Chapter Title : നിറമുള്ള കനവുകൾ 2 [സ്പൾബർ]

വിളിക്കാം..
പൊന്നേന്ന് വിളിക്കാം… മുത്തേന്ന് വിളിക്കാം..
ചക്കരേന്ന് വിളിക്കാം… മോളേന്ന് വിളിക്കാം…

ഇതൊന്നും വിളിക്കില്ല… ഒറ്റവിളി..
പൂറീന്ന്…

അറപ്പോടെ മാത്രംകേട്ടിരുന്ന അത്തരം വാക്കുകളാണ് താനിപ്പോ ഏറ്റവും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നത്.
അത് തന്റെ ശിവേട്ടൻ പറയുന്നത് കൊണ്ടാണെന്ന് പ്രിയക്ക് മനസിലായി.

കലിപ്പനെ ഒന്ന് വിളിച്ചാലോ… ?

ഒന്നുമില്ലെങ്കിലും ശിവേട്ടന്റെ വായിൽ നിന്നും രണ്ട് തെറിയെങ്കിലും കേൾക്കാം.
എങ്കിൽ ഉറങ്ങാനൊരു സുഖമുണ്ടായേനേ…

പെട്ടെന്ന്, പ്രിയയുടെ ഫോൺ റിംഗ് ചെയ്തു.
ഈ നേരത്തിതാരാണ് ശല്യപ്പെടുത്താൻ എന്നോർത്തു കൊണ്ടവൾ മൊബൈലെടുത്ത് നോക്കി..
കാൽപാദം മുതൽ തലയോട്ടി വരെ, പടർന്നു കയറിയ വിറയലിൽ അവളൊന്ന് കിടുങ്ങി.

ഉൾപുളകത്തോടെ, ഉൾക്കുളിരോടെ മൊബൈലിൽ തെളിഞ്ഞു കാണുന്ന പേരവൾ വായിച്ചു.

‘ എന്റെ ശിവേട്ടൻ ‘

അപ്പോ കള്ളനെന്നോട് സ്നേഹമുണ്ട്.ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചല്ലോ…

“ ഹലോ, ശിവേട്ടാ…”

ഹൃദയത്തിൽ കുതികുത്തുന്ന മുഴുവൻ സ്നേഹത്തോടെയും പ്രിയ വിളിച്ചു.

“ആ… പ്രിയേ…”

തന്റെ പേരെങ്കിലും വിളിച്ചല്ലോ… അത്രയും ആശ്വാസം.

“ ശിവേട്ടാ…. “

“ കിടന്നോടീ, നീ,,,?,”

ഒട്ടും റൊമാന്റിക്കല്ലാത്ത ചോദ്യം.

“ കിടന്നു ശിവേട്ടാ… നേരത്തേ കിടന്നു..”

പ്രിയ കൊഞ്ചിക്കൊണ്ട് തന്നെയാണ് അവനോട് സംസാരിച്ചത്.

“അതെന്താടീ നേരത്തെ… ? അടുക്കളയിൽ അമ്മയെ സഹായിക്കാറൊന്നുമില്ലേ നീ..?”

“ഞാൻ സഹായിക്കാറൊക്കെയുണ്ട്..
ഇന്നൊരാൾക്ക് ഫോൺ ചെയ്യാനുണ്ടായിരുന്നു, അതാ നേരത്തേ കിടന്നത്..’

“ ഈ നേരത്ത് ആർക്കാടീ നീ ഫോൺ ചെയ്യുന്നേ… ?”

ആ ചോദ്യത്തിൽ അൽപം കുശുമ്പുണ്ടെന്നവൾക്ക് തോന്നി.

“ ആ ആളോടാ ഞാനിപ്പോ ഫോണിൽ സംസാരിക്കുന്നേ… “

പറ്റിച്ചേ,,,, എന്ന അർത്ഥത്തിൽ പ്രിയ പറഞ്ഞു.

“ അച്ചനിപ്പോ എങ്ങിനെയുണ്ടെടീ.?”

അവൻ ചോദിച്ചത് അവൾക്കിഷ്ടപ്പെട്ടെങ്കിലും,
അതൊന്നുമല്ല അവൾ