Chapter Title : നിലാവിൽ വിരിഞ്ഞ പാരിജാതം [Smitha]

ശവഘോഷയാത്ര നടത്തുകയായിരുന്നു.

കണ്ണുകൾ ഇറുക്കിയടച്ചുകൊണ്ട് അവൾ ക്ലാസ്സിലേക്ക് നടന്നു.

റോൾ വിളിക്കുമ്പോൾ മുപ്പത്തിയേഴാം നമ്പറിൽ അവളുടെ കണ്ണുകളുടക്കി.

"തേർട്ടി സെവൻ..."

അവൾ വിളിച്ചു.

"യെസ് മാം..."

ശരത്തിന്റെ സ്വരം അവൾ കേട്ടു.

ജെന്നിഫർ മുഖമുയർത്തി നോക്കി.

റോൾ നമ്പർ പറഞ്ഞു കഴിഞ്ഞ് അവൻ ഒരു പുസ്തകം നിവർത്തി വെച്ച് അതിൽ കണ്ണുംപൂട്ടിയിരിക്കയാണ്.

മനസ്സിനെ ശാന്തയാക്കി ജെന്നിഫർ ക്ലാസ്സ് ആരംഭിച്ചു.

റീ ഫണ്ട് എന്ന കോമിക് ഡ്രാമയാണ് ക്ലാസ്സ്. ആദ്യ ദിവസങ്ങളിലൊന്നാണ്. ഉഴപ്പാൻ പാടില്ല. ജെന്നിഫർ പുസ്തകം വിടർത്തി തന്റെ സ്വതസിദ്ധമായ ശൈലിയിൽ ക്ളാസാരംഭിച്ചു. കുട്ടികൾ ചിരിക്കാനും പ്രതികരിക്കാനും തുടങ്ങി. ഇടയ്ക്ക് അവൾ ശരത്തിന്റെ മുഖത്തേക്കുനോക്കി.

നിർന്നിമേഷനായി തന്റെ വാക്കുകളിൽ ശ്രദ്ധിച്ചിരിക്കയാണ് അവൻ.

കണ്ണുകൾ നിറയെ പ്രകാശമാണ്.

മുഖത്തു കൃതജ്ഞതയോടെ അടയാളങ്ങൾ.

അവൻ പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നുണ്ടോ?

ക്ലാസ്സ് കഴിഞ്ഞപ്പോൾ, വാതിൽക്കലെത്തിയപ്പോൾ ജെന്നിഫർ ശരത്തിനെ നോക്കി.

"ഒന്ന് പുറത്തേക്ക് വരൂ,"

ശരത്ത് എഴുന്നേറ്റു.

ക്ലാസ്സിൽ നിന്ന് അൽപ്പം മാറിയപ്പോൾ അവൾ തിരിഞ്ഞ് അവന് അഭിമുഖമായി നിന്നു.

"താങ്ക്സ് മോനെ,"

അവൾ പറഞ്ഞു. തന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നത് ജെന്നിഫർ അറിഞ്ഞു.

ശരത്ത് കൈകൾ കൂപ്പി.

"താങ്ക്സ് ഞാനാണ് പറയേണ്ടത് മാം..."

അവൻ പറഞ്ഞു.

"ഈശ്വരൻ എനിക്കൊരു അവസരം തന്നതിന്..."

ജെന്നിഫർ അവന്റെ തോളിൽ സ്പർശിച്ചു.

"താങ്ക്സ് എഗൈൻ..."

അവൾ പറഞ്ഞു. പിന്നെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

അവനും. വൈകുന്നേരം മടക്കയാത്രയിൽ ജെന്നിഫർ ചിന്തിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നത് ജോസഫിനോട് അന്ന് നടന്ന കാര്യങ്ങൾ പറയാനോ വേണ്ടയോ എന്നാണ്.

എന്തിനാണ് ഒളിപ്പിക്കുന്നത്?

അസാധാരണമായി ഒന്നും ഉണ്ടായില്ലല്ലോ.

എന്നാലും കിടപ്പറയിൽ കൂടിയപ്പോൾ ശരത്ത് വന്നു പാമ്പിനെ കൊന്ന കാര്യം അവൾ മറച്ചു