Chapter Title : നിറകാവ്യമധുരം അമ്മ [ഡോ.കിരാതൻ]

ഇല്ലാത്തതിനാൽ മുപ്പതിന് താഴെയേ പറയൂ....വെറുതെയല്ല നാട്ടുകാർ മുഴുവനും അമ്മയെ ഓർത്ത് വാണമടിക്കുന്നെ.....".

അമ്മയുടെ ശരീരം നോക്കി നാട്ടുകാർ വാണമടിക്കുന്ന കാര്യം മകനായ ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ നിർമ്മലയുടെ കണ്ണുകൾ തിളങ്ങി.

"..ച്ഛ്യ....നാട്ടാർക്ക് അതല്ലേ പണി....അതും എന്നെ കണ്ടിട്ട്....അത്രക്ക് മാത്രം എന്തിരിക്കുന്നു എന്റെ ശരീരത്തിൽ.....".

"...അത് ഞാൻ എങ്ങിനെയാ പറയ്യാ...ന്റെ പൊന്നമ്മേ.....".

"...എന്തായാലും നീ പറ....കേഴ്ക്കാൻ സുഖോണ്ട്....ഇവിടിപ്പോൾ നമ്മൾ മാത്രല്ലേ ഉള്ളൂ.....".

നിർമ്മല അറിയാതെ സ്വന്തം മകന്റെ അടുത്ത് പറഞ്ഞു. ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ അവന്റെ അമ്മയെ നോക്കുബോൾ കേഴ്ക്കാൻ കൊതിയോടെ ഇരിക്കുന്ന അമ്മയെയാണ് കണ്ടത്.

"...അയ്യോ....അത് പച്ചക്ക് മറ്റുള്ളവർ അമ്മയെ കുറിച്ച് പറയുന്നത് കേഴ്ക്കുബോൾ എന്താ ഞാൻ പറയാ.......".   അവൻ പകുതിയിൽ നിർത്തി.

".....എല്ലാം പറയാമെന്ന് വാക്ക് തന്നീട്ട് ....ഉണ്ണീ നീ ഇപ്പോൾ കാല് മാറുന്നോ....???, പിണക്കത്തോടെ നിർമ്മല പറഞ്ഞു.

"...അധികം എന്റെ കൂട്ടുകാരാണ് പറയാറ്.....".

"...എന്താ ഉണ്ണീ അമ്മയെ കുറിച്ച് പറയാറുള്ളത്.....".

"....അമ്മേടെ ഇതിനെ കുറിച്ചാണ്....". ഉണ്ണികൃഷ്ണൻ അവൻ്റെ അമ്മയുടെ മുലകളിലേക്ക് ചൂണ്ടി പറഞ്ഞു.

"....ഇതോ....". നിർമ്മല സ്വന്തം മുലകളിലേക്ക് നോക്കികൊണ്ട് അതിശയത്തിൽ ചോദിച്ചു.

"....അതെ അമ്മെ....അമ്മയുടെ ഇതിന് ഒരു പേരില്ലേ.....".

"...ഉം....."

"..വെറുതെ ഉം....എന്ന് മൂളിയാൽ പോര.....അതിൻ്റെ പേര് പറ അമ്മേ..........".

"...അത്...അത്....അമ്മയുടെ ......".

"...അമ്മക്ക് നാണമാണെങ്കിൽ വിട്...അമ്മക്ക് പറയാൻ നാണമാണെങ്കിൽ, ഞാൻ എങ്ങിനെയാ തുടർന്ന് പറയുക....ഇനി എല്ലാം പച്ചക്കാണ് പറയേണ്ടി വരിക...അത് അമ്മ എങ്ങിനെയാണ് എടുക്കുക എന്നറിയില്ല.....".

ഉണ്ണിക്കൃഷ്ണന് ആദ്യമായി അമ്മ തുറന്ന് സംസാരിക്കുന്നതിലും അതിനുപരി അമ്മയുടെ അവയവങ്ങളെ കുറിച്ച് പച്ചക്ക് പറയിപ്പിക്കാനും കൂടുതൽ ഉത്സാഹം തോന്നി. അമ്മയുടെ നിറഞ്ഞ യൗവ്വന കാഴ്ച്ച അവനിൽ അറിയാതെ രസം