Chapter Title : നിധിയുടെ കാവൽക്കാരൻ 25 [കാവൽക്കാരൻ]

ശേഷം പതുക്കെ പിന്നിലേക്ക് തിരിഞ്ഞുനോക്കി.

മാനസയുടെ മുഖത്ത് വലിയൊരു സങ്കടവും അതിലേറെ ലോകത്തിന്റെ മുഴുവൻ ഭാരവുമുണ്ടായിരുന്നു.

അവർ പറഞ്ഞുതുടങ്ങി:

"പോകുന്നതിന് മുൻപ് ഒരുതവണ കൂടെ ഞാൻ ഓർമ്മിപ്പിക്കാം... നീ എവിടെപ്പോയി ഒളിച്ചാലും ഇതൊന്നും ഇവിടെ അവസാനിക്കുന്നില്ല ദേവാ. നീലാംബരിയെയും അവളുടെ കയ്യിലുള്ള ആ ഇന്ദ്രനീലത്തെയും എന്നെന്നേക്കുമായി നശിപ്പിച്ചാൽ മാത്രമേ ഈ വിപത്തിന് ഒരു അവസാനമുണ്ടാകൂ... ഈ പ്രപഞ്ചത്തിൽ അതിന് നിനക്ക് മാത്രമേ കഴിയൂ!"

ഞാനൊന്നും മിണ്ടാതെ അവളെത്തന്നെ നോക്കിനിന്നു. പെട്ടെന്ന് ആ ജനാലയ്ക്കപ്പുറത്ത് വലിയൊരു മിന്നൽപ്പിണർ ആ ഹാളിനെ ഒന്നാകെ വെളിച്ചത്തിൽ കുളിപ്പിച്ചു. ആ വെളിച്ചത്തിൽ മാനസയുടെ കണ്ണുകൾ നിറയുന്നത് ഞാൻ കണ്ടു. വല്ലാത്തൊരു വിറയലോടെ അവർ തുടർന്നു:

"ഇന്ദ്രനീലം എന്ന ആ മഹാശക്തി നശിക്കുന്നതോട് കൂടി, അതിനെ ചുറ്റിപറ്റിയുള്ള എല്ലാ ജീവംശങ്ങളുടെയും താളം തെറ്റും. കാലങ്ങളായി ഞങ്ങൾ ബന്ധിച്ചുവെച്ച സമയത്തിന്റെ ആ അഗ്നിവലയങ്ങൾ എന്നെന്നേക്കുമായി തകർക്കപ്പെടും. അന്ന്... ആ അവസാനത്തെ പൊട്ടിത്തെറിയിൽ ഒരൊറ്റ തവണ കൂടെ ഈ പ്രപഞ്ചത്തിന്റെ കാലചക്രം തിരിയും ദേവാ! സമയത്തിന്റെ പുറകോട്ടുള്ള ആ മഹാപ്രയാണത്തിൽ നിങ്ങൾക്കീ ഭൂതകാലം മുഴുവൻ നഷ്ടപ്പെട്ടേക്കാം..."

അവരുടെ വാക്കുകൾ എന്നിൽ മാത്രമല്ല, അവിടെ നിന്ന എല്ലാവരിലും വലിയൊരു ഇടിത്തീയായിട്ടാണ് വീണത്. ആമിയും നിധിയും ഭയത്തോടെ പരസ്പരം കൈകൾ കോർത്തുപിടിച്ചു.

"അതെ..."

മാനസയുടെ ശബ്ദം ഇടറുകയായിരുന്നു,

"കാലചക്രം തിരിഞ്ഞ്, പുതിയൊരു തുടക്കത്തിലേക്ക് നിങ്ങൾ എത്തുമ്പോൾ... ഒരുപക്ഷേ നിങ്ങളുടെ ഓർമ്മകൾ പൂർണ്ണമായും മായ്ക്കപ്പെട്ടേക്കാം! നിന്റെ ജീവന്റെ പാതിയായ ഈ ആമിയും നിധിയും, നീ പുതിയതായി പരിചയപ്പെട്ട എല്ലാവരും നിനക്ക് വെറും അപരിചിതരായി മാറിയേക്കാം! ഒരുപക്ഷേ വഴിയിൽ വെച്ച് കണ്ടാൽപ്പോലും പരസ്പരം തിരിച്ചറിയാത്ത, ഒരിക്കലും കണ്ടിട്ടില്ലാത്ത വെറും അപരിചിതർ! കൂടെയുണ്ടായിരുന്ന ഈ വലിയ സ്നേഹവും ഓർമ്മകളും ഇല്ലാതാകുക എന്നതാണ്... ആ ഇന്ദ്രനീലത്തെ നശിപ്പിക്കുന്നതിന് പ്രപഞ്ചം നിങ്ങളിൽ നിന്നും ചോദിക്കുന്ന ഏറ്റവും വലിയ വില!"

മാനസയുടെ ആ വാക്കുകൾ എന്റെ ഹൃദയത്തെ രണ്ടായി പിളർക്കുന്നതുപോലെ എനിക്ക് തോന്നി. പ്രപഞ്ചത്തെ രക്ഷിക്കാൻ ഞാൻ ഇന്ദ്രനീലത്തെ നശിപ്പിച്ചാൽ, എനിക്ക് നഷ്ടമാകാൻ പോകുന്നത് എന്റെ ഈ ലോകമാണ്... ഞാൻ ജീവന് തുല്യം സ്നേഹിക്കുന്ന എന്റെ ആമിയെയും നിധിയെയുമാണ്!

പുറത്ത്