Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 25 [കാവൽക്കാരൻ]

ഉച്ചത്തിൽ എന്റെ നെഞ്ചിടിപ്പ് മുഴങ്ങുന്നുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നും പറയാൻ കഴിയാതെ ആ പടിവാതിലിൽ തന്നെ ഞാൻ തറഞ്ഞുനിന്നു. അപ്പോൾ, ഇടിമിന്നലിന്റെ വെളിച്ചത്തിൽ ഞാൻ കണ്ടു... മാനസയുടെ കണ്ണുകളിൽ അതുവരെയില്ലാത്ത വല്ലാത്തൊരു സഹതാപം നിറയുന്നത്.

ഒരു നെടുവീർപ്പോടെ അവർ വീണ്ടും സംസാരിച്ചു തുടങ്ങി.

"പക്ഷേ ദേവാ... ഇതിനേക്കാളൊക്കെ ക്രൂരമായ മറ്റൊരു വലിയ സത്യം കൂടിയുണ്ട്..."

മാനസയുടെ ശബ്ദം വല്ലാതെ വിറയ്ക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു. അവർ പതുക്കെ നടന്ന് എന്റെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.

"ആ ഇന്ദ്രനീലത്തെ ആരാണോ നശിപ്പിക്കുന്നത്... സ്വന്തം ജീവൻ പണയം വെച്ച് ആ മഹാശക്തിയെ തകർത്ത് കാലചക്രത്തെ പിന്നോട്ട് തിരിക്കുന്നത് ആരാണോ, അവർക്ക് മാത്രം ഈ ഓർമ്മകളൊന്നും നഷ്ടപ്പെടില്ല! ആ കാലത്തിന്റെ പൊട്ടിത്തെറിയിൽ മറ്റെല്ലാവരുടെയും ഓർമ്മകൾ പൂർണ്ണമായും മായ്ക്കപ്പെടുമ്പോഴും, ഇന്ദ്രനീലത്തെ നശിപ്പിച്ചവന്റെ മനസ്സിൽ മാത്രം എല്ലാം അതുപോലെ നിലനിൽക്കും. അതെ ദേവാ... അന്ന് ആ രത്നം തകർക്കുന്നത് നീയാണെങ്കിൽ, നിനക്ക് മാത്രം ഈ ഭൂതകാലം നഷ്ടപ്പെടില്ല!"

ഇതുകേട്ടപ്പോൾ എന്റെയുള്ളിൽ ചെറിയൊരു ആശ്വാസമാണ് ആദ്യം തോന്നിയത്. എനിക്ക് എന്റെ ഓർമ്മകൾ നഷ്ടപ്പെടില്ലല്ലോ... ഞാൻ എന്റെ ആമിയെയും നിധിയെയുമെല്ലാം ഓർക്കുമല്ലോ!

എന്റെ മുഖത്തെ ആ നേരിയ ആശ്വാസം കണ്ടതും മാനസയുടെ ചുണ്ടിൽ വളരെ വേദന നിറഞ്ഞ ഒരു ചിരി വിടർന്നു.

"നിനക്ക് സമാധാനമായോ ദേവാ? എങ്കിൽ കേട്ടോ... അതൊരു അനുഗ്രഹമല്ല, മറിച്ച് ഈ പ്രപഞ്ചം നിനക്ക് നൽകാൻ പോകുന്ന ഏറ്റവും വലിയ ശാപമാണത്! ഭയാനകമായ കൊടുംശാപം!"

ഞാൻ ഞെട്ടലോടെ മാനസയെ നോക്കി. ശാപമോ! എല്ലാം ഓർക്കാൻ കഴിയുന്നത് എങ്ങനെയാണ് ശാപമാകുന്നത്? എന്റെ കണ്ണുകളിലെ ആ ചോദ്യം അവർക്ക് വ്യക്തമായി മനസ്സിലായി.

"അതെ ദേവാ, ശാപം