Chapter Title : നിലാവുദിക്കുന്ന യാമങ്ങൾ 2 [Angiras]

മോശമായി വിചാരിച്ചിട്ടില്ല എന്ന് മാത്രമല്ല കരുതൽ തന്ന് കൂടെയുണ്ട് താനും

അവൾക്ക് തെല്ലൊരു പുളകം തോന്നി...

സാവധാനം അവളും ഭക്ഷണം കഴിക്കാൻ തുടങ്ങി സുഖമുണ്ട് കഴിക്കാനും.....
നാവിനു മാത്രമല്ല മനസ്സിനും

ഉച്ചക്ക് കഴിച്ചു കഴിഞ്ഞു ബാൽക്കണിയിൽ പോയി കാറ്റ് കൊള്ളാൻ കയറി രണ്ടു പേരും..

ഇവിടെ നിന്നാൽ നല്ല കാറ്റാണ് തണലും ഉണ്ട്.... പിന്നേ എത്ര നേരം വേണമെങ്കിലും ആവാം ആരുടേയും ശല്യമില്ല......

ഹ്മ്മ്.....ഇങ്ങോട്ട് ചാഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന മാവിന്റെ ഈ ചില്ലയിൽ കൂടെ ഒരു ഊഞ്ഞാല് കെട്ടിയാൽ നന്നായിരിക്കും അല്ലേ അമ്മേ???

"അതു നല്ലൊരു ഐഡിയ ആണ്.."

"പക്ഷെ അത് മോനൊരു പെണ്ണ് കെട്ടിയിട്ട് മതി രണ്ടാൾക്കും കൂടെ ആയിട്ട്"

അതെന്താണ് അമ്മക്ക് ആടാൻ പാടില്ലാത്തത് മരം അമ്മയെ പിടിച്ചു കടിക്കുമോ അമ്മേ??

സ്വതവേ സന്ദീപിന് കുസൃതി പറയൽ കൂടുതൽ ആണ് നിർമലക്ക് അതൊക്കെ ഇഷ്ടമാണ് താനും....

"പോടാ അവിടുന്ന് "... ഒരു ചിരിയോടെ അവൾ പറഞ്ഞു

"എനിക്ക് പ്രായമാകുവല്ലേ മോനെ.... ആടുന്നതൊക്കെ ഇത്തിരി റിസ്ക് ആണ് "

അവൻ അവളെ സാകൂതം നോക്കി....!!

ദേഹത്തു ഒഴുകിയൊട്ടി കിടക്കുന്ന നെറ്റി... അലസമായി വിടർത്തിയിട്ട നീണ്ട ഇടതൂർന്ന മുടിയിഴകൾ...മുഖത്ത് യൗവനം നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്നു...
ചുണ്ടിലെ ചുവപ്പും തടിപ്പും സംസാരിക്കുമ്പോൾ ഇടക്കൊക്കെ പ്രലോഭനം ഉണ്ടാക്കും ഇപ്പോൾ നൈറ്റിയിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന ആകാരഭംഗിയും മാംസംളതയും....

"എന്താണ് ഗവേഷണം ആണൊ മോനെ "

കുസൃതിയോടെ എന്നാൽ ചെറിയൊരു സൂക്ഷ്മതയോടെ അവളത് ചോദിച്ചപ്പോൾ അവനവളുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി

"അമ്മ പ്രായമാകുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞപ്പോൾ നോക്കി പോയതാണ്..."

ഹ്മ്മ്... എന്നിട്ട് എന്ത് തോന്നി???

സന്ദീപിന്റെ കണ്ണുകൾ വിടർന്നു....
എന്റമ്മേ....
അമ്മയ്ക്ക് പ്രായമായി എന്നൊക്കെ പറയണേ.. ആ പറയുന്നവൻ കണ്ണു പൊട്ടൻ ആവണം അമ്മ ഇപ്പോഴും സൂപ്പർ അല്ലേ

"മൈ സുന്ദരി മമ്മി"...അവൻ ചിരിയോടെ ഇരു കൈയ്യും നീട്ടി വിളിച്ചു

നിർമലയുടെ മുഖം വിടർന്നു ചുവന്നു...

ഭംഗിയുള്ള ഒരു ചിരി അവളുടെ ചൊടിയിൽ വിടർന്നു...

" അമ്മ ഊഞ്ഞാലിൽ ഇരുന്നാടിയാൽ ഭയങ്കര ഭംഗിയാവും കാണാൻ??

അവൾക്ക് ആകാംക്ഷ വന്നു !!

അതിപ്പോ അമ്മേ സ്വതവേ നമ്മൾ ഊഞ്ഞാൽ ആടുമ്പോൾ