Chapter Title : നിർമല 2 [SAINU]

പതിഞ്ഞു കഴിഞ്ഞിരുന്നു.

അതൊരിക്കലും അവൾ അവന്റെ മുന്നിൽ കാണിച്ചിട്ടേയില്ല.

അവളായിട്ട് അവന്റെ പിറകെ പോയതുമില്ല.

എല്ലാത്തിനും ഒരു സമയവും കാലവും മേലെയുരിക്കുന്നവൻ നിശ്ചയിച്ചുറപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട് എന്നതായിരുന്നു സത്യം.

അല്ലെങ്കിൽ എവിടെയോ കിടന്ന ശ്രീ വിശ്വാനാഥൻ മുതലാളിയുടെ മുൻപിലേക്ക് സഹായസ്ഥതിനായി കടന്നു വരാനും അയാളുടെ നല്ല മനസിന്റെ ആഴം കൊണ്ട് മാത്രം അവനെ അവിടെ ജോലിക്കു നിർത്തുവാനും തീരുമാനിക്കുകയില്ലായിരുന്നല്ലോ

================================
❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️❤️
=================================

നിർമല 2

അമ്മ വന്നാൽ എന്തേലും പറയും.

എന്ത് പറയാനാ അമ്മ

ഒന്നുമില്ല അവരൊക്കെ പഴയ ആൾക്കാർ അല്ലേ. അവർക്കു വല്ലതും തൊന്നും അതാ

എന്ത് തോന്നാൻ. ഞാൻ എന്നും വരാറുള്ളതല്ലേ.

അത് ശരിയാ എന്നാലും ശ്രീ വരുമ്പോയോക്കേ അമ്മ ഉണ്ടാകാറുള്ളതല്ലേ.

ആ ഉണ്ടാകാറുണ്ട് അമ്മ എന്നോട് സംസാരിക്കാനും ഉണ്ടല്ലോ.

അതൊക്കെ ശരിയാ എന്നാലും അവർക്കു വല്ലതും തോന്നുമെടാ.

അവരില്ലാത്തപ്പോഴും നീ ഇവിടെ തന്നെ ആണോ എന്ന്.

ഹോ സോറി ചേച്ചി. ഞാൻ അത്രക്കങ്ങു ചിന്തിച്ചില്ല.

ധൃതി പിടിച്ചു പോകേണ്ട .

ചായയൊക്കെ കുടിച് പോയാൽ മതി.

അമ്മ വരാൻ കുറച്ചൂടെ സമയം പിടിക്കും.

ഹോ.

നിനക്കു വിഷമം ആയോടാ.

എന്തിന് ചേച്ചി.

അല്ല ഞാൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട്.

ഏയ്‌ ഇല്ല ചേച്ചി.

ചേച്ചിയുടെ അവസ്ഥക്കൂടെ ഞാൻ മനസ്സിലാക്കേണ്ടിയിരുന്നു.

അയ്യോ എടാ ഞാൻ അങ്ങിനെ ഉദ്ദേശിച്ചു പറഞ്ഞതല്ല കേട്ടോ.

സാരമില്ല ചേച്ചി.
എനിക്കറിയാം ഒരു പെണ്ണിന്റെ അവസ്ഥ അതും ചേച്ചിയെപ്പോലെ ഒരുത്തി.

നാട്ടുകാരുടെയും ബന്ധുക്കളുടെയും ഒക്കെ മുൻപിൽ..

സോറി ചേച്ചി ഞാൻ കരുതിയിരികണമായിരുന്നു. മീനുവിനെ കാണാതിരിക്കാൻ പറ്റാത്തോണ്ടാ ചേച്ചി ഞാൻ.

എടാ ഞാൻ അതൊന്നും ഉദ്ദേശിച്ചു പറഞ്ഞതല്ല..

ഹോ വേണ്ട ചേച്ചി ഇനി അതിന്റെ പേരിൽ നമ്മൾ ഒരു തർക്കത്തിന് നിൽക്കേണ്ട.

ചായ കിട്ടിയിരുന്നേൽ ഞാൻ അങ്ങ്.

എന്ന് പറഞ്ഞു നിറുത്തിയ ശ്രീയുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കിയപ്പോൾ നിർമലക്
വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നി.

ശ്രീ ഇരിക്ക് ഞാൻ ഇപ്പൊ ചായ കൊണ്ട് തരാം.

എന്ന് പറഞ്ഞോണ്ട് അവൾ വേഗം അടുക്കളയിലേക്കി ഓടി.

കണ്ണ് നിറഞ്ഞു കവിയുന്നത് അവൻ കാണേണ്ട എന്ന് കരുതിയാണ് അവൾ അടുക്കളയിലേക്ക് ഓടിയത്.

മുഖമെല്ലാം കഴുകി ചായ ഇട്ടു വന്നപ്പോഴേക്കും ശ്രീ അവിടെ നിന്നും പോയി മറഞ്ഞിരുന്നു.

അതും കൂടെ ആയപ്പോൾ നിർമലക്കു സങ്കടം സഹിക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അവൾ പൊട്ടി പൊട്ടി കരയുന്നത് കണ്ട് മീനു അവളുടെ അരികിൽ വന്നിരുന്നു ആശ്വാസിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു.

അമ്മേ അമ്മയെന്തിനാ കരയുന്നെ.

അമ്മ