Chapter Title : നിലാവിൽ വിരിഞ്ഞ പാരിജാതം [Smitha]

അവൾ പറഞ്ഞു.

"എങ്ങനെയാ പറയ്യാ എന്നറിയില്ല...പറഞ്ഞ് ഫലിപ്പിക്കാനൊന്നും എനിക്ക് വയ്യ...എന്റെ ബോഡി അതുപോലെ മുമ്പ് അത്ര ചൂടായിട്ടില്ല...മേലൊക്കെ എന്താ പറയ്യാ വല്ലാതങ്ങ് കഴച്ച് പൊട്ടുന്ന ഒരു ഫീൽ..."

ശരത്ത് മുലകൾ ശരിക്ക് ഞരിച്ചു. ജെന്നിഫർ ചുറ്റും നോക്കി. ബസ്സിൽ ഇരുട്ട് വീണിരുന്നു.അരണ്ട വെളിച്ചമേയുള്ളൂ. മിക്കവാറും എല്ലാവരും ഉറക്കം പിടിച്ചു എന്ന് തോന്നുന്നു. ചിലർ ഹെഡ്ഫോൺ വെച്ച് മൊബൈൽ നോക്കുന്നുണ്ട്.

"മാമിന് അപ്പോൾ നനഞ്ഞില്ലേ?"

അവൻ പെട്ടെന്ന് ചോദിച്ചു. ആ നിമിഷം തന്നെ തുടയിലിരുന്ന അവളുടെ കത്തലമെടുത്ത് അവൻ തന്റെ അരക്കെട്ടിൽ ജീൻസിന്റെ മുമ്പിലെ മഴയിൽ അമർത്തി വെച്ചു.

"എന്തായിത്?"

അവന്റെ അരക്കെട്ടിലെ മുഴപ്പിൽ കൈത്തലമമർത്തി അവൾ ചോദിച്ചു.

"അകത്ത് ഞെരിഞ്ഞ് ഇങ്ങനെ ഇരുന്നാൽ ഇത് ഒടിഞ്ഞുപോകില്ലേ മോനൂ...?"

"വേറെ നിവൃത്തിയില്ലല്ലോ..."

അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. അവളും.

"ഞാൻ ചോദിച്ചത് മാം കേട്ടോ?"

"എന്താ?"

"ഞാൻ അങ്ങനെ മുഖത്തേക്കും മുലേലേക്കും നോക്കിയിരുന്നപ്പം മാമിന് നനഞ്ഞാരുന്നോ എന്ന്?

"പിന്നെ നനയാതെ!"

അവൾ പെട്ടെന്ന് പറഞ്ഞു.

"ഞാൻ വിചാരിച്ചു ഞാൻ പ്രെഗ്നന്റ് ആയിപ്പോകുമോ എന്ന്!"

"ഹോ!"

അവിശ്വസനീയതയോടെ ശരത്ത് അവളെ നോക്കി.

"എന്താ നോക്കുന്നെ?"

"ഞാൻ മാമിനെ പ്രഗ്നന്റാക്കുന്നത് ഓർക്കുവാരുന്നു..."

അവളും പുഞ്ചിരിച്ചു.

"എന്നെ പ്രഗ്നൻറ് ആക്കണോ?"

അവന്റെ മുഴയിൽ ശരിക്ക് അമർത്തി അവൻ ചോദിച്ചു.

"വേണം..."

"എപ്പോൾ?"

"നിനക്കിഷ്ടമുള്ളപ്പോൾ,"

"ആരേലും അറിഞ്ഞാൽ?"

"നെക്സ്റ്റ് വീക്ക് ഞാൻ തറവാട്ടിൽ പോകുന്നുണ്ട്..."

അവൾ പറഞ്ഞു.

"മോനും വാ ,...അങ്കിളിന്റെ വീട്ടിൽ..അവിടെ ആരും അറിയില്ല..." അപ്പോൾ ജെന്നിഫറിന്റെ മൊബൈൽ റിങ്ങ് ചെയ്തു.

"ജോസഫാണ്..."

അവൾ പറഞ്ഞു.

ശരത്ത് അവളുടെ മാറിൽ നിന്ന് കൈ വലിക്കാൻ തുടങ്ങി. അവൾ പക്ഷെ കൈത്തലമമർത്തി അവനെ വിലക്കി. കുഴപ്പമില്ല അവിടെ വെച്ചോ എന്ന അർത്ഥത്തിൽ അവൾ അവനെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. പിന്നെ ഫോൺ അറ്റൻഡ് ചെയ്തു.

"ആ പറ, അച്ചായാ.."

അവൾ പറഞ്ഞു.

"നീ എവിടാ?"

"റിട്ടേൺ ആണ് . ബസ്സിൽ..അവിടെ ഒരു രണ്ടുമണിയാകുമ്പോൾ എത്തും..."

ശരത്തിന്റെ കൈ ആവേശത്തോടെ അവളുടെ മുലകൾ മാറി മാറി ഞെരിച്ചു.

"അവിടെ എങ്ങനെ ഉണ്ടാരുന്നു?"

അയാൾ ചോദിച്ചു.

"സൂപ്പർ..കുഴപ്പമില്ലാരുന്നു ..എല്ലാരുമായും നല്ല കമ്പനി ആരുന്നു..."