Chapter Title : നിറകാവ്യമധുരം അമ്മ [ഡോ.കിരാതൻ]

നീളമുള്ള  രോമങ്ങൾ വെളുത്ത ജട്ടിക്കുള്ളിൽ നിന്നും പുറത്തേക്ക് പടർന്നിരിക്കുന്നു.

നിർമ്മല ഏതോ ഒരു മനം മയക്കത്താൽ സ്വന്തം കയ്യെടുത്ത് യോനിക്ക് മുകളിലേക്ക് വച്ചു.

".....ആവ്വ്ആഹ്ഹ....".

ആ സ്വയസ്പർശനത്താലവൾ അറിയാതെ കുറുങ്ങിപ്പോയി. അവിടാകമാനം നനഞ്ഞ് കുതിർന്നിരുന്നു. ആ നനവിന്റെ നിഴൽപ്പാട് വെളുത്ത ജട്ടിയെ ദൃശ്യമനോഹരമാക്കുന്നു. അവളിൽ അത് ചെറിയ നാണം കലർത്തിയ ഗൂഢസ്‌മിതം വിരിയിച്ചു.  മഴശീലേറ്റ് അവളുടെ കട്ടിയുള്ള അരഞ്ഞാണത്തിൽ തണുപ്പ് വർദ്ധിച്ചു.  തണുപ്പിക്കുബോൾ അതിലെ കുളിർ അരക്കെട്ടിലേക്ക് പടർന്നപ്പോൾ നിർമ്മല സെറ്റ് മുണ്ടെടുത്ത് അരയിൽ ചുറ്റാനാഭിച്ചു. അപ്പോഴാണ് നിർമ്മലക്ക് പാവാട ഇട്ടിട്ടില്ലെന്ന് മനസ്സിലായത്. ഈശ്വരാ താൻ എല്ലാം മറക്കുന്നല്ലോ...എന്താണ് തനിക്ക് സംഭവിക്കുന്നത്. സെറ്റ് മുണ്ടെടുത്ത് ചുറ്റിയതിന് ശേഷം മുണ്ടിന്റെ കുത്തെടുത്ത് അരയിലേക്ക് തിക്കിക്കയറ്റിയപ്പോൾ ചെറിയ തരിപ്പ് അനുഭവപ്പെട്ടു. നിർമ്മല കണ്ണാടിലേക്ക് നോക്കി.  നെയ്യ് മുറ്റി നിൽക്കുന്ന അൽപ്പം തള്ളിച്ചയുള്ള വയർ കാണാൻ ഇപ്പോഴും നല്ല ചന്തമുണ്ടല്ലോ. അരയിൽ ഉടുത്തിരിക്കുന്ന മുണ്ടിന്റെ ഉള്ളിലേക്കിറങ്ങി കിടക്കുന്ന സ്വർണ്ണ അരഞ്ഞാണം  എടുത്ത് പുറത്തിട്ടു. നിർമ്മല നാണത്താൽ സ്വന്തം ആലില വയറിന്റെ സൗന്ദര്യം ആസ്വദിച്ചു.