Chapter Title : നിലാവുപോലെ 4 [Ne-Na]

“നീയും അങ്ങെത്തിയേക്കണം.”

“ഞങ്ങൾ രണ്ടുപേരും ഉറപ്പായും അവിടെ കാണും.. അല്ലേ ഹരിയേട്ടാ?”

“അവൻ വന്നില്ലെങ്കിൽ ഞാൻ പറഞ്ഞതുപോലെ തന്നെ ചെയ്തിരിക്കും.”

അതുകേട്ട ഹരി പുഞ്ചിരിയോടെ ഒരു സിഗറ്റ് എടുത്ത് ചുണ്ടിൽ വച്ചു.

ഇത് കണ്ട ദേവ ദേഷ്യത്തോടെ അവനെ തുറിച്ചു നോക്കി. അവളുടെ നോട്ടം കണ്ട് അവൻ അബദ്ധം പറ്റിയത് പോലെ ചുണ്ടിൽ നിന്നും സിഗരറ്റെടുത്ത് പോക്കറ്റിലിട്ടു.

ഇതെല്ലാം ശ്രദ്ധിച്ചു കൊണ്ടിരുന്ന നീലിമ പറഞ്ഞു.

“ഉള്ളത് പറയാലോ.. ഹരിയേട്ടന് ഇത്തിരിയെങ്കിലും പേടിയുള്ളത് ദേവു ചേച്ചിയെ മാത്രമാണ്, ഞാൻ എത്ര തവണ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട് എന്നറിയാമോ ഈ സിഗരറ്റ് വലി കുറയ്ക്കാൻ, ഒന്ന് മൈൻഡ് പോലും ചെയ്തിട്ടില്ല. പക്ഷേ ചേച്ചിയുടെ ഒരു നോട്ടം മതി..”

അതുകേട്ട ദേവു പറഞ്ഞു.

“അത് എന്നോടുള്ള പേടി കൊണ്ടല്ല എന്നോടുള്ള സ്നേഹം കൊണ്ടാണ്.. നീയും ഇവനെയൊന്നും സ്നേഹിച്ച് നോക്ക് അപ്പോൾ നീ പറയുന്നതും ഇവൻ കേൾക്കും.

നീലിമ ഹരിയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കി. അവനും അവളെ തന്നെ നോക്കി ഇരിക്കുകയായിരുന്നു അപ്പോൾ.

.   .  .   .

മൂന്നാറിലെ ശരീരത്തിലേക്ക് അരിച്ചിറങ്ങുന്ന തണുപ്പും പഴയ ഓർമ്മകളും രാത്രി 12 മണി ആയിട്ടും ഹരിയെ ഉറങ്ങാൻ അനുവദിച്ചില്ല.

ഇന്നായിരുന്നു റാമിൻറെയും ദേവൂൻറെയും കല്യാണം. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ആഡിറ്റോറിയത്തിൽ നിന്നും ഇറങ്ങുമ്പോൾ ഹരി കൂടെ വേണമെന്ന് ദേവുവിനും റാമിനും ഒരേ നിർബന്ധം. അവസാനം അവരുടെ നിർബന്ധത്തിനു വഴങ്ങി ഹരി അവർക്കൊപ്പം മൂന്നാറിലേക്ക് വന്നു. കൂടെ നീലിമയും വന്നു ഒരു കൂട്ടിന്.

ഹരി ചിന്തിച്ചു.

‘നീ ഇപ്പോൾ ഉറങ്ങിക്കാണും. ബാംഗ്ലൂരിൽ നിന്നും നാട്ടിൽ വന്നപ്പോൾ തൊട്ട് എപ്പോഴും കൂടെ തന്നെ ഉണ്ടായിരുന്നു. കല്യാണത്തിൻറെ തലേന്ന് തനിക്കൊപ്പം ഫുൾടൈം ദേവുവിൻറെ വീട്ടിൽ തന്നെയായിരുന്നു. ഒരു വർഷത്തിനു ശേഷം താൻ നാട്ടിലേക്ക് വരുമ്പോൾ അതിൽ എന്നെകാളും സന്തോഷം അവൾക്കായിരുന്നു.

വീട്ടിൽ ചെന്ന് കയറിയപ്പോൾ അമ്മ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു കരയുകയായിരുന്നു. ആയുസ്സിനെ പകുതിയിലേറെയും കഷ്ടതകൾ മാത്രം അനുഭവിക്കാൻ വിധിക്കപ്പെട്ട സ്ത്രീ. ഇപ്പോൾ അവരുടെ ഏറ്റവും വലിയ ദുഃഖം ഞാനാണ്. അല്ല.. എന്തിനാ ഇപ്പോൾ എന്നെ ഓർത്തു ദുഖിക്കുന്നത്. ജോലിയുണ്ട്, നല്ല സമ്പാദ്യം ഉണ്ട്.. ഇനി ഞാനിങ്ങനെ കല്യാണം