Chapter Title : നിലാവുദിക്കുന്ന യാമങ്ങൾ 2 [Angiras]

ഭയങ്കര ഹാപ്പി ആവില്ലേ...??

" ആ അതിനു?? "

അമ്മ ഹാപ്പി ആവുമ്പോൾ ചിരിക്കുമ്പോൾ ഒക്കെ കാണാൻ ഭയങ്കര ചന്തമാണെന്നെ...

"അല്ല" !!!

അതിനും മേലേ ആണ്.... എന്താ പറയാ.....

ഹാ കിട്ടി !!!

ഇത്ര നല്ല കാഴ്ച വേറെ ഉണ്ടാവില്ല അത്രക്കും ഭംഗി ആണ്...

എന്നിട്ട് അവളുടെ നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിക്കുന്ന മുഖത്തേക്ക് നോക്കി

ഇപ്പൊ ചിരിക്കുന്ന മനോഹര മുഖം ഉണ്ടല്ലോ ഇതേ പുഞ്ചിരിയോടെ തന്നെ ഇതേ മുഖത്തോടെ തന്നെ ഊഞ്ഞാലിൽ അമ്മ ഇരിക്കണം.....

"ഹോ ".....

അവൾക്ക് അതിശയമായി

സുന്ദരൻ ചെക്കൻ !!
എന്റെ മകൻ !!!
അവൻ ഇത്ര ആവേശത്തോടെ എന്നെ കാണാൻ ഭംഗി ആണെന്ന് പറയുന്നത് ആദ്യമായാണ്...

പറയുന്നത് തന്റെ മകൻ ആയതുകൊണ്ടും അവന്റെ വായിൽ നിന്ന് കേട്ടത് പുതുമയുള്ള കാര്യമല്ലാത്തത് കൊണ്ടും അവൾക്ക് വേറെയൊന്നും തോന്നിയില്ല....

മുൻപ് പലപ്പോഴും അവൾ പലരും പറഞ്ഞു കേട്ടിട്ടുള്ളത് ആണ്... അന്നൊക്കെ പിന്നേ ദാസേട്ടൻ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു... അദ്ദേഹവും അങ്ങനെ തന്നെയാണ് പറഞ്ഞിരുന്നത്
തന്നിൽ എത്ര ആഴ്ന്നിറങ്ങിയാലും പിന്നെയും പിന്നെയും ആവേശമായിരുന്നു ദാസേട്ടന്... തനിക്കും അങ്ങനെ തന്നെയാണ്....

അന്നൊക്കെ എത്രയോ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു ചിലപ്പോൾ ഉറക്കെ...ചിലപ്പോൾ കാതിൽ രഹസ്യമായി....

അദ്ദേഹത്തിന് പുറമെ പലരും തന്നെ നേരിട്ടും അല്ലാതെയും പുകഴ്ത്തുന്നത് കണ്ടിട്ടുണ്ട് അറിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... അദ്ദേഹം കൂടെയുള്ളപ്പോൾ അതെല്ലാം വല്ലാത്ത ആഹ്ലാദമായിരുന്നു....

ഇപ്പോൾ രണ്ട് വർഷമായി അങ്ങനെ അല്ല...

അടക്കി വെച്ചത് കെട്ട് പൊട്ടി പുറത്തു വരുമോ എന്ന ഭയമാണോ??

അതോ വിശ്വാസമില്ലായ്മ ആണൊ??

അറിയില്ല

അവളവനെ നോക്കി....

എത്ര നിഷ്കളങ്കൻ ആണവൻ എന്നവൾക്ക് തോന്നി പോയി

"മോനേ..."

"എന്താ അമ്മേ.!

മോന്റെ കോളേജിലെ ഗേൾഫ്രാൻഡ്‌സൊക്കെ എന്ത് പറയുന്നു??

പെട്ടെന്നവൻ അവളെ നോക്കി...!!

അതെന്താ അമ്മേ അങ്ങനെ ചോദിച്ചത്???

"മോന്റെ പുകഴ്ത്തലും വർണനയും കേട്ട് ചോദിച്ചു പോയതാ അമ്മ "

തെല്ലു കുസൃതിയോടെയാണ് നിർമല അവനോട് ചോദിച്ചത്..

അവളുടെ മുഖത്തെ ചിരി കൂടെ കണ്ടപ്പോൾ അവനു കാര്യം മനസിലായി...

അമ്മ തന്നെ കളിയാക്കിയതാണ്.....

ഹ്മ്മ് !!!! അതിപ്പോ ഞാൻ ആരോടും ഓക്കെ പറഞ്ഞിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് ഗേൾഫ്രണ്ട്സില്ലാതെ പോയന്നെ !!! എന്തു ചെയ്യാം???
പിന്നേ ഇനി