Chapter Title : നിലാവിൽ വിരിഞ്ഞ പാരിജാതം [Smitha]

എനിക്ക് കാണണം. എനിക്ക് ആ കാഴ്ച്ച മിസ്സാക്കാൻ വയ്യ..."

"ഓക്കേ..."

അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു.

"ഞാൻ ഷെഡ്‌ഡി ഊരുന്നത് മോൻ നോക്കിക്കോ ..കുഴപ്പമില്ല ..ആള്ക്കാര് ആരേലും നോക്കുന്നുണ്ടോന്ന് ഞാൻ നോക്കിക്കോളാം ...ഡോണ്ട് വറി!"

അൽപ്പാൽപ്പം, സാവധാനം ജെന്നിഫർ ഷെഡ്‌ഡി താഴേക്ക് ഊർത്തി.

പിന്നെ അവനെ നോക്കി വീണ്ടും പുഞ്ചിരിച്ചു.

"എന്താ മാം? ഊരി കിട്ടുന്നില്ലേ?"

"മുട്ടിന് താഴെ വരെ എത്തിച്ചു.."

"ബാക്കി ഞാൻ ഊരട്ടെ?"

"വേണ്ട..മോന്റെ കയ്യേൽ ചീത്ത വെള്ളം പറ്റും..."

അത് സാരമില്ല..."

അവൻ ചിരിച്ചു.

പിന്നെ താഴേക്ക് കയ്യിട്ടു. സാരിക്കകത്ത് കൂടി കയ്യിട്ട് ആദ്യം അവൻ അവളുടെ കൊഴുത്ത കാലുകളെ തഴുകി അമർത്തി. പിന്നെ മുകളിലേക്ക് കൊണ്ടുപോയി പാന്ററ്റീസിൽ തൊട്ടു. സാവധാനം അത് താഴേക്ക് വലിച്ച് എടുത്ത് പൊക്കിപ്പിടിച്ചു.

"താ..."

അവൾ അവന്റെ നേരെ കൈ നീട്ടി.

"ഞാനത് ബാഗിൽ വെക്കട്ടെ,"

"അത് ശരി!"

അവൻ ചിരിച്ചു.

"മാമിനോട് ഞാൻ ഷഡ്ഢി ഊരാൻ പറഞ്ഞത് അത് എനിക്ക് കൊണ്ടുപോകാൻ വേണ്ടിയാ,"

"ങ്ഹേ?"

ഒന്നും മനസ്സിലാകാതെ അവൾ അവനെ നോക്കി.

"ഇത് കണ്ടോ.."

അവൻ പാന്റിറ്റി മുഖത്തിന് നേരെ കൊണ്ടുപോയി.

"ഛീ, മോനൂ വേണ്ട..വേണ്ട മുത്തേ..ചീത്ത വെള്ളം ഒക്കെ മോന്റെ മുഖത്ത് പറ്റും..വൃത്തികേടാ.."

അവളുടെ വാക്കുകൾ അവഗണിച്ച് അവൻ പാന്റി മൂക്കിന് നേരെ അടുപ്പിച്ചു. പിന്നെ ആഞ്ഞു ശ്വസിച്ചു.

"ഹോ!"

നിർവൃതിയിൽ അവൻ സീൽക്കാരമിട്ടു.

"അയ്യേ..."

അവൾ കണ്ണുകൾ പൊത്തി.

"അതിൽ അപ്പടീം ചെളീം മുഷിച്ചിലും പിന്നെ ചീത്ത വെള്ളോം മൂത്രത്തിന്റെ അംശോം ഒക്കെ പറ്റിപ്പിടിച്ച് ഇരിക്കുവല്ലേ മുത്തേ...ഇതിന്റെ ഒരു കാര്യം!"

"ആഹാ! എന്തൊക്കെയാ? ഒന്നുകൂടി പറഞ്ഞെ?"