Chapter Title : നിലാവിൽ വിരിഞ്ഞ പാരിജാതം [Smitha]

അവൾക്ക് വഴികൊടുത്ത് ശരത്ത് ഒതുങ്ങിയിരുന്നു.

അവൾ അവനു സമീപമിരുന്നു.

"ഗിത്താർ കൊമ്പെറ്റേഷനിൽ മോൻ എന്റെ മുഖത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കിയിരുന്നപ്പോൾ ഞാൻ പേടിച്ചുപോയി?"

തുടർന്ന് കേൾക്കാൻ അവൻ അവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി.

"തെറ്റിപ്പോകുമോ എന്നോർത്ത്..സ്ട്രിങ്ങിലേക്ക് ഒരു പ്രാവശ്യം പോലും നോക്കിയില്ലല്ലോ,"

അവൻ പുഞ്ചിരിച്ചു. അതിന്റെ മനോഹാരിതയിലേക്ക് അവൾ നോക്കി.

"മാം അതിനേക്കാൾ മനോഹരമായ ഒരു സംഗീതമായി എന്റെ മുമ്പിൽ ഇരുവല്ലാരുന്നോ? അപ്പോൾ എനിക്ക് തെറ്റില്ല..."

അവൻ അവളുടെ കരം കവർന്നു. അപ്പോൾ അവൾ ചുറ്റും നോക്കി. എല്ലാവരും അവരവരുടെ സീറ്റിൽ ചാഞ്ഞിരിക്കുകയാണ്. ചിലർ കണ്ണുകളടച്ചിരുന്നു. അവരുടെ തൊട്ടു മുമ്പിലോ പിമ്പിലോ തങ്ങളോടൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നവരിൽ ആരുമുണ്ടായിരുന്നില്ല.

"ഇല്ല,"

അവളുടെ കൈയ്യിലമർത്തിക്കൊണ്ട് അവൻ പറഞ്ഞു.

"ആരും നോക്കുന്നില്ല...ഞാൻ ശ്രദ്ധിച്ചാരുന്നു,"

അവരിരുവരും ഒരുമിച്ച് നിശ്വസിച്ചു.

"കോംറ്റെസ്റ്റ് നടക്കുമ്പോൾ എന്തൊരു നോട്ടമായിരുന്നു മോനൂ...! ആരേലും അത് ശ്രദ്ധിച്ചാരുന്നേലോ? ഭാഗ്യത്തിന് നിന്റെ മ്യൂസിക്ക് അത്രേം സൂപ്പറായത് കൊണ്ട് ആരും അത് കാര്യമാക്കീല്ല. അല്ലാരുന്നേൽ എല്ലാരും കണ്ടേനെ നീ എന്നെത്തന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരിക്കുവാരുന്നെന്ന്..."

അവളുടെ കൈയുടെ മേലുള്ള അവന്റെ പിടി മുറുകി.

കൈയുടെ ചൂടും.

"എത്ര നോക്കിയാലും കൊതി മാറില്ല, മാം..."

അവളുടെ കണ്ണുകളിലേക്ക് നോക്കി ശരത്ത് പറഞ്ഞു.

"അതുപോലെ ഈ രൂപം എന്റെ ചോരേൽ പിടിച്ചു കഴിഞ്ഞു..."

അവനെ ഒന്നമർത്തി ചുംബിക്കണമെന്ന് അവൾക്ക് തോന്നി.

"മോന്റെ നോട്ടം കണ്ട് കണ്ട് എനിക്കാണേൽ നീക്കാനും മേല ഇരിക്കാനും മേലാത്ത് ഒരവസ്ഥ വന്നു..ശരിക്കും കണ്ണുകൊണ്ട് കുത്തിക്കീറുന്നത് പോലെ ... അങ്ങനെയല്ലേ എന്നെ നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നേ!"

ശരത്ത് അൽപ്പം കൂടി അവളിലേക്ക് അമർന്നിരുന്നു.

അവളുടെ ദേഹത്തിന്റെ മൃദുത്വവും ചൂടുമറിഞ്ഞു.

"എങ്ങനെ നോക്കാതിരിക്കും...? മാമിൻറെ കണ്ണുകൾ എന്നെയും കൊത്തിവലിക്കുവല്ലാരുന്നോ?"

ജെന്നിഫറിന്റെ അധരം നനഞ്ഞു.

"അതിന് നീയെന്റെ മുഖത്തോ കണ്ണിലോ മാത്രമല്ലല്ലോ നോക്കിയേ?"

അവന്റെ മുഖത്തോട് മുഖമടുപ്പിച്ച് പിടിച്ച് ജെന്നിഫർ പറഞ്ഞു.

ശരത്തിന്റെ ശ്വാസം ഉന്മത്തമായി. ഞരമ്പുകൾ ഉഷ്ണനൃത്തത്തിലുണർന്നു. "പിന്നെ എവിടെയാ?"

അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ തീപ്പാമ്പിഴയുന്നത് അവൻ കണ്ടു. അവൾ ലജ്ജയോടെ പുഞ്ചിരിച്ചു.

"നോക്കിയത് നീയല്ലേ? നിനക്കറിയില്ലേ?"

അവൾ ചോദിച്ചു.

"എനിക്ക് ഓർമ്മയില്ല..ഒന്ന് പറയാമോ മാഡം?"

അതിമനോഹരമായ ലജ്ജയുടെ ദീപനാളങ്ങൾ അവളുടെ മുഖത്ത് പ്രകാശം നിറച്ചു. അവൾ ഇടത്