Chapter Title : നിറമുള്ള നിഴലുകൾ [ഋഷി]
എന്റെ വിരലുകൾ മെല്ലെയടർത്തിമാറ്റി.
എന്നാണ്ണേ ഇപ്പടിയെല്ലാം? നാണം പുരണ്ട ചിരി. നാൻ പോറേൻ!
ഞാനെന്റെ കൈവെള്ളയിൽ ഉമ്മവെച്ചു.
ശ്ശെ! പോയ്യാ! അശിങ്കം! അവൾ ചിരിച്ചുകൊണ്ടു പോയി. അവളുടെ തുളുമ്പുന്ന കുണ്ടികളിൽ നോക്കി ഞാനെന്റെ മുഴുത്ത കുണ്ണയിലൊന്നു ഞെരിച്ചുവിട്ടു. സോറി ചേച്ചീ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. അല്ല... ഇപ്പഴ് എന്റെ കൂടെയൊണ്ടായിരുന്നേല് ഞാൻ ആരേലും നോക്കുമായിരുന്നോടീ വസുന്ധരേ?
പൊറോട്ടയും ലിവറും ഹോട്ട്പ്ലേറ്റിൽ വെച്ചു ചൂടാക്കി, ബാക്കിയുള്ള തണുത്ത ബിയറിന്റെ അകമ്പടിയോടെ അകത്താക്കി. അന്നത്തെ പണിയുടെ ക്ഷീണം പിന്നേം കേറിപ്പിടിച്ചു. സുഖനിദ്ര.
കാലത്തോടാനൊന്നും കഴിഞ്ഞില്ല. ചുമ്മാ ശുനകന്മാരോടൊത്തു നടന്നു. വഴിയിൽ എതിരേ വന്ന സുധയും ചേർന്നു. പാർക്കിൽ പോയിരുന്നു. ചുറ്റും ഓടുന്ന പെമ്പിള്ളാരെ അവളുടെ കണ്ണുകൾ തലോടുന്നതു കണ്ടപ്പോൾ ഞാനൊന്നു നോക്കി.
ആമാടാ കണ്ണേ.. എനക്ക് പെമ്പളകളെത്താൻ... അവളൊന്നു ശങ്കിച്ചു നിർത്തി.
അയ്യോ കടവുളേ ചാൻസ് പോയാച്ച്... ഞാൻ തേങ്ങി. പോടാ അവിടുന്ന്! അവളെന്റെ ചുമലിലൊരിടി തന്നു.
നീ നിന്റെയിഷ്ട്ടം പോലെ ജീവിക്കടീ. ഞാൻ പറഞ്ഞു.
നീയെന്റെ തന്തയാരുന്നേല്! അവള് പറഞ്ഞു. ഈ ഇൻഷുറൻസ് ജോലി ഇവിടെക്കിട്ടിയതോണ്ട് ഞാൻ രക്ഷപ്പെട്ടു. വീട്ടിലാരുന്നേല് എപ്പ ആരെ കൊന്നെന്നു ചോദിച്ചാ മതി. ആ.. അവളൊരു ദീർഘശ്വാസം വിട്ടു.
സാരമില്ലെടീ. എല്ലാം ശരിയാവും. അന്നോരോ കാലിച്ചായ മാത്രം തട്ടിയിട്ട് ഞങ്ങൾ പിരിഞ്ഞു. ശുനകപ്പടയെ തീറ്റാനൊള്ള കാശ് അവിടെയേല്പിച്ച് ഞാൻ വിട്ടു. എന്നാലും അവന്മാരൊന്നും തിന്നാതെ എന്റെയൊപ്പം വീടുവരെ വന്നിട്ടു തിരികെപ്പോയി.
മോളിൽപ്പോയി കുളിച്ചു റഡിയായപ്പോഴേക്ക് മേശിരിയെത്തി.
വാങ്കോ സർ. വല്ലി കൂപ്പിടറത്. നീങ്ക സാപ്പിട്ടു വാങ്കോ. അന്ത കോവിൽപ്പക്കം പോയി പത്തുനിമിഷത്തിൽ തിരുപ്പിവരാം. പുള്ളി ബൈക്കിൽ
💬 Comments
View all comments