Chapter Title : നിലാവിൽ വിരിഞ്ഞ പാരിജാതം [Smitha]

ഒരു ഗോവണിയിലേക്ക് സഞ്ചരിക്കുകയാണ്...

അപ്പോൾ അവന്റെ കൈയിലുള്ള അവളുടെ പിടി മുറുകി.

തങ്ങളുടെ കൈകളിൽ ചൂടിന്റെ തന്മാത്രകൾ അനുനിമിഷം പെരുകി നിറയുന്നത് ഇരുവരുമറിഞ്ഞു.

"എന്നെപ്പോലെയോ..മോനൂ? എന്നെപ്പോലെ അങ്ങനെ ആരാണ്...?"

അവൾ ചോദിച്ചു.

"മാമിനെപ്പോലെ മാം മാത്രേമേയുള്ളൂ..."

"അപ്പോൾ...?"

ശരത്ത് ഒന്നും മിണ്ടാതെ കണ്ണുകളിൽ നക്ഷത്രത്തിളക്കം നിറച്ച് അവളെ നോക്കി.

"പറയൂ മോനൂ..."

"മാമിന്റെ മനസ്സ് എന്താണ് പറയുന്നത്?"

"അതുതന്നെയാണോ നിന്റെ മനസ്സിലും?"

"അത് തന്നെയാണ് എന്റെ മനസ്സിലും..."

അവൻ പതിയെ നിർത്തി എന്നാൽ ദൃഢമായി മന്ത്രിച്ചു.

"എന്റെ മനസ്സിൽ ...ജീവനിൽ...എപ്പോഴും...." "ഇവിടെ വന്നിരിക്ക്..."

അവൾ തന്റെ അടുത്തേക്ക് അവനെ വിളിച്ചു.

അവൻ അവളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു.

"ചേർന്നിരിക്ക്..തൊട്ട് ..അടുത്ത് ..."

അവൾ പറഞ്ഞു.

അവൻ അവളോട് അമർന്നിരുന്നു.

"ഇനി ഞാൻ പറയട്ടെ?"

അവളുടെ കൈ കടന്നെടുത്ത് ശരത്ത് പറഞ്ഞു.

അവൾ മുഖം ചരിച്ച് അവനെ നോക്കി.

"പറയൂ..."

"ഞാൻ മാമിനെ ആദ്യം കാണുന്നത് മൂന്ന് മാസങ്ങൾക്ക് മുമ്പാണ്..."

"എവിടെ വെച്ച്?"

അദ്‌ഭുതത്തോടെ അവനെ നോക്കിക്കൊണ്ട് അവൾ ചോദിച്ചു. ശരത്തിന്റെ കൈമുട്ട് അവളുടെ വയറിന്റെ വിളുമ്പിൽ തൊട്ടു. ആ സ്പർശനത്തിന്റെ സുഖമുള്ള ദൃഢതയറിയാൻ അവൾ അൽപ്പം കൂടി അവനിലേക്ക് ചേർന്നു.

"കണ്ണാടിപ്പറമ്പിൽ വെച്ച്?"

"കണ്ണാടിപ്പറമ്പിലോ? അവിടെ എന്റെ തറവാട്ട് വീടാണ്..."

അവന്റെ കൈ തന്റെ വയറിന്റെ സുഖമുള്ള മൃദലതയിൽ ചേർന്നമരുന്ന സുഖമറിഞ്ഞ് അവൾ തിരക്കി.

"അവിടെ എന്റെ അമ്മാവന്റെ വീടുണ്ട്..."

"പേര്? അമ്മാവന്റെ പേര്?"

"ശ്രീകണ്ഠപ്പൊതുവാൾ..."

"തായിനേരി വീട്ടിലെ ശ്രീകണ്ഠൻ മോന്റെ അമ്മാവനാണോ?"

"അതേ..."

ആദ്യ ദിവസം താൻ വെറുതെ പറഞ്ഞതാണ് അങ്ങനെ നളിനിയോട്. അതിപ്പോൾ സത്യമായി വന്നിരിക്കുന്നു!

"ഈശോയെ..എന്നിട്ടാണോ...! എന്നിട്ട് പറ പറ,"

"ആദ്യമായാ ഞാൻ അമ്മാവന്റെ കണ്ണാടിപ്പറമ്പിലെ വീട്ടിലേക്ക് പോകുന്നെ...അപ്പൊഴാണ്ടേ അതിനടുത്ത് പഴയ നായർ തറവാടിന്റെ കെട്ടിലും മട്ടിലും പണിത ഒരു പഴയ ഇരുനില മാളിക വീട് കാണുന്നത്..."

"സാക്ഷാൽ ജെന്നിഫർ മഹാറാണിയുടെ കൊട്ടാരം!"

കൈയുയർത്തി രാജമുദ്ര കാണിച്ച് കൊണ്ട് ജെന്നിഫർ പറഞ്ഞു.

"അതെ അതെ!"

ശരത്ത് ചിരിച്ചു.

അവന്റെ കയ്യുയർന്നു. അതിപ്പോൾ അവളുടെ വലത് മുലയുടെ സൈഡിൽ തൊട്ടു. അതറിഞ്ഞ് പെട്ടന്നവൻ കൈമുട്ട് മാറ്റിയപ്പോൾ അവൾ