Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 21 [കാവൽക്കാരൻ]

കൊണ്ടുവരാൻ!"

ആ അലർച്ച വെറുമൊരു മനുഷ്യശബ്ദമായിരുന്നില്ല. ആയിരം പാമ്പുകൾ ഒന്നിച്ചു ചീറ്റുന്നതുപോലെയുള്ള വല്ലാത്തൊരു ഭീകരശബ്ദം! ആ നിമിഷം അവളുടെ രൂപത്തിലും മാറ്റങ്ങൾ വന്നുതുടങ്ങിയിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകൾ പൂർണ്ണമായും രക്തവർണ്ണമായി, കൃഷ്ണമണികൾ സൂചിപോലെ നേർത്തതായി. ദേഷ്യം കൊണ്ട് അവളുടെ കഴുത്തിലെ ഞരമ്പുകൾ പച്ചനിറത്തിൽ തെളിഞ്ഞുവന്നു. മുറിയിലെ ജനാലകൾ കാറ്റിൽ ശക്തിയായി ഇളകിയടിച്ചു. മേശപ്പുറത്തിരുന്ന പുസ്തകവും വിളക്കും നിലത്തേക്ക് തെറിച്ചുവീണു. അന്തരീക്ഷമാകെ ഒരു കൊടുംവിഷത്തിന്റെ ഗന്ധം പടർന്നു.

മാനസയുടെ ഈ ഭീകരരൂപം കണ്ട് ആമി ശരിക്കും ഞെട്ടിവിറച്ചുപോയിരുന്നു. പേടികൊണ്ട് അവൾക്ക് ശ്വാസം പോലും എടുക്കാൻ കഴിയുന്നില്ലായിരുന്നു. അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ നിന്നും നിർത്താതെ കണ്ണുനീർ ഒഴുകാൻ തുടങ്ങി. എന്റെ അവസ്ഥയും വ്യത്യസ്തമായിരുന്നില്ല, എനിക്ക് എഴുന്നേൽക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തവിധം കാലുകൾ തളർന്നുപോയിരുന്നു.

ആമിയുടെ പേടിച്ചരണ്ട മുഖവും കണ്ണുനീരും കണ്ടതും, മാനസ പെട്ടെന്ന് ശാന്തയായി.

അവളുടെ മുഖത്തെ ഭീകരത പതിയെ മാഞ്ഞു, കണ്ണുകൾ പഴയതുപോലെയായി. കാറ്റടങ്ങി, മുറി വീണ്ടും ശാന്തമായി.

താൻ എന്താണ് ചെയ്തതെന്നോർത്ത് മാനസയുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു കുറ്റബോധം നിറഞ്ഞു. അവൾ പതിയെ ആമിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്ന് അവൾക്ക് മുന്നിൽ മുട്ടുകുത്തിയിരുന്നു... ശേഷം വളരെ വാത്സല്യത്തോടെ ആമിയുടെ കണ്ണുനീർ തുടച്ചുമാറ്റി, അവളുടെ നെറ്റിയിൽ മൃദുവായി ഒന്ന് ഉമ്മവെച്ചു.

"ക്ഷമിക്കണം... ഞാൻ... ഞാൻ എന്റെ നിയന്ത്രണം വിട്ടുപോയി..." മാനസ വളരെ ദയനീയമായി, ശാന്തമായ സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു. "നീ പേടിക്കാതെ... എനിക്ക് ആ പത്താമത്തെ മോതിരമൊന്ന് കാണണം... അത് വേഗം ഇങ്ങോട്ട് എടുത്തുകൊണ്ട് വരാമോ?"

അവളുടെ ആ സ്നേഹം നിറഞ്ഞ പറച്ചിൽ കേട്ട് നിറകണ്ണുകളുമായി ആമി പതുക്കെ തലയാട്ടി.

"നിധീ... നാഗികാ... നിങ്ങൾ ഇവളുടെ കൂടെ