Chapter Title : നിറകാവ്യമധുരം അമ്മ [ഡോ.കിരാതൻ]

സന്തോഷം തോന്നും....പിന്നെ അഭിമാനം തോന്നും....".

"...അതുപോലെയൊക്കെ തന്നെയാടാ... ഈ അമ്മക്കും.....അവൻ നോക്കുന്നെങ്കിൽ നോക്കട്ടെ...കാണാൻ ചന്തമുള്ളൊടൊത്തോളം അല്ലെ അവർ നോക്കുകയുള്ളൂ.....അവർ നോക്കിക്കോട്ടെ....നേരത്തെ നീ കേശവൻ നമ്പൂതിരി ചെയ്ത പോലെ ചെയ്തോട്ടെ... ഇമ്മക്കെന്താ ഉണ്ണീ ചേതം.....".

"....ഹാ... അമ്മേടെ പൂതി കൊള്ളാം....മധുരപതിനേഴല്ലേ....ന്റെ അമ്മക്ക്.....എന്തായാലും. ആരും അമ്മയെ നോക്കി അങ്ങനെ ചെയ്യണ്ട.....ഹുംമ്....".

"...ന്റെ ഉണ്ണീ.... മറ്റുള്ളവർ ഇങ്ങനെയൊക്കെ പെരുമാറാൻ പാടുള്ളൂ എന്ന് നമുക്കെങ്ങനെ പറയാൻ പറ്റും.. അവരെ അവരുടെ പാട്ടിന് വിടുക അത്രന്നെ.".

"...ഓഹോ....അങ്ങനെ ആരും എന്റെ അമ്മയെ നോക്കി അങ്ങനെ ചെയ്യേണ്ട.....എല്ലാത്തിന്റെയും സാമാനം ഞാൻ ചവിട്ടി ഓടിക്കും....".

"....എന്നാ ഉണ്ണീ... നീയെന്നെ കൂട്ടിലിട്ട് വളർത്താൻ വല്ല ഉദ്ദേശ്യം ഉണ്ടോ.....". പകുതി കാര്യമായി നിർമ്മല അവനോട് ചോദിച്ചു.

"..... ഇങ്ങനെ പോയാൽ വേണ്ടി വരും.....". അവൻ മറുപടി പറഞ്ഞ് അമ്മയുടെ മടിയിൽ കിടന്നു.

നിർമ്മല മടിയിൽ കിടക്കുന്ന മകന്റെ തലമുടിയിൽ തലോടി. ആ വാത്സല്യം തുളബ്ബുന്ന വിരലിന്റെ തലോടലിൽ അവന്റെ ചെറിയ ദേഷ്യം പമ്പകടന്നു.

"....ഉണ്ണീ.... നീ സത്യം പറയണം....എന്നെ കാണാൻ അതിന് മാത്രം ശേലുണ്ടോ....???.".

"....അമ്മക്ക് ഇപ്പൊ എത്ര വയസ്സായി....".

".....ഈ മീനത്തിൽ മുപ്പത്തെട്ട് ആകും....എന്താ ചോദിക്കാൻ കാരണം....".