Chapter Title : നിങ്ങൾ എന്നെ വെടിയാക്കി [അമവാസി]

വാതിൽ ഞാൻ ആയി തുറക്കാണെഗിൽ നീ എന്നെ മനസ്സിലാക്കണം ഇല്ലെങ്കിൽ നീ ആയി തള്ളി പൊട്ടിച്ചു തുറക്കണം.. പക്ഷെ തുറന്നാലും നിനക്ക് നിന്റെ അമ്മയെ ജീവനോടെ കാണാൻ കഴിയില്ല... അപ്പു : എന്നോടോ അമ്മേ 🥲🥲🥲🥲... എനിക്ക് ആര് എന്ത് പറഞ്ഞാലും എന്റെ അമ്മ എന്റെ മാത്രം ആണ് നിങ്ങൾ സഹിച്ച കഷ്ട്ട പാടുകൾ ഞാൻ കണ്ടില്ല എന്ന് വിചാരിക്കരുത്... അമ്മ അവിടെ തീരുന്ന നിമിഷം ഈ ഉമ്മറത്ത് അപ്പുവും തീരും സുജ :അപ്പു 🥲🥲🥲 അപ്പു : അമ്മേ എനിക്ക് എന്തിനേക്കാൾ വലുത് അമ്മയെ

അത് കേട്ടതും ഒന്നും നോക്കാതെ പരിപൂർണ നഗ്ന ആയി ഓടി ചെന്ന് വാതിൽ തുറന്നു... അമ്മയെ കണ്ട ഉടൻ അപ്പു ചെന്ന് അവരെ കേറ്റി പിടിച്ചു

അമ്മ : നീ ഇല്ലാതെ ഞാൻ ഇണ്ടോ നീ അമ്മയെ വിട്ടു പോവോ എങ്ങനെ തോന്നി പറയാൻ അപ്പു : അപ്പൊ അമ്മമ്മക്ക് എന്നെ വിട്ടു പോവല്ലെ.... സുജ : മോനെ വിട് അമ്മ പോയി വല്ല തുണിയും എടുത്തു ഉടുക്കട്ടെ അപ്പു : ഞാൻ പലപ്പോഴും ചിന്തിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്റെ അമ്മ എന്തിനാ അച്ഛനെ ഇങ്ങനെ സഹിക്കുന്ന.. ഒന്ന് പ്രതികരിച്ചൂടെ എന്നൊക്കെ... അച്ഛൻ കാണിച്ചതിന് വെച്ച് നോക്കുന്നോ ഒരു പെണ്ണിന്ന് കാണിക്കാൻ പറ്റുന്നതിൽ അവസാനം ആയിട്ട് ഉള്ളു പ്രതികാരം അമ്മ കാണിക്കുന്നേ സുജ : എന്നാലും നീ എന്റെ മകൻ ആണ്.. അപ്പു : അമ്മേ എന്ത് മൂടി വച്ചാലും ദാ ആ കാണുന്ന നഗ്നത യിൽ കൂടെ ആണ് ഞാൻ വന്നത് അന്ന് അമ്മ ആ നഗ്നത മൂടി വച്ചോ... അതിനു വേണ്ടി ഒരു കുഞ്ഞു വേണം എന്നാ ആഗ്രഹം ഉണ്ടായപ്പോ ആ നഗ്നത മൂടി വെച്ചോ... ഇങ്ങനെ ഒക്കെ ഒരു മോനും ചിന്തിക്കില്ല ആയിരിക്കാം പക്ഷെ ഞാൻ ഇപ്പൊ അതൊക്ക ആണ് ഓർക്കുന്നത് സുജ : നീ പറഞ്ഞത് ശെരിയാ അപ്പു... ഇതൊന്നും തെറ്റല്ല... നിന്നെ ഇതിൽ നിന്നും ഇപ്പൊ എതിർത്താൽ അങ്ങനെ നടക്കണ്ടേ കാര്യം ഒന്നും തന്നെ അല്ല ഇവിടെ നടന്നതും അപ്പു : അമ്മ ഇത് പോലെ തന്നെ നടക്കു പക്ഷെ നമ്മുടെ പ്രതികാരം നമ്മൾക്ക് ഉള്ളിൽ തന്നെ നിക്കട്ടെ...

അതും പറഞ്ഞു അവൻ അകത്തു കയറി അവന്റെ ബാഗും എല്ലാം ഒതുക്കി വെച്ച്... അച്ഛനെ പോയി നോക്കി... മനോജ്‌ അപ്പോഴും