Chapter Title : നിറമുള്ള നിഴലുകൾ [ഋഷി]
വലിച്ചൂരാൻ ശ്രമിച്ചു. അവൾ വിട്ടില്ല. നീ ഒരു കൈ കൊണ്ടങ്ങു ചെയ്താ മതി! ആ മൃദുലമായ തുടകൾ എന്റെ കൈപ്പത്തിയിട്ടു ഞെരുക്കി.
നല്ല തൊടയാണല്ലോടീ! കയ്യല്ല എന്റെ മുഖം വേണേൽ അങ്ങോട്ടു തിരുകാം... അതും പോരേല് വേറേമൊണ്ട്...ഞാനൊരു വഷളൻ ചിരി ചിരിച്ചു.
ഛെ! വൃത്തികെട്ടവൻ! അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടൊണ്ട്.. അവളെനിക്കിട്ടു കിഴുക്കി. പിന്നെ കാലുകളകറ്റിത്തന്നു. ഞാൻ കയ്യുടനേ എടുക്കാനൊന്നും പോയില്ല. ചുമ്മാ ആ കൊഴുത്ത അകം തുടയിൽ മുട്ടുമുതൽ തുടയിടുക്കുവരെ മെല്ലെ തഴുകിക്കൊണ്ടിരുന്നു. അവൾ മെല്ലെ സീറ്റിൽ ചാരിക്കിടന്ന് വെളിയിലെ കനാലുകളും അതിലൂടെ കടന്നുപോവുന്ന ബോട്ടുകളും വള്ളങ്ങളും, പിന്നെ താണ്ടുന്ന പാലങ്ങളും നോക്കിയിരുന്നു.. കയ്യുടെ താഴെ നനുത്ത പിതുങ്ങുന്ന തുട...അവളുടെ ശ്വാസത്തിന്റെ ഗതി കൂടുന്നതു മാത്രമായിരുന്നു ഉള്ളിലെ ടെൻഷൻ വെളിയിൽ കാട്ടിയത്!
ഞാൻ പെട്ടെന്നു കയ്യെടുത്തു. ഉം? എന്നെ നോക്കിയ കണ്ണുകളിൽ ചോദ്യം. ചെലപ്പോ എന്റെ കണ്ട്രോളു പോവും... ഞാൻ ചിരിച്ചു... അവളും... പിന്നെ ഒരു ഗ്യാപ്പുമില്ലാതെ ചിലയ്ക്കാൻ തുടങ്ങി.. ഞാനതെല്ലാം കേട്ടങ്ങനെ ഡ്രൈവുചെയ്തു. എന്തോ ഉള്ളിൽ സന്തോഷം മെല്ലെ നുരഞ്ഞുതുടങ്ങിയിരുന്നു.
എത്ര നല്ല സ്ഥലമാടാ... മുറിയിൽ കേറി ഒരു ഷോർട്ട്സും, ടീഷർട്ടുമിട്ട് എന്റെയൊപ്പം റിസോർട്ടിൽ ചുറ്റിനടന്നപ്പോൾ അവൾ പറഞ്ഞു.
ഉം... കൊറച്ചു പരിഷ്ക്കാരങ്ങളൊക്കെയുണ്ട്. എന്നാലും കായലും കാറ്റുമതുപോലെ തന്നെ...പിന്നെ ഞങ്ങളൊന്നും മിണ്ടാതെ കോട്ടേജിനു മുന്നിലെ കായലോരത്തെ ബെഞ്ചിലിരുന്നു. അതുവഴി വന്ന വെയിറ്ററെ പിടിച്ച് രണ്ടു തണുത്ത ബിയറും കൊഞ്ചും തേങ്ങയും വറുത്തതും കൊണ്ടുവരീച്ചു.
ആഹ്.. തണുത്ത പൊന്മാൻ ഉള്ളിലേക്കിറങ്ങിയപ്പോൾ ഞാൻ റിലാക്സ് ആയി. അവളും.
ചേച്ചീടെ കാര്യങ്ങളു പറയടീ... നിനക്കറിയാമോന്നറിഞ്ഞൂടാ. അവസാനം കണ്ടപ്പഴ് ഇനിയൊരിക്കലും കോൺടാക്റ്റ് ചെയ്യരുതെന്ന്
💬 Comments
View all comments