Chapter Title : നിലാവിൽ വിരിഞ്ഞ പാരിജാതം [Smitha]
"ഇല്ല...അത്..."
അവന്റെ സ്വരം വിറച്ചു.
അവൾ അവന്റെ കയ്യിൽ തലോടി. ശരത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ അപ്പോൾ അവളുടെ മുഖത്ത്, കണ്ണുകളിൽ തറഞ്ഞു.
"മാമിന്റെ കയ്യും ചൂട് പിടിച്ച്..."
അവൻ പറയാൻ ശ്രമിച്ചു.
"ആണോ?"
അവൾ ചിരിച്ചു.
എന്നിട്ട് മറ്റേക്കൈതതലം കൊണ്ട് തടവി.
"നേരാണല്ലോ,"
അവൾ മന്ത്രിക്കുന്ന സ്വരത്തിൽ പറഞ്ഞു.
"എന്റെ കൈയ്ക്കും പൊള്ളുന്ന ചൂട്...!"
അവൾ ഒന്ന് ഇളകിയിരുന്നു.
അപ്പോൾ സാരി അൽപ്പം മാറിൽ നിന്ന് നീങ്ങി.
മുഴുത്ത കൂർത്ത മുലകളുടെ ആകൃതി പുറത്തേക്ക് ദൃശ്യമായി.
ശരത്തിന്റെ നാവു വരളുന്നതും ഉമിനീർപ്രവാഹത്തിന്റെ ഔട്ട്ലൈൻ തൊണ്ടയിലൂടെ ദൃശ്യമാകുന്നറ്റും അവൾ കണ്ടു.
"ജനലിലൂടെ കാറ്റ് വല്ലാതെ വീശുന്നുണ്ട്..."
സാരി പിടിച്ചിട്ടുകൊണ്ട് അവൾ പറഞ്ഞു.
"എങ്ങനെ കൈ ചൂട് പിടിക്കാട്ടിരിക്കും?"
അവന്റെ കയ്യിൽ തലോടൽ തുടർന്ന് അവൾ പറഞ്ഞു.
"ഇതുപോലെ അസ്സൽ കാന്തക്കണ്ണുകൾ ഉള്ള, ഒരു പുന്നാരി ചുന്ദരി ചെക്കന്റെ കൈ പിടിച്ചാൽ ആരുടെ കയ്യാ ചൂടാകാത്തത്?"
അറിയാതെ അവൾ അധരം നനച്ച് കടിച്ചു.
ഇടത് കൈ ഉയർത്തി ഇടതൂർന്ന തലമുടികളിൽ തഴുകി.
"പ്രെഡിക്റ്റ് ചെയ്യുന്നില്ലേ?"
അവൻ ചോദിച്ചു.
"ഓ! ഞാൻ മറന്നു..."
അവൾ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു.
"എന്തൊരു ഉത്സാഹമാണ്...അറിയാൻ...! കള്ളൻ!"
അവൻ അവളെ കണ്ണിമയ്ക്കാതെ നോക്കി.
"ആട്ടെ ..അതിന് മുമ്പ് മോന്റെ ഇഷ്ടങ്ങൾ പറ..അല്ലെങ്കിൽ ..സങ്കൽപ്പത്തിലെ പെണ്ണ് എങ്ങനെയാണ്..അവളുടെ രൂപം ... ഷേപ്പ് ... ഒക്കെ പറ..."
"ഒരുപാട് സെന്റെൻസിൽ ഒന്നും പറയാൻ ഇല്ല..."
അവൻ പറഞ്ഞു.
"ഒന്നോ രണ്ടോ വാക്കുകളിൽ പറഞ്ഞു തീരുന്നതേ ഉള്ളൂ അത്..."
"ആണോ..ഓക്കേ ..എന്നാൽ പറയൂ..."
അവൻ അൽപ്പം കൂടി അടുത്തിരുന്നു. ശ്വാസഗതിയെ നിയന്ത്രിച്ചു. അവളുടെ
💬 Comments
View all comments