Chapter Title : നിർമല [SAINU]

എന്ന് ചിലപ്പോഴൊക്കെ നിർമല പരിഭവം പറയാറുമുണ്ട്.

എന്ന് വെച്ചു ഇതുവരെ ശ്രീ നിർമലയെന്ന വിധവയായ പെണ്ണിനെ നോട്ടം കൊണ്ടല്ലാതെ വാക് കൊണ്ടോ പ്രവർത്തി കൊണ്ടോ വിഷമിപ്പിച്ചിട്ടില്ല.

അതാ അവൾക്കും ഒരു സമാധാനം സാധാരണ ആണുങ്ങൾ ഇങ്ങിനെ അടുത്ത് കൂടിയാൽ പിന്നെ അവർക്കു വേണ്ടത് എന്താണെന്ന് അറിയാല്ലോ എന്നൊക്കെ നിർമല ചില നേരങ്ങളിൽ ചിന്തിച്ചു പോകാറുണ്ട്.

ശ്രീയുടെ കാര്യത്തിൽ അവള്ക്ക് അങ്ങിനെ ഒന്നും നേരിടേണ്ടി വന്നിട്ടില്ല.

മാന്യതയുടെ പുരുഷ രൂപം ആണോ എന്ന് പോലും അവൾക്കു തോന്നിയ ദിവസങ്ങളുണ്ട്.

ദിവസങ്ങൾ കടന്നുപോയികൊണ്ടിരുന്നു ഇപ്പൊ മീനുട്ടിയുടെ ഏക സന്തോഷം ശ്രീയാണ്.

അവള്ക്ക് ശ്രീയെ പ്പേടിയുമാണ് എന്നാൽ എല്ലാത്തിനും അവൻ വേണം താനും.

ശ്രീ ഒരാഴ്ചത്തെ ലീവിനായി നാട്ടിലേക്ക് പോയതായിരുന്നു

അന്നേ ദിവസം വൈകുന്നേരം നിർമല ഓഫീസിൽ നിന്നും വന്ന നേരം.

മീനുട്ടിയെവിടെ അമ്മേ.

മോളെ അവൾ റൂമിലിരുന്ന് ടീവി കാണുകയാ

ആഹാ അവൾ കുളിച്ചോ അമ്മേ.

ഇല്ല.

അതെന്താ അമ്മേ അമ്മയോട് ഞാൻ പറഞ്ഞിരുന്നില്ലേ മോൾ വന്നാലുടനെ കുളിക്കാൻ പറയണം എന്ന്.

മോളെ ഞാൻ കുറെ പിറകെ നടന്നതാ.

പിന്നെന്താ അമ്മേ.

അവള് കൂട്ടാക്കേണ്ടേ മോളെ.

ഹ്മ്മ് ഞാൻ ഒന്ന് വിളിച്ചു നോക്കട്ടെ.

അതും പറഞ്ഞോണ്ട് നിർമല മീനുട്ടിയുടെ അരികെ പോയിരുന്നു
മീനുട്ടി മോളെ അമ്മയുടെ മുത്തല്ലേ മോള് അമ്മ പറയുന്നത് കേൾക്കുമോ.

ഹ്മ്മ് അമ്മ പറ.

മോള് പോയി കുളിച്ചേ.

ച്ചും വേണ്ട.

അതെന്താ മോളു.

കുളിച്ചു നല്ല കുട്ടിയായിരുന്നാൽ അല്ലേ മോളു അമ്മയെ പൊലെ ആകു.

ച്ചും ഞാൻ കുളിക്കില്ല.

അതെന്താ മോളു.

അങ്കിൾ ഇന്നലെയും വന്നില്ല