Chapter Title : നിർമല [Ajitha]

പോയ്‌ കഴിഞ്ഞാൽ ഒറ്റക്കായ അവൾക്ക് അവൻ വന്നപ്പോൾ ഒരു കൂട്ടായി. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം
" ടാ നീ എത്രം ക്ലാസ്സ്‌ വരെ പഠിച്ചു. "
" എനിക്ക് വലിയ പഠിപ്പൊന്നും ഇല്ല ചേച്ചി "
" അതെന്താ,? "
" എനിക്ക് 5 വയസായപ്പോൾ അച്ഛൻ മരിച്ചു പോയി. അതുകൊണ്ട് ഞാനും അമ്മയും കൂടി ജോലിക്ക് പോയാണ് ജീവിച്ചത് "
" ഒ, കഷ്ടമായി പോയി, അല്ല നിനക്ക് വല്ല പ്രേമോ മറ്റോ "
അവനൊന്നും കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് മിണ്ടതിരുന്നു.
" എന്താടാ മിണ്ടാത്തത് "
" ഒന്നുമില്ല "
അവന്റെ മുഖഭാവം കണ്ടിട്ട്
" ടാ എന്താ വല്ലാതിരിക്കുന്നത് "
അവൻ പിന്നെയും മൗനം പാലിച്ചു.
" ടാ നിന്നോടാ ചോദിച്ചത്, നിനക്ക് പറയാൻ വയ്യെങ്കിൽ പറയേണ്ട "
" ചേച്ചി, എനിക്ക് ഒരു പെണ്ണിനെ ഇഷ്ടമായിരുന്നു, കേരളത്തിൽ തന്നെയുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി തന്നെ "
" ആഹാ, കൊള്ളാല്ലോ "
" ഉം, അവൾ എന്റെ കൈയ്യിൽ ഉള്ള പൈസ മുഴുവനും വാങ്ങിട്ടു എന്നെ വേണ്ടന്ന് പറഞ്ഞു "
" അയ്യോ, അവൾ കൊള്ളാല്ലോ ആള്"
" ഉം"
" നിന്റെ അനുജത്തിടെ കല്യാണം കഴിഞ്ഞോ "
" ഇല്ല, എല്ലാം ശെരിയായി ഇരിക്കുവാ "
" നല്ല കാര്യം. ഇനി നീ നല്ലൊരു പെണ്ണിനെ കല്യാണമൊക്കെ കഴിക്കണം "
"അതല്ല ചേച്ചി, ഇനി ആദ്യം വീട് വയ്ക്കണം "
" മിടുക്കൻ, അങ്ങനെ വേണം "
" അത് കഴിഞ്ഞിട്ട്, ചേച്ചിയെ പോലൊരു പെണ്ണിനെ കല്യാണം കഴിക്കണം "
അവൾക്ക് അവന്റെ സംസാരത്തിൽ എന്തോ സുഖം തോന്നി
" എന്നെ പോലൊ? "
" അതെ "
" അതെന്താ അങ്ങനെ "
" അത്... അത്‌.. "അവന്റെ മുഖത്തെ നാണം കണ്ടിട്ട്
" പറയെടാ "
" അത് ചേച്ചിയെ കാണാൻ സൂപ്പർ ആണ് "
" ഓഹോ, അങ്ങനെയോ "
" ഉം "
അവൾ നില മറന്ന് പിന്നെയും