Chapter Title : നിറമുള്ള വെയിലുകൾ [Smitha]

മമ്മി ഇതൊന്നും കണ്ടിട്ട് അത്ര എന്ജോയ്‌ ഒന്നും ചെയ്യുന്നില്ല കേട്ടോ!”

അത് പറഞ്ഞ് അവര്‍ മകളെ മാറോട് ചേര്‍ത്തു.

“വിന്‍സെന്‍റ്റ് ചേട്ടായി എന്നെ ആ രീതീല്‍ കാണുന്നുണ്ടോ എന്നെനിക്കറിയില്ല മമ്മി...”

അവള്‍ തുടര്‍ന്നു.

“ഞാന്‍ മുതിര്‍ന്ന ഒരു പെണ്ണായി എന്നൊന്നും ചേട്ടായി കരുതുന്നില്ല...ഇപ്പോഴും എന്നെ ജയ്മോളെപ്പോലെ... പക്ഷെ എനിക്ക്...വയ്യ മമ്മി...എനിക്ക് മമ്മിയോടല്ലാതെ ഇതൊന്നും തുറന്നു പറയാന്‍ പറ്റില്ല... വിന്‍സെന്‍റ്റ് ചേട്ടായിയെ കിട്ടീല്ലെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഞാന്‍ ചത്ത് പോകും...അത്രയ്ക്ക് ഇഷ്ടമാണ് ..എനിക്ക് ....”

മകളുടെ വാക്കുകള്‍ വലിയ ഭയത്തോടെയാണ് സൂസന്‍ കേട്ടത്.

“നിന്നെ അവന് അങ്ങനെയേ കാണാന്‍ സാധിക്കൂ മോളെ...”

അവളുടെ നീണ്ട, സമൃദ്ധമായ മുടിയിഴകളില്‍ തലോടിക്കൊണ്ട് സൂസന്‍ പറഞ്ഞു.

“നിന്നെ അവന്‍ അവന്‍റെ അനുജത്തിയായെ കാണൂ...അവനെ എനിക്കറിയാം...നിന്‍റെ ഇച്ചായനെക്കാള്‍ നന്നായി എനിക്ക് അറിയാം വിന്‍സെന്‍റ്റനേ ...”

സാന്ദ്രയുടെ ഇഷ്ടവും മനസ്സും ആദ്യമൊന്ന് സൂസനെ ഭയപ്പെടുത്തിയെങ്കിലും പിന്നെ അവര്‍ ആശ്വസിച്ചു.

ഇല്ല, മോള്‍ ഇപ്പോഴും കൊച്ചു കുട്ടിയാണ്.
കുട്ടികളുടെ മനസ്സാണ് അവള്‍ക്ക്.
അതുകൊണ്ട് തന്നെ അവളുടെ ഇഷ്ടം വെറും ചാപല്യമാണ്.
അപക്വം.
മാത്രമല്ല, വിന്‍സെന്‍റ്റ് പക്വമതിയാണ്.
അവനൊരിക്കലും സാന്ദ്രയുടെ ഇഷ്ട്ടത്തെ പ്രോത്സാഹിപ്പിക്കില്ല.
വലിയ ബിസിനസ് ഡീലുകള്‍ അനായാസം ചെയ്യാനറിയാവുന്ന അവന്‍ ഇതൊരു പ്രശ്നമേയല്ല.
അവന്‍റെ വാക്കുകള്‍ മതി തന്‍റെ മോള്‍ക്ക് തന്‍റെ പ്രണയം അപക്വമാണ് എന്ന് തിരിച്ചറിയാന്‍.
അങ്ങനെ ചിന്തിച്ചപ്പോള്‍ സൂസന് ആശ്വാസമായി.

***********************************************************

സൈക്കിള്‍ ഗേറ്റിനകത്തേക്ക് ഓടിച്ചു കയറ്റുമ്പോള്‍ പൌലോസ് ചേട്ടന്‍ വാഴയ്ക്ക് വെള്ളം നനയ്ക്കുന്നതാണ് സാന്ദ്ര കാണുന്നത്.

“ആരിത് മോളോ?”

കണ്‍പുരികങ്ങള്‍ക്ക് മേല്‍ കൈത്തലം വെച്ച് കാഴ്ച്ച സൂക്ഷമാക്കിക്കൊണ്ട് അയാള്‍ ചോദിച്ചു.

“അതേ, പൌലോസ് ചേട്ടാ...”