Chapter Title : നിറമുള്ള വെയിലുകൾ [Smitha]

അല്ലെ?”

“എന്നാ കൊലയ്ക്ക്? ഏത്തനോ അതോ നേന്ത്രനോ?”

പിടിച്ചു മാറ്റിയ അവളുടെ കൈയില്‍ ഒന്ന് ഞെരടിക്കൊണ്ട് മാത്യൂസ് ചോദിച്ചു.

“ഇന്നെന്നാ രാവിലെ തന്നെ ഒരെളക്കം?”

അയാളുടെ ചുമലില്‍ പതിയെ ഇടിച്ചുകൊണ്ട് അവള്‍ ചോദിച്ചു.

“സൂസാന്‍റ്റി ഇപ്പത്തന്നെ ഇറങ്ങിവരും കേട്ടോ! ഇച്ചായന്‍റെ പിടുക്ക് കണ്ടിക്കും ഇതെങ്ങാന്‍ കണ്ടാല്‍ പറഞ്ഞേക്കാം,”

അവന്‍ ഇളിഭ്യനായി ചിരിച്ചു.

“ഒന്നാമത് ഞങ്ങള് പണിക്കാരികളാ വീട് ഭരിക്കുന്നേന്നാ സൂസാന്റി എപ്പഴും പറയുന്നേ! അതുകൊണ്ട് ഇച്ചായന്‍ ഒന്ന് പൊടിയ്ക്ക് അടങ്ങു കേട്ടോ,”

അയാളുടെ പുറത്ത് കൈ ചുരുട്ടി ഒന്നിടിച്ചിട്ട് ശീതള്‍ ഡൈനിങ്ങ്‌ ടേബിളിനടുത്തെക്ക് പോയി.
അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞ് അകത്ത് നിന്നും മാത്യൂസ് ഇറങ്ങി വന്നു.

“എന്നാ പറഞ്ഞെടാ അഗര്‍വാള്‍?”

ആന്‍റണി മകനോട്‌ ചോദിച്ചു. ഔദ്യോഗിക വേഷത്തിലാണ് മാത്യൂസും. കൊട്ടും ടൈയ്യുമൊക്കെയുണ്ട്.

“എന്‍റെ അപ്പാ അയാളെങ്ങും അമ്പിനും വില്ലിനും അടുക്കുന്നില്ല,”

ദേഷ്യവും നിരാശയും കലര്‍ന്ന സ്വരത്തില്‍ മാത്യൂസ് പറഞ്ഞു.

“കമ്പനീടെ നെറ്റ് പ്രോഫിറ്റ് ഇപ്പം കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷത്തേക്കാള്‍ മുന്നൂറ്റി ഇരുപത് ശതമാനം ഇരട്ടിയായില്ലേ? അതിന്‍റെ ട്വെന്റി പേര്‍സെന്റ്‌ ആണയാള്‍ ചോദിക്കുന്നെ! ഒക്കുകേല എന്ന് ഞാനങ്ങു തീര്‍ത്ത് പറഞ്ഞു. നിങ്ങള് കോടതീപ്പൊക്കോ എന്നും കൊടെ പറഞ്ഞു. അയാളുമായുള്ള ഒരു കൊളാബറേഷനും ഇനി വേണ്ട!”

“അഗര്‍വാളുമായി ഒരു തരത്തിലും ടൈ അപ്പ് വേണ്ടാന്ന് വിനു പറഞ്ഞതല്ലാരുന്നോ?”

അകത്ത് നിന്നും അതും പറഞ്ഞുകൊണ്ടാണ് സൂസന്‍ അങ്ങോട്ട്‌ വന്നത്.
ചുവന്ന ഷിഫോണ്‍ സാരിയില്‍ കുലീനമായ ഭാവങ്ങളോടെ, ചലനങ്ങളോടെ അവള്‍ ഡൈനിങ്ങ്‌ ടേബിളിനേ സമീപിച്ചു.

“അന്നേരം നിങ്ങള് അവന്‍റെ വാക്ക് കേട്ടില്ല. പുതുക്രിസ്ത്യാനിക്ക് ബുദ്ധിയുണ്ടോ എന്നൊക്കെ ആ കൊച്ചന്‍ ഇവിടുന്ന് പോയപ്പം പറഞ്ഞെന്നാ പരിഹാസവാരുന്നു! ഇപ്പം