Chapter Title : നിരഞ്ജനം 2

സംസാരിച്ചോണ്ടിരുന്നെ. നിരഞ്ജൻ : എന്റെ സുഹൃത്ത് അരുണിനോടാണ്. അഞ്ജലി : ചേട്ടന് ഒരുപാട് സുഹൃത്തുക്കളുണ്ടോ. നിരഞ്ജൻ : ഒരുപാടൊന്നുമില്ല.. അഞ്ചാറുപേരുണ്ട്. അഞ്ജലിക്കോ? അഞ്ജലി : ഗൗരിയും മീനാക്ഷിയും. ഈ മാന്തോപ്പിനപ്പുറത്താ അവരുടെ വീട്. നിരഞ്ജൻ : എന്നെ ഈ തോട്ടമൊക്കെ ഒന്നു ചുറ്റിക്കാണിക്കാമോ? അഞ്ജലി: ഞാൻ അമ്മയോട് പറഞ്ഞിട്ടു വരാം. അവൾ അകത്തേക്ക് നടന്നു. കുറച്ചു നേരത്തെ സംസാരത്തിൽ തന്നെ അവൾ പെട്ടന്ന് കൂട്ടാകുന്ന ടൈപ്പാണെന്ന് അവനുമനസ്സിലായി. എങ്ങനെയും അവളെ സ്വന്തമാക്കണം. അവന്റെ മനസ്സ്‌ വെമ്പൽ കൊണ്ടു. "ചേട്ടാ പോകാം..". മാമ്പൂ പൊഴിഞ്ഞ ഇടവഴിയിലൂടെ അവർ നടന്നു. രണ്ടു പേരും വാ തോരാതെ സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു. സ്കൂളിലെ കൂട്ടുകാരും വിശേഷങ്ങളും ഒക്കെയായിരുന്നു സംസാരവിഷയം. " ചേട്ടാ ഞാൻ ഒരു കാര്യം കാണിക്കട്ടെ". "എന്താ അഞ്ചു...". അവൾ അവന്റെ കൈയും പിടിച്ച് മാവുകൾക്കിടയിലൂടെ വേഗത്തിൽ നടന്നു. ഒരു ചാഞ്ഞ മാവിനരികിൽ അവർ നിന്നു. അഞ്ജലി ആ ചാഞ്ഞ ചില്ലയിലൂടെ മുകളിലേക്ക് കയറി. "മരം കേറിപെണ്ണ്" അവൻ മനസ്സിൽ ചിരിച്ചു. "കേറിവാ ചേട്ടാ ..." അവളുടെ പുറകെ അവനും ചെന്നു. ഇലകൾക്കിടയിൽ ഒരു കിളിക്കൂട്. അതിൽ രണ്ടു കുഞ്ഞുങ്ങളും. " ഇതു കുട്ടുവും മിട്ടുവും . ഇവരുടെ അമ്മയുണ്ട് അമ്മു. തീറ്റതേടി പോയിരിക്കുവാ". അവളുടെ അംഗലാവണ്യം മാത്രം ശ്രദ്ധിച്ചിരുന്ന അവനിപ്പോൾ അവളുടെ മനസ്സിനെയും പ്രണയിച്ചു തുടങ്ങിയിരിക്കുന്നു. ജീവിതകാലം മുഴുവൻ അവൾ കൂടെയുണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ...ഈ സന്തോഷം എന്നും അനുഭവിക്കാൻ കഴിഞ്ഞെങ്കിൽ... അവർ പിന്നെയും നടന്നു. അഞ്ജു.. വിളികേട്ട് അവർ തിരിഞ്ഞു നോക്കി. ഷർട്ടും പാവാടയും ധരിച്ച ഒരു പെണ്കുട്ടി. കാണാൻ ഭംഗിയുള്ള മുഖം അഞ്ജുവിനെക്കാൾ