Chapter Title : നിറമുള്ള വെയിലുകൾ [Smitha]
ചോദിച്ചു.
“എന്റെ അപ്പാ അഗര്വാള് അതാ മാത്യുച്ചായനോട് ഫോണില്കൂടി ഇപ്പം പറഞ്ഞെ!”
“അന്നോടാ മത്താ?”
ആന്റണി മകനോട് ചോദിച്ചു.
മാത്യൂസ് സുന്ദരമായി പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടി.
അവന് പിന്നെ ഡയല് ചെയ്തു.
“എടാ വിന്സെന്റ്റ്റെ!”
മാത്യൂസ് ആഹ്ലാദത്തോടെ വിളിച്ചു.
“നിന്നോട് എപ്പഴും പറയണോ?”
സൂസന് ശബ്ദമുയര്ത്തി.
“സ്പീക്കറില് ഇടെടാ!”
മാത്യൂസ് ഫോണ് സ്പീക്കര് മോഡില് വെച്ചു.
“ആ പറ അച്ചായാ!”
ഫോണില് നിന്നു ഒരു ചെറുപ്പക്കാരന്റെ വശ്യമായ സ്വരം അവര് കേട്ടു.
സാന്ദ്ര തിളങ്ങുന്ന കണ്ണുകളോടെ സ്വയം പുഞ്ചിരിച്ചു.
“നീയെന്നാടാ ഒന്നും അറിയാത്ത പോലെ സംസാരിക്കുന്നെ?”
മാത്യൂസ് ഫോണിലൂടെ ചോദിച്ചു.
“എടാ വിനു , നീ എന്നാ മാജിക്ക് കാണിച്ചിട്ടാടാ ആ കാട്ടുകള്ളന് അഗര്വാളിനെ മെരുക്കീത്! എടാ നീ എവിടെയാ? നീ ഇങ്ങോട്ട് ഒന്ന് വന്നെ!”
ആവേശം കാരണം മാത്യൂസ് ഒന്നിന് പിറകെ ഒന്നായി ഓരോന്ന് ചോദിച്ചു.
“ഒന്നുമില്ല അച്ചായാ...”
എളിമയോടെ യുവത്വം തുളുമ്പുന്ന ശബ്ദം ഫോണിലൂടെ ഒഴുകി.
“അയാളോട് കാര്യം പറഞ്ഞു..പിന്നെ എഗ്രിമെന്റില് ഞാന് പ്രത്യേകം പറഞ്ഞ് എഴുതിച്ച ആ എഫ് ക്ലോസില്ലേ? അത് അങ്ങ് എടുത്തിട്ടു....അത് മതിയാരുന്നു മാര്വാഡിയ്ക്ക്...ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല...നമ്മുടെ വഴിയ്ക്ക് വന്നു...”
“എഫ് ക്ലോസ്...”
മാത്യൂസ് എന്തോ ആലോചിച്ചു.
“ഒഹ്! മനസ്സിലായി മനസ്സിലായി ... അത് വെച്ച് നീയവനെ പൂട്ടിയല്ലേ ബുദ്ധിമാനെ! അത് പോട്ടെ, നീ എവിടാ? പെട്ടെന്ന് ഇങ്ങോട്ടോന്നുവാടാ.... വാടാ മോനെ!”
മാത്യൂസിന്റെ ആഹ്ലാദത്തിനു അതിരികളില്ലായിരുന്നു.
“ഞാന് വരാം അച്ചായാ!”
വിന്സെന്റ്റിന്റെ ശബ്ദം അവര് കേട്ടു.
“ഇന്ന് അപ്പാപ്പന്റെ ആണ്ടാ. ഞാന് പള്ളീന്ന് റിട്ടേണടിക്കുന്നതേയുള്ളൂ...ഞാന് വന്നേക്കാം!”
“എന്റെ അപ്പാ...”
ഫോണ് വെച്ച് കഴിഞ്ഞ്
💬 Comments
View all comments