Chapter Title : നിലാവിൽ വിരിഞ്ഞ പാരിജാതം [Smitha]

നിന്നും കഷ്ടിച്ച് അരക്കിലോമീറ്റർ ദൂരം കാണും.

"ഗുഡ് മോണിങ്,"

നളിനി ചിരിച്ചു.

"ഗുഡ് മോണിങ്,"

ജെന്നിഫറും തിരിച്ച് അഭിവാദ്യം ചെയ്‌തു.

"മാഡത്തിന് ഒരു സ്‌കൂട്ടർ വാങ്ങിക്കൂടെ?"

വേഗത കുറച്ച് ജെന്നിഫറിന്റെ വേഗത്തിന് സമമാക്കിക്കൊണ്ട് നളിനി ചോദിച്ചു.

"വാങ്ങിയത് കൊണ്ട് മാത്രം കാര്യമില്ല..."

ജെന്നിഫർ വീണ്ടും ചിരിച്ചു.

"അത് ഓടിക്കാൻ ഡ്രൈവറെ വെക്കേണ്ടിവരും,"

"എന്ന് വെച്ചാ?"

ഷെഡിൽ സ്‌കൂട്ടർ പാർക്ക് ചെയ്യവേ നളിനി ചോദിച്ചു.

"എന്റെ മാഡം, എനിക്ക് ഒരു സൈക്കിൾ ഓടിക്കാൻ പോലുമറിയില്ല..."

നളിനി ചിരിച്ചു.

"അത് സാരമില്ല..നമുക്ക് പടിക്കാന്നെ..." അവരിരുവരും ഓഫിസിലേക്ക് കയറി. രജിസ്റ്ററിൽ ഒപ്പിട്ട് കഴിഞ്ഞ് സ്റ്റാഫ് റൂമിലേക്ക് പോയി.

"ബസ്സേന്നെ മുള്ളാൻ മുട്ടി നിക്കുവാ..."

സ്റ്റാഫ്‌ റൂമിലെത്തി കഴിഞ്ഞ് ജെന്നിഫർ പറഞ്ഞു.

"ഞാനൊന്ന് വാഷ് റൂമിൽ പോയേച്ചും വരാം,"

"കമ്പനി വേണോ?"

നളിനി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് ചോദിച്ചു.

"മൂത്രകമ്പനി..?"

"ഹഹ..ഇപ്പോൾ വേണ്ട..."

ജെന്നിഫറും ചിരിച്ചു.

കതകിന് ഓടാമ്പലില്ല.

യൂറോപ്പ്യൻ സീറ്റൊക്കെയുണ്ട്. പക്ഷെ കതകിന് ആകെയുള്ളത് കൊളുത്താണ്. ഈയടുത്തയിടെയാണ് പണി കഴിഞ്ഞത്. ഓടാമ്പലൊക്കെ അടുത്തുതന്നെ ഫിറ്റ് ചെയ്യുമെന്ന് നളിനി പറഞ്ഞിരുന്നു.

ടോയിലറ്റിൽ കയറി സീറ്റിലിരുന്നപ്പോൾ കാൽമുട്ടിന് അൽപ്പം വേദന തോന്നി. ഇന്നലത്തെ പ്രകടനത്തിന്റെ അടയാളം. അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു. ഇപ്പോൾ ബന്ധപ്പെട്ടുകഴിയുമ്പോൾ അത് തുടരെ ഉണ്ടാവുന്നു. എങ്ങനെ ഉണ്ടാകാതിരിക്കും? വയസ്സ് നാൽപ്പത് കഴിഞ്ഞില്ലേ? ഇപ്പോഴും ചെറുപ്പക്കാരെപ്പോലെ കിടപ്പറയിൽ പെരുമാറണമെന്നാഗ്രഹിച്ചാൽ ഇതിലപ്പുറം വരില്ലേ?

പക്ഷെ അച്ചായൻ വിളിക്കുമ്പോൾ തനിക്ക് നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയില്ല. ആ തലോടലും ചുംബനവുമൊക്കെ ഏറ്റുകഴിഞ്ഞാൽ പരമാവധി സുഖം നൽകാനാണ് താൻ എപ്പോഴുമാഗ്രഹിക്കാറ്.

ടോയിലറ്റ് സീറ്റിൽ നിന്നും എഴുന്നേറ്റ് കഴുകി പാന്റി വലിച്ചുകയറ്റി മുമ്പോട്ട് നോക്കുമ്പോൾ പിശാചിനെ