ്ട ഹോൺ മുഴങ്ങി.

​"കൂ.........."

​ആ ശബ്ദം കേട്ടതും നിധിയും ഞാനും പരസ്പരമൊന്ന് നോക്കി....

​"അവര് ഇതുവരെ വന്നില്ലല്ലോ..."

​"ഇല്ല... കാണുന്നില്ല..."

​അവൾ വേവലാതിയോടെ പറഞ്ഞു.

​"നീ വാ... നമുക്ക് നോക്കാം..."

​അവൾ വേഗത്തിൽ കമ്പാർട്ട്‌മെന്റിന്റെ വാതിലിനടുത്തേക്ക് നടന്നു. ഞാനും അവളുടെ പിന്നാലെ വെച്ചുപിടിച്ചു.

​ഞങ്ങൾ വാതിലിലൂടെ പുറത്തേക്ക് തലയിട്ട് പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലേക്ക് നോക്കിയെങ്കിലും അവരെയാരെയും കാണാൻ സാധിച്ചില്ല...

ട്രെയിൻ മെല്ലെ നീങ്ങിത്തുടങ്ങി....

പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലെ തിരക്കുകൾ പിന്നിലേക്ക് പതിയേ വഴുതിമാറി പോകുന്നു....

നിധിയുടെ മുഖത്ത് പരിഭ്രാന്തി പടർന്നു.

​"നമുക്ക് ഇറങ്ങിയാലോ?എനിക്കെന്തോ ഒരു പേടി...."

അവൾ എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു....

​"വേണ്ട... വെയിറ്റ് ചെയ്യാം...."

ഞാൻ അവളെ ആശ്വസിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

​പക്ഷേ എന്റെ കണ്ണുകൾ അപ്പോഴും പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലേക്ക് തന്നെയായിരുന്നു

പെട്ടെന്നാണ് ദൂരെ നിന്നും ഓടി വരുന്ന ആ രൂപങ്ങൾ കണ്ണിൽ പെട്ടത്.

സച്ചിനും രാഹുലും, അവരുടെ മുന്നിലായി ഓടുന്ന റോസും കൃതികയും ആമിയും!

അവരുടെ കൈകളിൽ നിറയെ കവറുകളുണ്ട്.

പ്ലാറ്റ്‌ഫോമിലൂടെ അവർ ട്രെയിനിനൊപ്പം ഓടുകയാണ്. സച്ചിനും രാഹുലും പിന്നിൽ നിന്ന് അവരോട് വേഗം കയറാൻ ആക്രോശിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

​ആദ്യം റോസ്, തൊട്ടുപിന്നാലെ കൃതിക; രണ്ടുപേരും ആഞ്ഞുപിടിച്ച്

ഫുട്ബോർഡിലേക്ക് ചാടിക്കയറി. ശ്വാസം കിട്ടാതെ കിതച്ചുകൊണ്ട് അവർ അകത്തേക്ക് നീങ്ങിനിന്നതും ആമി വാതിൽക്കലേക്ക് കൈനീട്ടി. പക്ഷേ കുറച്ചുകൂടി വേഗത കൈവരിച്ച ട്രെയിനിന്റെ