Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 19 [കാവൽക്കാരൻ]

ജീവനാണ്. അവളുടെ ശബ്ദത്തിലെ ആ ഭക്തിയും, വീണയുടെ നാദവും എന്നെ അവിടെ പിടിച്ചു നിർത്തി. ഞാൻ അറിയാതെ മയങ്ങിപ്പോയി, കണ്ണ് ചിമ്മാതെ അവളെത്തന്നെ നോക്കി നിന്നുപോയി.

എന്നാൽ എന്റെ ഈ നിൽപ്പ് തൊട്ടടുത്ത് നിന്ന നിധിക്ക് അത്ര പിടിച്ചില്ല.

അവൾ എന്നെയും പാട്ടു പാടുന്ന ആ പെൺകുട്ടിയെയും മാറി മാറി നോക്കി.

അവളുടെ മുഖത്ത് പെട്ടെന്ന് അസൂയയുടെയും കുശുമ്പിന്റെയും ഒരു മിന്നലാട്ടം വന്നു.

എന്റെ നോട്ടം അത്ര ശരിയല്ലെന്ന് തോന്നിയത് കൊണ്ടാവാം, അവൾ എന്റെ കയ്യിൽ ശക്തിയായി ഒന്ന് നുള്ളി.

ഞാൻ ശബ്ദം പുറത്തു വരാതെ വേദന കടിച്ചുപിടിച്ചു അവളെ നോക്കി.

നിധി കണ്ണുരുട്ടി എന്നെ നോക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.

"വാടാ... ഇവിടെ പാട്ട് കേട്ട് നിക്കാൻ വന്നതല്ല... നടക്ക്..."

അവൾ പതുക്കെ പല്ലിറുമ്മിക്കൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

എന്റെ കൈയ്യിൽ പിടിച്ച്, അവൾ എന്നെയും വലിച്ചുകൊണ്ട് വീണ്ടും മുന്നോട്ട് നടക്കാൻ തുടങ്ങി. പോവുന്ന വഴിയിലും അവൾ ആ പാട്ടു പാടുന്ന പെൺകുട്ടിയെ ഒന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കാൻ മറന്നില്ല.

നിധി എന്നെ വലിച്ചുകൊണ്ട് മുന്നോട്ട് നടന്നു. ആമിയും രാഹുലും ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പിന്നാലെയും.

അടുത്തതായി ഞങ്ങൾ ചെന്നുപെട്ടത് വീടിന്റെ മറ്റൊരു ഭാഗത്താണ്. അവിടെ അന്തരീക്ഷം ആകെ മാറിയതുപോലെ തോന്നി.

അവിടെ ഒരു വശത്തായി, കോണകമുടുത്ത്, നെറ്റിയിലും ശരീരത്തിലും ഭസ്മം പൂശിയ ഒരു വൃദ്ധൻ ഇരിക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കണ്ടാൽ ഒരു സന്യാസിയെപ്പോലെയുണ്ട്. അദ്ദേഹം വലിയൊരു പൂജയ്ക്കുള്ള തയ്യാറെടുപ്പിലാണ്.

അദ്ദേഹത്തെ സഹായിക്കാൻ ഞങ്ങളുടെ സമപ്രായക്കാരായ രണ്ട് പെൺകുട്ടികളും ഒരു ചെക്കനും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.

പെൺകുട്ടികൾ രണ്ടുപേരും പൂജാപുഷ്പങ്ങൾ കൊണ്ട് മാല കോർക്കുകയാണ്. ചെക്കൻ പൂജാരിക്ക് വേണ്ട സാധനങ്ങൾ എടുത്തു കൊടുക്കുന്ന