Chapter Title : നിറമുള്ള വെയിലുകൾ [Smitha]
പുണര്ന്നു കിടക്കവേ സൂസന് അയാളുടെ നെഞ്ചില് തലവെച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.
“ചെറുക്കന് കേട്ടാ കൊഴപ്പവില്ല...”
ആന്റണി പറഞ്ഞു.
“അവന് വകതിരിവായി...അവന്റെ അപ്പേം മമ്മീം ഇപ്പഴും പ്രേമിക്കുന്നത് ഓര്ത്ത് അവന് സന്തോഷിക്കും ..പക്ഷെ കൊച്ച് ഒരുകാരണവശാലും നമ്മടെ ഒച്ച കേക്കരുത്... അത് എനിക്ക് ഇഷ്ടമില്ല...”
“കൊച്ച് കേക്കില്ല അച്ചായാ...”
സൂസന് പറഞ്ഞു.
“അവള്ടെ മുറീലേക്ക് ഒന്നും നമ്മടെ ഒച്ച എത്തുവേല!”
പിറ്റേ ദിവസം പ്രഭാതം.
ഔദ്യോഗിക വേഷത്തിലാണ് ആന്റണി.
ടൈയ്യും കൊട്ടുമുണ്ട്.
എല്ലാവരും ഒരുമിച്ചേ ഭക്ഷണം കഴികാവൂ എന്നാണ് ആന്റണി എപ്പോഴും പറയാറുള്ളത്.
ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളില്, അന്നത്തെ പത്രത്തിലേക്ക് കണ്ണുകള് നട്ട് അയാള് മറ്റുള്ളവരെ പ്രതീക്ഷിച്ചിരുന്നു.
“മത്തന് എന്ത്യേ സൂസനേ?”
ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളില് ചൂരല് കോട്ടയില് വെച്ചിരുന്ന മുന്തിരിപ്പഴങ്ങളില് നിന്നും ഒരിലയെടുത്ത് ഡസ്റ്റ് ബിന്നിലിടുന്നതിനിടയില് ആന്റണി അകത്തേക്ക് നോക്കാതെ ചോദിച്ചു.
“ഇപ്പഴാ ഡെല്ലീന്ന് അഗര്വാളിന്റെ കോള് വന്നെ.”
സൂസന് അകത്ത് നിന്നും വിളിച്ചു പറഞ്ഞു.
“മത്തന് അത് അത് അറ്റന്ഡ് ചെയ്തോണ്ടിരിക്കുവാ!”
അപ്പോഴേക്കും ശീതള് അകത് നിന്നും ഹോട്ട് ബോക്സുകളുമായി ഡൈനിങ്ങ് ടേബിളിനടുത്തേക്ക് വന്നു.
അടുക്കളയുടെ മഹാറാണി എന്നാണ് ശീതളിനെക്കുറിച്ച് വീട്ടിലുള്ളവര് പരാമര്ശിക്കുന്നത്.
അടുക്കള ജോലിക്കാരിയേക്കാള് വലിയ പരിഗണന ഉണ്ടവള്ക്ക്.
ഇടനാഴിയില് നിന്നു ഫോണില് സംസാരിക്കുന്ന മാത്യൂസിനടുത്തുകൂടിയാണ് അവള് വന്നത്.
“എന്നാടി നിന്റെ കുണ്ടിയ്ക്ക് ഇന്ന് വല്ലാത്ത ഒരിളക്കം!”
മൊബൈല് മാറ്റിപ്പിടിച്ച്, ആരും കാണുന്നില്ല എന്ന് ഉറപ്പ് വരുത്തി മാത്യൂസ് ശീതളിന്റെ തടിച്ച നിതംബത്തില് ഒന്ന് പിതുക്കി.
“ഈ ഇച്ചായന്!”
മുഖത്ത് ദേഷ്യം വരുത്തി ഞെട്ടലോടെ ചുറ്റുപാടും നോക്കി ശീതള് അയാളുടെ കൈ വിടുവിച്ചു.
“എന്നെ കൊലയ്ക്ക് കൊടുത്തെ അടങ്ങൂ
💬 Comments
View all comments