Chapter Title : നിരഞ്ജനയും അനന്യയും ഞാനും 3 [സിദ്ധു]

പോലൊക്കെ പോക്കൂടെ നമുക്ക് ഇനിയും?"

ഞാൻ ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളെ വാരിയെടുത്ത് മടിയിൽ വച്ചു. എന്നിട്ട് കൊച്ചു കുട്ടിയെ പോലെ അവളുടെ മുടി വാർന്ന് തലോടി. എന്നിട്ട് മെല്ലെ അവളുടെ നെറ്റിയിൽ ചുംബിച്ചു.

"എന്റെ ജീവിതത്തിൽ ആദ്യമായി എനിക്ക് സ്വയം സമർപ്പിച്ച പെണ്ണ് നീയാ. ആ നിന്നെ ഞാൻ ഒരിക്കലും കൈ വിടില്ല. നീ വേറെ ഒരാളുടെ ആവുന്ന കാലത്തോളം. ഇതെന്റെ വാക്കാ."

അവളുടെ കണ്ണ് നനയുന്നത് കണ്ട് ഞാൻ അവളുടെ മുഖം എന്റെ കൈകളിൽ കോരിയെടുത്തു. എന്നിട്ട് പതിയെ കണ്ണുകളിൽ നിന്ന് ആ കണ്ണുനീർ തുള്ളികൾ ചുണ്ട് കൊണ്ട് വലിച്ച് കുടിച്ചു. "ഇനി കരയരുത്." അവള് മെല്ലെ എന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് തല ചായ്ച്ച് കിടന്നു.

സമയം പോകുന്നത് ഓർത്തപ്പോ ഞാൻ അവളെ എഴുന്നേൽപ്പിച്ച് വേഗം പോകാൻ ഒരുങ്ങി. പകരം ഇടാൻ അവള് രാവിലെ ഇട്ട ഡ്രസ്സ് ആയിരുന്നു എടുത്തത്. നനഞ്ഞ സാരിയും ബാക്കിയെല്ലാം ഒരു കവറിൽ പൊതിഞ്ഞ് അവള് ബാഗിലിട്ടു.

"അല്ലാ.. ഒരു സംശയം." ഞാൻ ചോദിച്ചു, "നീ സാരി ഒക്കെ ഇട്ട് ഇറങ്ങുന്നത് കണ്ടിട്ട് ആരും ഒന്നും ചോദിച്ചില്ല?”

"അതിന് അവിടെ ആരെങ്കിലും ഉണ്ടെങ്കിലല്ലെ? സമരം വിളിച്ചപ്പോ തന്നെ പെൺപിള്ളേർ എല്ലാം കൂടി സിനിമയ്ക്ക് പോയി. ഞാൻ ഇറങ്ങുമ്പോ ആരും ഇല്ല അവിടെ."

"അത് ശരി. അപ്പോ നിന്നെ വിളിച്ചില്ലെ?"

"വിളിച്ചെന്നെ. ഞാൻ നല്ല സുഖമില്ല ന്നും പറഞ്ഞ് ഒഴിഞ്ഞതല്ലേ?”

"എന്റെ പൊന്നോ. നീ പഠിച്ച കള്ളി തന്നെ. ഇതൊക്കെ നേരത്തെ പ്ലാൻ ചെയ്തത് ഇരുന്നതാ അല്ലേ ഡീ?”

"ഏയ്. പോടാ. സ്ട്രൈക്ക്‌ ആണെന്ന് കേട്ടപ്പോ മനസ്സിൽ വന്നതാ.. അതുകൊണ്ട് ക്ലാസ്സീന്ന് പ്ലാൻ ചെയ്തതാ ഞാൻ."

"ഹുംം.. എന്നാ പോവാം?”

ഞങ്ങൾ ഇറങ്ങി കീ റിസപ്ഷനിൽ കൊടുത്തു. ചേച്ചി അർത്ഥം വച്ച് എന്നെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു. പോവുമ്പോ രജിസ്റ്ററിൽ പേരും നമ്പറും എഴുതി വാങ്ങി.

ഞങ്ങൾ മെല്ലെ പുറപ്പെട്ടു. അനി പറഞ്ഞു, "ഡാ, ഒരിത്തിരി വേഗം പോവാ ട്ടോ. അവര് സിനിമയും ഫുഡ്ഡും ഒക്കെ കഴിഞ്ഞ് എത്തും മുന്നേ അവിടെ എത്തണം. അല്ലെങ്കി നൂറ്