Chapter Title : നിലാവുപോലെ 4 [Ne-Na]

ക്ഷീണം കൂടത്തല്ലേ ഉള്ളൂ.”

“വിശപ്പില്ല ചേട്ടാ..”

അവളുടെ മുടിയിൽ തഴുകി എന്തോ ആലോചിച്ചിരുന്ന ശേഷം ഹരി റൂമിനു പുറത്തേക്ക് നടന്നു. അവൾ വീണ്ടും കണ്ണുകളടച്ചു.

കണ്ണുകളടച്ച് കിടക്കുമ്പോഴും അടുക്കളയിൽ എന്തൊക്കെ തട്ടലും മുട്ടലും അവൾക്ക് കേൾക്കാമായിരുന്നു.

കുറച്ചു സമയം കഴിഞ്ഞപ്പോൾ ഹരി വീണ്ടും നീലിമയുടെ റൂമിലേക്ക് വന്നു.

അവളെ തട്ടി വിളിച്ചു കൊണ്ടു ഹരി പറഞ്ഞു.

“അതെ എഴുന്നേറ്റേ..”

അവൾ കണ്ണുകൾ തുറന്ന് എന്താ എന്നുള്ള അർത്ഥത്തിൽ അവനെ നോക്കി.

കൈയിലെ പാത്രം കാണിച്ചുകൊണ്ട് ഹരി പറഞ്ഞു.

“നമുക്ക് കഞ്ഞി കുടിക്കാം.”

അവൾ ദയനീയമായി അവനെ നോക്കി.

“ഇങ്ങനെ നോക്കിയിട്ട് ഒന്നും കാര്യം ഇല്ല, ഇത് കുടിച്ചേ പറ്റൂ.”

ഇനി രക്ഷയില്ലെന്ന് കണ്ട് നീലിമ സാവധാനം എഴുന്നേറ്റു പിന്നിലേക്ക് ചാരിയിരുന്നു.

പാത്രം തൻറെ കയ്യിൽ തരും എന്ന അവളുടെ കണക്കുകൂട്ടൽ തെറ്റിച്ചു കൊണ്ട് ഹരി കഞ്ഞി കോരി അവളുടെ വായിലേക്ക് വെച്ച് കൊടുത്തു .

ഹരിയിൽ നിന്നും അങ്ങനെ ഒരു പ്രവർത്തി അവൾ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നില്ല. അത്ഭുതത്തോടും അതിലേറെ സന്തോഷത്തോടെയും കഞ്ഞികുടിക്കുന്നതിനിടയിൽ അവൾ ചോദിച്ചു.

“ഇതിപ്പോൾ എവിടുന്നാ കഞ്ഞി?”

അവൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

“ഒരു കഞ്ഞി ഉണ്ടാക്കാൻ ഒക്കെ എനിക്കറിയാം.”

അത് കേട്ട് അവൾ പുഞ്ചിരിച്ചു.

കഞ്ഞി കുടിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോൾ അവളുടെ ചുണ്ടുകൾക്കിടയിലൂടെ കഞ്ഞിവെള്ളം താഴേക്കു ഒലിച്ചിറങ്ങിറങ്ങി. ഇത് കണ്ട് ഹരി കൈ കൊണ്ട് അത് തുടച്ചു കളഞ്ഞു.

നീലിമ പറഞ്ഞു.

“ഞാനിപ്പോൾ ഒരു കാര്യം ആഗ്രഹിച്ചു പോകുവാ.”

“എന്താ?”

ഈ പനി മാറാതെ ഇരുന്നെങ്കിൽ കൊള്ളാമായിരുന്നു.”

അവൻ ആകാംക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു.

“അതെന്താ?”

“ചേട്ടൻറെ സ്നേഹവും കെയറിങും എനിക്ക് എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ കിട്ടുമല്ലോ.”

അവളുടെ വാക്കുകളിൽ ഇതുവരെ മാഞ്ഞുപോകാത്ത നീലിമയുടെ പ്രണയം അവൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞു. ആ ഒരു നിമിഷം അവൻ സന്തോഷിക്കുകയും തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം സന്തോഷം ഭയത്തിലേക്ക് വഴി മാറുകയും ചെയ്തു.

നീലിമ തന്നെ ഇപ്പോഴും സ്നേഹിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് സത്യം മനസ്സിലാക്കിയപ്പോഴാണ് അവൻ സന്തോഷിച്ചത്, അതേസമയം ആ പ്രണയം ശരത്തേട്ടനും അച്ഛനും അറിഞ്ഞാൽ എന്തുണ്ടാകുമെന്ന് ചിന്തയാണ് അവനെ ഭയപ്പെടുത്തിയത്.

.   .  .  .

ബാംഗ്ലൂർ എത്തി ഒരാഴ്ചയ്ക്ക്