Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 23 [കാവൽക്കാരൻ]

ചാമ്പലാക്കാൻ പോന്ന കൊടുംശക്തിയുടെ ഉടമയായ ഒരു ദേവതയായിരുന്നു!

അവളുടെ സൗന്ദര്യം... അത് ഏതൊരു പുരുഷനെയും ഭ്രാന്തുപിടിപ്പിക്കുന്നതായിരുന്നു. എങ്കിലും, അതൊരു മാസ്മരികമായ ആകർഷണമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് വല്ലാത്തൊരു ഭയം കലർന്ന ഒരു വശ്യതയായിരുന്നു.

അവളുടെ ആ വിരിഞ്ഞ ആകാരവടിവ്... അത് പൂർണ്ണതയുടെ പരകോടിയായിരുന്നു.

പാകത്തിന് ഒതുങ്ങിയ പേശികൾ അവളുടെ അമാനുഷികമായ കരുത്ത് വിളിച്ചോതി. അവളുടെ നിവർന്ന നില്പും, ആകാശത്തേക്ക് ഉയർത്തിപ്പിടിച്ച തലയും അവളെ ഒരു സാമ്രാജ്യത്തിന്റെ അധിപതിയെപ്പോലെ തോന്നിപ്പിച്ചു.

അവളുടെ സർപ്പ കണ്ണുകൾ ഇപ്പോൾ അഹങ്കാരത്തോടൊപ്പം പ്രപഞ്ചത്തിലെ സകല അറിവും അധികാരവും ഒളിഞ്ഞു കിടക്കുന്നതുപോലെ തോന്നി.

അവളുടെ നോട്ടം എന്റെ ആത്മാവിനെ തുളച്ചുകയറുന്നതുപോലെ എനിക്ക് അനുഭവപ്പെട്ടു.

ചുറ്റും ഒരു ഭയാനകമായ പ്രഭാവലയം അവളെ പൊതിഞ്ഞുനിന്നിരുന്നു. ആ ചുവന്ന പ്രകാശവലയത്തിന് നടുവിൽ, അവൾ ഒരു ജ്വാല പോലെ തിളങ്ങി....

അവളുടെ ആ സംഹാരരൂപം പൂർണ്ണത പ്രാപിച്ച നിമിഷം, ആ വലിയ കരിങ്കൽ കളരിയുടെ അടിസ്ഥാനം തന്നെ ഇളകിമറിഞ്ഞു. വെറുമൊരു പെണ്ണല്ല, സാക്ഷാൽ സർവ്വനാശത്തിന്റെ മൂർത്തീഭാവമായി അവൾ അവിടെ രൂപമെടുക്കുകയായിരുന്നു!

ആ ചുവന്ന മണ്ണിൽ അവൾ കാലുറപ്പിച്ചു നിന്നപ്പോൾ ഉണ്ടായ ആ ഭയാനകമായ പ്രകമ്പനം, ആ മാന്ത്രിക തറവാടിന്റെ അതിരുകളും ഭേദിച്ച് പ്രപഞ്ചമാകെ അലയടിച്ചു.

സങ്കൽപ്പങ്ങൾക്ക് പോലും എത്തിപ്പിടിക്കാൻ കഴിയാത്തത്ര ദൂരെയുള്ള സാക്ഷാൽ കൈലാസത്തിൽ വരെ ആ നിമിഷം അതിന്റെ അലയൊലികൾ ചെന്നെത്തിയിരിക്കണം! കൊടും മഞ്ഞുമൂടിക്കിടക്കുന്ന കൈലാസ പർവ്വതത്തിന്റെ അടിവാരങ്ങളിൽ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങളായി തപസ്സനുഷ്ഠിക്കുന്ന മഹാമുനിമാരുടെ ധ്യാനത്തിന് ഒരു നിമിഷം പോറൽ വീണിരിക്കണം.

ആ മഞ്ഞുമലകളുടെ മുകളിൽ എവിടെയോ, കാലങ്ങൾക്ക് മുൻപ് സാക്ഷാൽ പരമശിവൻ തന്റെ മൂന്നാം കണ്ണിൽ നിന്നും ഈ രുധിരമണിയെ അടർത്തിയെടുത്ത ആ ശൂന്യമായ ഇടനാഴികളിൽ, പൊടുന്നനെ ഉഷ്ണം നിറഞ്ഞ ഒരു കൊടുങ്കാറ്റ് വീശിയടിച്ചിരിക്കണം .

മാനസയുടെ ആ ചുവന്ന പ്രഭാവലയം ഭൂമിയുടെ അതിരുകൾ കടന്ന് നക്ഷത്രങ്ങളെപ്പോലും ഭയപ്പെടുത്തുന്ന രീതിയിൽ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ സന്തുലിതാവസ്ഥയെത്തന്നെ ചോദ്യം ചെയ്തത്