Chapter Title : നിറമുള്ള നിഴലുകൾ [ഋഷി]

ദേഹം ചൂടുപിടിച്ചിരുന്നു. ഈ സ്ത്രീയെന്റെ ആരാണ്? ഉത്തരമെളുപ്പമായിരുന്നു!

വണ്ടിയപ്പോഴേക്കും ഗസ്റ്റ്ഹൗസിലെത്തിയിരുന്നു. താഴെയിറങ്ങി ചേച്ചിയെന്റെ സൈഡിൽ വന്നു.

ഇത്തിരി കുനിഞ്ഞപ്പോൾ സാരിത്തലപ്പു വഴുതി തടിച്ചുകൊഴുത്ത മുലകൾ ബ്ലൗസിൽ ഞെരുങ്ങി, തള്ളിവന്നു... ഞാൻ ചുണ്ടുകൾ നക്കിയപ്പോൾ ചേച്ചി സാരി നേരേപിടിച്ചിട്ട് എനിക്കൊരു കിഴുക്കു തന്നു. ചെന്നായ.... ന്നെ കടിച്ചു തിന്നൂലോടാ നിയ്യ്. ഞാൻ പല്ലിളിച്ചു കാട്ടി.

ഞാൻ നിന്റെയാരാടാ രഘൂ? ആ കണ്ണുകളിൽ ചിരി.

എന്റെയെല്ലാമാണ്.... എന്റെ ജീവനാണ്.. സ്വരമിടറിയിരുന്നു... ചേച്ചിയുള്ളിലേക്കാഞ്ഞു. ചുണ്ടുകൾ തമ്മിലമർന്നു.. മധുരമുള്ള നാവെന്റെ വായിലിഴഞ്ഞു..അമർന്ന, യുഗങ്ങൾ നീണ്ട ചുംബനം. കിതച്ചുകൊണ്ടകന്നു.

നീ പോ. എന്നിട്ടേ ഞാൻ കേറണൊള്ളൂ... എന്റെ ജീവനെ ആ ഗേറ്റിൽ വിട്ട് ഞാൻ താവളത്തിലേക്കു പോയി.

അടുത്ത നാളുകൾ കടന്നുപോയത് ഒരുമാതിരി വട്ടുപിടിപ്പിക്കുന്ന രീതിയിലായിരുന്നു. സന്തോഷിക്കുമ്പോൾ സമയം പെട്ടെന്നു കടന്നുപോവും. വിഷമമാണെങ്കിൽ, അല്ലെങ്കിൽ കാത്തിരിപ്പാണെങ്കിൽ നമ്മടെ ഐൻസ്റ്റീൻ പറയേണ്ടിയിരുന്നപോലെ സമയം സ്ലോമോഷനിലാവും. എന്നും കാലത്തുതൊട്ട് വൈകുന്നേരം വരെ യാതനയായിരുന്നു. ബിസിയാണെങ്കിലും സമയം ഇഴഞ്ഞുതന്നെ നീങ്ങി. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം വൈകിട്ട് ഓട്ടവും കഴിഞ്ഞു വന്നിരുന്ന് ആറാംതമ്പുരാനിൽ മോഹൻലാൽ പറയണപോലെ ആദ്യത്തെ പെഗ്ഗിൽ രണ്ടാമത്തെ ഐസ്ക്യൂബു വീഴുംമുമ്പെ പതിവു ഫോൺവരുന്നു.

നീയവിടെ എന്തെടുക്കുവാ? ഹ! ചോദിച്ച ഞാൻ മണ്ടി. സേവ തുടങ്ങിക്കാണും.

ഇല്ലേച്ചീ.. സത്യസന്ധമായ മറുപടി!

ഗുരുവായുരപ്പാ ഇവനെങ്ങാനും നന്നായോ?

രണ്ടാമത്തെ ഐസ്ക്യൂബങ്ങിട്ടേയൊള്ളു ചേച്ചീ..എന്റെ ഇളിഞ്ഞ മറുപടി!

മണിനാദം പോലത്തെ പൊട്ടിച്ചിരി! നിന്നെ ഞാൻ..

എന്തുവേണേലും ചെയ്തോ എന്റെ പൊന്നേച്ചീ.. സ്വരം കാതരമാവുന്നു!

പുളിവാറലുവെട്ടി ചന്തീമ്മലെ തോലെടുക്കട്ടേടാ?

ഓ! ഒരൊറ്റ കണ്ടീഷൻ ചേച്ചീ. വല്ല്യ പാടൊള്ളതൊന്നുമല്ല.

ശരി സമ്മതം.

എന്നാലെന്റെ കുണ്ടീലെ തോലെടുത്തോ ചേച്ചീ..