Chapter Title : നിർമല [SAINU]

മോളെയും കൂട്ടി കിച്ചണിലേക്കു നടന്നു.

മോളെ കണ്ടതും നിർമല ആ കുളിച്ചു സുന്ദരി ആയല്ലോ മീനുട്ടി.

പിന്നെ അങ്കിളാ എന്നെ കുളിപ്പിച്ച് ഉടുപ്പ് എല്ലാം ഇട്ടു തന്നെ.

അയ്യോ അങ്കിളിനെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കരുത് എന്നു അമ്മ പറഞ്ഞിട്ടില്ലേ മോളു.

അതൊക്കെ ശരിയാ ഇത് എന്നെ കാണാൻ വരാത്തതിന്റ ശിക്ഷയാ.
അല്ലേ അങ്കിൾ.

ഹ്മ്മ്.
എന്ന് മൂളിക്കൊണ്ട് ശ്രീ നിർമലയെ ഒന്ന് നോക്കി.

അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടതും നിർമല മുഖം തിരിച്ചോണ്ട് നിന്നു.

ആ അമ്മേ ഇനിയും റെഡിയായില്ലേ.മീനുന്ന് വിശക്കുന്നു അമ്മേ

ഇന്നലെ കുറെ പറഞ്ഞില്ലേ കഴിക്കാൻ കേട്ടില്ലല്ലോ അപ്പൊ കുറച്ചൊക്കെ വിശക്കട്ടെ.കെട്ടോ.

അതൊന്നും പറഞ്ഞാൽ പറ്റില്ല എനിക്ക് വിശന്നിട്ടു വയ്യ അമ്മേ.

മോളു അങ്കിളിനെ കൂട്ടി നമ്മുടെ ഊഞ്ഞാലിൽ പോയിരുന്നു കുറച്ചു നേരം അടുമ്പോയേക്കും അമ്മ ഫുഡ്‌ കൊണ്ടുത്തരാം പോരെ.

ഹ്മ്മ് എന്നാ വാ അങ്കിളെ നമുക്ക് പോയി ഊഞ്ഞാലാടാം.

അമ്മേ ഫുഡ്‌ റെഡിയായായാൽ അപ്പൊ വിളിക്കണേ.

ഹോ വിളിച്ചോളാം ഇപ്പൊ രണ്ടുപേരും ഒന്ന് പോയാൽ മതി.

ശ്രീയുടെ മുഖത്തു നോക്കിക്കൊണ്ടായിരുന്നു അവളതു പറഞ്ഞതു.

ഹ്മ്മ് എന്ന് മൂളി കൊണ്ട് ശ്രീ മീനുവിനെയും കൂട്ടി പുറത്തേക്കു നടന്നു.

അവന്റെ നോട്ടം കണ്ടോ ആളെ കൊല്ലുന്ന നോട്ടം. മോളെന്തേലും പറഞ്ഞെന്നു കരുതി അതും മനസ്സിലിട്ടുണ്ട് നടക്കുകയാ. എന്നൊക്കെ അവള് കേൾക്കാൻ പാകത്തിൽ പറഞ്ഞോണ്ട് നിർമല ജോലിയെടുക്കാൻ തുടങ്ങി.

പുറത്തെ ഊഞ്ഞാലിൽ മീനുട്ടിയെ മടിയിൽ വെച്ചോണ്ട് ഇരിക്കുമ്പോൾ ശ്രീയുടെ മനസ്സിൽ മീനു പറഞ്ഞത് മാത്രം ആയിരുന്നു..

അമ്മയെ വിവാഹം കഴിച്ചൂടെ എന്നുള്ള മീനുവിന്റെ ചോദ്യം അവൻ എന്തൊക്കെയോ ആഗ്രഹിച്ചു പോയിരുന്നു..

ഒരിക്കലും നടക്കില്ല എന്നറിയാം എങ്കിലും ഒരാശ അവന്റെയുള്ളിൽ കടന്നു കൂടിയ പൊലെ തോന്നി. ചുണ്ടിൽ പുഞ്ചിരി അവനറിയാതെ വന്നുപോയി..

എന്താ അങ്കിലേ ചിരിക്കൂന്നേ.

ഏ എന്താ മീനുട്ടി.

എന്തിനാ അങ്കിൾ ചിരിക്കൂന്നേ എന്നു.

ശ്രീ മീനുട്ടിയെ ചേർത്തു പിടിച്ചോണ്ട് അവളുടെ മുഖത്തു ഉമ്മവെച്ചോണ്ടിരുന്നു.

മീനുട്ടിക്കും സന്തോഷമായി.

ഫുഡ്‌ റെഡിയായതും നിർമല മീനു മോളെ എന്ന് വിളിച്ചോണ്ട് അങ്ങോട്ടേക്ക് വന്നു.

മീനുവിനെ കെട്ടിപിടിച്ചു നിക്കുന്ന ശ്രീയെ കണ്ടതും നിർമല അവര് കാണാതെ മാറി