Chapter Title : നിശാഗന്ധി 6 [വേടൻ]

ചിണുങ്ങി ചിരിക്കുന്ന കേട്ടു, പിന്നൊരിടി ന്റെ പുറത്ത്

"" അഹ്... ഇനി കുറച്ച് നാളുടെ അത്താഴപ്പട്ടിണി കിടക്കണ്ട വരും ആളൊള്.. അതും ല്ലാരുമൊന്ന് മനസിലാക്കി ഇരിക്കുന്നെ നല്ലെയാ.. ""

ഏറ്റില്ല....!!! കൂടുതൽ ചികയാതെ ഞങ്ങൾ നേരെ മുറ്റത്തേക്ക് കയറി. ഇവിടിപ്പോ ശ്രീധരൻ വല്യച്ഛനും രമണി വല്യമ്മേയും പിള്ളേരുമേ ഉള്ളു.

ബാക്കിയുള്ളൊരൊക്കെ ദൂരെയല്ല അപ്പുറം ഇപ്പുറത്തൊക്കെയായിട്ടാണ് വീട്.

"" ഇവിടാരൂല്ലേ...?? "" ഞാൻ അകത്തേക്ക് കുറച്ച് നീട്ടി വിളിച്ചു. അതുടെ കേട്ടതും അവളെന്റെ കയ്യിലെ പിടിമുറുക്കി ന്റെ പിന്നിലേക്ക് ഒളിച്ചു,

"" രമണി.......... പുറത്താരോ വന്നു... ആരാണെന്നൊന്ന് നോക്കിയേ.. ""

വല്യച്ഛന്റെ ശബ്ദം. ശെരിയെന്നും പറഞ്ഞു, പുറത്തെ അടുക്കള തിണ്ണയിൽ നിന്നും വല്യമ്മ ഇറങ്ങി വന്നു, ഒരു തവണ മാത്രം കണ്ടുള്ള പരിചയമേ നിക്കുള്ളു. പക്ഷെ....

"" കണ്ണാ.... "" ഒന്ന് നീട്ടി വിളിച്ചോടി ന്റെ അരികിലേക്ക് വന്നവരെന്നെ പൂണ്ടടക്കം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.

"" സുകണോടാ മോന്..... "" അവരെന്റെ മുടിയിൽ തഴുകി നിറ കണ്ണീർ പൊഴിച്ചു.

"" വല്യമ്മയോട് ദേഷ്യണോ ന്റെ കുട്ടിക്ക്... "" അവര് കരച്ചില് തുടങ്ങിയിരുന്നു..

"" ന്തിനാ.. വല്യമ്മേ,

ഞാൻ വല്യമ്മയോട് ദേഷ്യപ്പെടുന്നേ.. ""

"" ഇത്രേയൊക്കെയായിട്ടും ന്റെ കുഞ്ഞിനെ ഒരു നോക്ക് വന്ന് നോക്കാൻ കഴിഞ്ഞില്ലല്ലോന്നോർത്ത്...

പേടിയായിരുന്നു കണ്ണാ... അമ്മയെ പേടിയായിരുന്നു എല്ലാർക്കും.. പിന്നെ അമ്മ പോയപ്പോ ഒരുപാട് തവണ ഓർത്തതാ നിന്നെ വന്നു കണ്ട് തിരിച്ചു ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചോണ്ട് വന്നാലോ ന്ന്.. പിന്നെ നിനക്കത് ഇഷ്ടായില്ലേലോന്നോർത്താ..

നിന്റെ നാവിൽ നിന്നും ഒന്നും കേൾക്കാൻ കഴിയില്ലെടാ നിക്ക്.. അത്രക്ക് എടുത്തോണ്ട് നടന്നിട്ടുണ്ട് ഞാനെന്റെ മോനെ, അത്രേം സ്നേഹിച്ചിട്ടുണ്ട് നിന്നെ ഞാൻ... ഷെമിക്കില്ലേ മോനെ ഈ വല്യമ്മയോട് നീ... ""

അവരെന്നെ പിന്നേം കെട്ടിപ്പിടിച്ചു. പിന്നെ വിട്ടകന്നു,

"" സുധേ.... ശ്രീദേവി.... ഉഷേ... ദേ ടി ഇതാരാ വന്നിരിക്കുന്നതെന്ന് നോക്കിയേ... "" അവരെന്നെ വിട്ട് കുറച്ച് മുന്നോട്ട് മാറി നിന്ന് ഉറക്കെ വിളിച്ചു,

തള്ള തല്ലാനുള്ള ആളെ കുട്ടണോ...?? ഞാൻ അവളെ തലച്ചേരിച്ചൊന്ന് നോക്കി,

"" ന്തേലും ഉണ്ടായാ ഓടിക്കോണം കേട്ടാ...... ""

അവരുടെ പ്രവർത്തി