Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 21 [കാവൽക്കാരൻ]

ഇട്ടാലും ഇവർ വിശ്വസിക്കില്ലെന്ന് തോന്നിയതുകൊണ്ടാവാം, അവൾ ആകെ ചമ്മി.

എല്ലാവരോടും പിണങ്ങി എന്നപോലെ, അവൾ വേഗം മുഖം വെട്ടിത്തിരിച്ച് ഒന്നും മിണ്ടാതെ വേറെ എങ്ങോട്ടോ നോക്കി ഇരിപ്പായി. ആ നിൽക്കുന്ന നിൽപ്പ് കണ്ടാൽ ആർക്കും ചിരിവരും. വലിയൊരു കൊടുങ്കാറ്റ് വന്ന് ഒരു പീപ്പി ഊതിപ്പോയ അവസ്ഥയിലായിരുന്നു ഞങ്ങളെല്ലാവരും.....

അങ്ങനെ എല്ലാവരും എന്ത് ചെയ്യണം, എന്ത് പറയണം എന്നറിയാതെ ചമ്മി നിൽക്കുമ്പോഴാണ്, രാവിലെ എന്റെയടുത്തിരുന്ന ഞങ്ങളുടെ തന്നെ പ്രായം തോന്നിക്കുന്ന ആ പെൺകുട്ടി മാനസയുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നത്.

അവൾ വളരെ സ്നേഹത്തോടെ മാനസയുടെ തോളിൽ കൈവെച്ചുകൊണ്ട് തമിഴിൽ പറഞ്ഞു തുടങ്ങി:

"അക്കാ... നീങ്ക ഫീൽ പണ്ണാതിങ്കെ... ഇവർകൾക്ക് ഉങ്ക പവർ എപ്പടി തെരിയും? അതാ ഇപ്പടി വായ്ക്കുവന്തതൊക്കെ കേക്കുറാങ്കെ... വിടുങ്കെ..." (ചേച്ചി ഫീൽ ചെയ്യണ്ട... ഇവർക്ക് ചേച്ചിയുടെ ശക്തി എന്താണെന്ന് അറിയില്ലല്ലോ, അതാ വായിൽ വന്നതൊക്കെ ചോദിക്കുന്നത്... വിട്ടുകള...)

ഇത്രയും പറഞ്ഞിട്ട്, മാനസ കാണാതെ അവൾ ഞങ്ങളെ നോക്കി കള്ളച്ചിരിയോടെ ഒന്ന് കണ്ണിറുക്കി കാണിച്ചു!

അവളുടെ ആ കണ്ണിറുക്കൽ കണ്ടപ്പോൾ തന്നെ ഞങ്ങൾക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി. ഈ ആയിരം വർഷത്തെ നാഗദേവതയുടെ പിണക്കം മാറ്റാൻ അവൾ മനപ്പൂർവ്വം അഭിനയിക്കുകയാണെന്ന്....

അവളുടെ ആശ്വാസവാക്കുകൾ കേട്ടപ്പോൾ മാനസയുടെ മുഖത്തെ പിണക്കം കുറച്ചു കുറഞ്ഞു. അവൾ വീണ്ടും ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും പതുക്കെ ഒന്ന് പാളി നോക്കി.

അത് കണ്ടതും ആ പെൺകുട്ടി തന്റെ അഭിനയം ഒന്നുകൂടി ഉഷാറാക്കി. അവൾ മാനസയെ പൊക്കിപ്പറയാൻ തുടങ്ങി:

"എങ്ക അക്കാ എവളോ പെരിയ ആള്... ഉലകത്തിലെയെ റൊമ്പ അഴകാനവങ്ക... അക്കാ നെനച്ചാ എതുവും നടക്കും... ഇവർകൾക്ക് അതൊന്നും