Chapter Title : നിറകാവ്യമധുരം അമ്മ [ഡോ.കിരാതൻ]

താൻ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങുന്നതെന്ന ചിന്തയായിരുന്നു ഇത്രയും കാലം. പക്ഷെ ഇപ്പോൾ ആർക്ക് വേണ്ടിയാണ് താൻ ഈ പാതിരാത്രിയോടടുക്കുബോൾ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങുന്നതെന്നോർക്കുബോൾ അവളിൽ ഞെട്ടലും അതിനോടൊപ്പം പറഞ്ഞറിക്കാനാവാത്ത ഉൾകിടിലവും വന്നു.

ഈശ്വരാ...താൻ സ്വന്തം മകന് വേണ്ടിയാണോ അണിഞ്ഞൊരുങ്ങുന്നത്...???.

നിർമ്മല തൻ്റെ നയനാസുഭഗമായ മനോഹാരിതമായ സൗന്ദര്യത്തെ ദർശിക്കാനായി  കണ്ണാടിയിലേക്ക് അൽപ്പം ധൈര്യം സംഭരിച്ച് നോക്കി.

ആരെയും മനം മയക്കുന്ന കാമ കൊഴുപ്പിനാൽ മുഴുപ്പുള്ളതും അതിൽ  വടിവൊത്ത ശില്പചാരുതയും തനിക്ക് ഇന്നും തന്നിൽ നിലനിൽക്കുന്നു എന്നതവൾ കണ്ടു.

ഇല്ല...തൻ്റെ മകൻ ഒരിക്കലും കുറ്റക്കാരനല്ല. പുരുഷനായ അവൻ ഇത്രയും സൗന്ദര്യമുള്ള തൻ്റെ അമ്മയെ ആഗ്രഹിച്ചെങ്കിൽ തെറ്റ് പറയാൻ സാദ്ധിക്കില്ല. തന്റെ മുലയിൽ മകന്റെ കൈവിരലുകൾ കാമത്തോടെ അമർന്നതവൾ പതിയെ ഓർത്തു.  കനലെരിയുന്നതവൾ തിരിച്ചറിഞ്ഞു.

റാന്തലിന്റെ തിരിയവൾ താഴ്ത്തികൊണ്ട് അരണ്ട വെളിച്ചത്തിൽ കിടക്കയിലേക്ക് ചാഞ്ഞു. മഴശീതൽ ദേഹത്തേക്കേറ്റപ്പോൾ നിർമ്മല നാണിച്ച് പുളഞ്ഞു പുതപ്പെടുത്തത് ദേഹത്ത് മൂടി. അറിയാത്തവൻ മകന്റെ ബലമുള്ള വിരലുകൾ ദേഹത്ത് ഇഴയുന്ന നിമിഷങ്ങളോർത്തുപ്പോയി.

ഈശ്വരാ..താൻ എന്താണ് ചിന്തിക്കുന്നത്.....????

സ്വന്തം മകനെ ആ കണ്ണിലൂടെ കാണുന്നുവോ...????

തൻ്റെ  വികാരങ്ങളെ തലക്കാനാകാത്ത വിധം താൻ മാറുന്നുവോ....????

നിർമ്മലയുടെ ചിന്തകൾ കാണാം വച്ച് തുടങ്ങി. ശരീരത്തിലെ ഓരോ രോമകൂപങ്ങളും പുരുഷ സ്പർശ്ശനത്തിനായി കേഴുന്നതായി അവളറിഞ്ഞു. അറിയാതെ നിർമ്മലയുടെ കൈയ്യ് അരക്കെട്ടിലേക്ക് താഴ്ന്നു. പാവാടയിടാത്തതിനാൽ മുണ്ടിന്റെ മുകളിലൂടെ അനായാസം ആ രഹസ്യകേന്ദ്രത്തിലേക്ക് നിഷ്പ്രയാസം എത്തിച്ചേരാൻ നിർമ്മലക്ക് സാധിച്ചു.

മാനത്ത് കനത്ത ഇടിവെട്ടി.

ഇതേ സമയം ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ സിഗരറ്റ് ആഞ്ഞു പുകക്കുകയായിരുന്നു. മഴയുടെ കുളിർമ്മ വന്നവനെ തണുപ്പിച്ചില്ല. കാരണം അമ്മയുടെ കാമശരീരം അവനെ നിമിഷം തോറും ചൂടേറ്റികൊണ്ടിരുന്നു.

അമ്മയുടെ മാദകശരീരം തന്നെ