Chapter Title : നിലാവിൽ വിരിഞ്ഞ പാരിജാതം [Smitha]

പാവാടയുമായിരുന്നെങ്കിൽ ഇന്നത് വെള്ള നിറമുള്ള നൈറ്റ് ഗൗൺ.

വ്യത്യാസം അതുമാത്രം.

അകലെ നിന്നെ അവൾ ശരത്ത് നിൽക്കുന്നത് കണ്ടു.

അവന്റെ ഉടുപ്പും വെള്ള നിറമായിരുന്നു.

"മാം..."

അവൻ പതിയെ വിളിച്ചു.

"മോനൂ..."

അവൾ ശബ്ദമമർത്തി വിളി കേട്ടു. നൈറ്റി വൃത്തിയായി ധരിച്ചിരുന്നെങ്കിലും മുൻഭാഗത്തെ സിബ്ബ് അൽപ്പം തുറന്നു കിടന്നിരുന്നു. ഓരോ ചുവടിലും അവളുടെ വലിയ കൊഴുത്ത മുലകൾ മുമ്പോട്ട് തെറിച്ച് അനങ്ങുന്നത് അവൻ കണ്ടു. ശരത്തിന്റെ ഹൃദയം ഉച്ചത്തിൽ മിടിയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി. വരും നിമിഷങ്ങളിൽ സംഭവിക്കാൻ പോകുന്ന സാമ്യമില്ലാത്ത സുഖത്തിന്റെ ഓർമ്മയിൽ അവന്റെ ശരീരം മുഴുവൻ ത്രസിച്ചു പൊങ്ങി. ഇതുവരെയും സംഭവിക്കാത്തത്ര ദൃഢതയിൽ കുണ്ണ തരിച്ചുപൊങ്ങി കുത്തിയുയർന്നു. അക്ഷരാർത്ഥത്തിൽ ആ അവയവം ഇരുമ്പുകമ്പിക്ക് തുല്യമായി. ജെന്നിഫർ താളത്തിൽ സാവധാനം നിലാവിലൂടെ തന്നെ സമീപിക്കുന്നത് നോക്കി നിൽക്കെ, മുമ്പോട്ട് ഓടിച്ചെന്ന് അവളെ അമർത്തിപ്പുണർന്ന് മുമ്പോട്ട് പൊങ്ങി തെറിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്ന വലിയ മുലകൾ രണ്ടും തന്റെ നെഞ്ചിലേക്കമർത്താൻ അവൻ കൊതിച്ചു. ശരത്തിന്റെ വായ് തുറന്നിരുന്നു, ഒരഭൗമ സൗന്ദര്യബിംബം പോലെ അവൾ ആലിൻചുവട്ടിൽ ചുവട്ടിൽ നിൽക്കുന്ന തന്നെ സമീപിച്ചപ്പോൾ.

ഷോട്ട്സിനു മുകളിൽ കുത്തിക്കീറി വെളിയിൽ വരാൻ അക്ഷമയായി പൊങ്ങി നിൽക്കുന്ന കുണ്ണ മറയ്ക്കാൻ അവനൊരു ശ്രമവും നടത്തിയില്ല.

"മോനൂ..."

അവന്റെ തൊട്ടടുത്ത് അഭിമുഖമായി നിന്ന് ചുറ്റുപാടുകളിലേക്ക് കണ്ണുകളോടിച്ച് അവൾ അവനെ വിളിച്ചു.

"മാം..."

അവൻ ജീവിതത്തിൽ ഇതുവരെ കണ്ടിട്ടില്ലാത്തത്ര വശ്യസുന്ദരമായി പുഞ്ചിരിച്ചു.

"ഇന്ന് രാത്രി നീയെന്നെ ജെന്നിഫർ എന്ന് വിളിച്ചാൽ മതി..."

കയ്യിലിരുന്ന മൊബൈൽ സമീപത്തെ വലിയൊരു കല്ലിന്റെ പുറത്ത് വെച്ച് അവൾ പറഞ്ഞു.

ശരത്തിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു.

"ഞാൻ നിന്റെ ടീച്ചറല്ല